بررسی اثرات منفی اقتصادی نا آرامی های سال 88 در ایران-2؛
از تخریب شاخص های سرمایه اجتماعی تا اعمال تحریم های سنگین علیه ایران
آمار و اطلاعات نشان می دهد که تحولات سال 88 سهم قابل توجهی در تحریم ها و فشارهای بین المللی(تحریم های سازمان ملل متحد) و خارجی یک جانبه (تحریم های ایالات متحده) وچند جانبه (تحریم های اتحادیه اروپا) و تداوم رکود اقتصادی و حتی تورم رکودی در جمهوری اسلامی ایران داشت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبر آزاد، مطمئنا تحولات سال 1388 حوادثی اتفاقی و گذرا نبود و نظام امپریالیسم جهانی برای وقوع چنین اتفاقاتی برنامه ریزی کرده بود و برخی نیروهای داخلی نیز برای گرفتاری در دام این فریب شایستگی خود را اثبات کرده بودند.بدین ترتیب اثرات این تحولات نیزز مانند دلایل آن زودگذر نبود و دارای اثرات بلندمدت خواهند بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خبر آزاد,همچنین تخریب شاخص های اقتصادی شاید در کوتاه مدت اتفاق بیافتد اما ترمیم و بهبود شاخص های اقتصادی زمان بسیار طولانی تری نیاز دارد و اثرات تخریب ماندگار و متدوام خواهد بود.
,آمار و اطلاعات نشان می دهد که تحولات سال 88 هر چه بود سهم قابل توجهی در تحریم ها و فشارهای بین المللی(تحریم های سازمان ملل متحد) و خارجی یک جانبه (تحریم های ایالات متحده) وچند جانبه (تحریم های اتحادیه اروپا) و تداوم رکود اقتصادی و حتی تورم رکودی در جمهوری اسلامی ایران داشت.
,در گزارش تحلیلی گذشته به برخی آثار تحولات سال 88 بر شاخص های اقتصادی کشور اشاره کردیم که در ادامه برخی دیگر از این پیامدها را مورد بررسی قرار می دهیم.
, , گذشته,* تخریب شاخص های سرمایه اجتماعی و افزایش هزینه مبادله در اقتصاد ایران
, * تخریب شاخص های سرمایه اجتماعی و افزایش هزینه مبادله در اقتصاد ایران,مهم ترین شاخص اندازه گیری سرمایه اجتماعی عمل به قانون در تمام سطوح است، اما زمانی که برخی دولتمردان و قانون گذاران خود دست به نقض قانون می زنند که شاید در دوره ای خود آنها وضع کننده همین قوانین بودند، دیگر نباید انتظار تبعیت از قانون را از مردم عادی داشت و باید انتظار حوادثی همچون سال 1388 را داشت که به طور شدیدی منجر به تخریب سرمایه اجتماعی در جامعه شد.
,آسیب های اجتماعی در سطوح بالاتر قدرت تخریب بالاتر و عمیق تری دارند. اگر یک دولتمرد، نماینده مجلس، یک روحانی برجسته یا استاد دانشگاه شاخص های سرمایه اجتماعی را تخریب کند و دچار نقض در سطوح مختلف عقلانیت شود، تاثیر مخرب این آسیب های اجتماعی بر جامعه بسیار بیشتر از آسیبی است که مردم عادی یا دانشجویان را آلوده می کند.
,رجال سیاسی یا نمایندگان مجلس، صاحب جایگاه سیاسی ملقب به خود نیستند بلکه آن جایگاه متعلق به مردم است و تعلق جایگاه ریاست برای فردی یک آزمایش الهی است نه یک فرصت استثنایی برای کسب قدرت بیشتر و ارضای نیازهای شیطانی یک قدرت طلب!
,تزریق روحیه ناامیدی و بی اعتمادی به جامعه، تخریب رابطه ملت و دولت و مخدوش کردن چهره سیاستمداران که سرمایه های سیاسی یک کشور هستند، منجر به ایجاد محیطی ناآرام و پرتشنج می کند که در نهایت هزینه مبادله در اقتصاد را افزایش داده و حرکت چرخ های یک اقتصاد را کند می کند، بطوریکه هزینه اوضاع بد اقتصادی را اقشار ضعیف و دهک های پائین، بیشتر متحمل می شوند.
,همچنین آشوب ها و ناآرامی های سال 88 که موجب نوسانات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی گسترده در جمهوری اسلامی ایران شد، سبب تخریب یا کندی رشد رتبه ایران در بسیاری از شاخص های بین المللی مانند شاخص حکمرانی خوب (Good Governance index)، تنزل 44 رتبه ای اقتصاد ایران از 70 در سال 2012 به 114 در سال 2014، تنزل سه رتبه ایران در شاخص آزادی های شخصی به 128 در همین دوره، تنزل یک رتبه ای در شاخص آرامش و امنیت از 125 به 126، تنزل یک رتبه ای از 66 به 67 در شاخص های سلامت، بهداشت عمومی و امید به زندگی، توقف رشد سالیانه ایران در امور آموزش و تحصیلات در رتبه 57، کاهش روند فزاینده در ایران در شاخص سرمایه اجتماعی (Social Capital) و تخریب امتیاز ایران در شاخص-های ده گانه ریسک بین المللی (ICRG)، شده است
,در نهایت باید تاکید کرد که عوامل بسیاری در شاخص های فوق موثر هستند اما این نکته نیز مهم است که ناآرامی های سال88 نیز بصورت آشکار و پنهان بر بسیاری از شاخص های اقتصادی ایران تاثیر گذار بوده است و سهم عمده ای در رکود تورمی حاکم بر جامعه داشته است.
,* کاهش ورود تعداد گردشگران و مسافران خارجی
, * کاهش ورود تعداد گردشگران و مسافران خارجی,یکی از بخش های مهم اقتصادی که بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایالات متحده، فرانسه، اسپانیا و ترکیه مبتنی بر آن توسعه یافته یا درحال توسعه و پیشرفت هستند، بخش گردشگری بین المللی است.
,گردشگران خارجی تحت تاثیر تبلیغات رسانه های بین المللی مقاصد سفر خود را انتخاب می کنند. تبلیغات گسترده امپراطوری رسانه غرب علیه امنیت داخلی جمهوری اسلامی ایران در سال فتنه و چند سال بعد از آن ورود گردشگران خارجی به ایران را تحت تاثیر قرار داد.
,برای ارزیابی تاثیر حوادث ناآرامی های سال 88 بر تعداد گردشگران خارجی، برای نمونه تعداد گردشگران استفاده کننده از هتل های استان اصفهان را به عنوان بهترین نمونه در دسترس را مورد بررسی قرار دادیم.
,در سال 1388 نسبت به سال 1387 تقریبا «13 هزار نفر گردشگر خارجی، تنها در استان اصفهان کاهش یافته است»
,در سال 1389 نسبت به سال قبل از فتنه یعنی 1387 «تعداد 24 هزار نفر گردشگر خارجی در اصفهان کاهش یافته است» و این آمار در سال بعد یعنی سال 1390 نیز تدوام یافته تا آنجا که در سال 1391 نیز تعداد گردشگران 3 هزار نفر کمتر از سال قبل فتنه یعنی 1387 بوده است. بدین ترتیب کاهش «بیش از 60 هزار نفری گردشگران خارجی» فقط در طول سه سال 1390- 1388 آن هم در استان اصفهان نشان دهنده یک ضرر بسیار گسترده تر در تعمیم این آمار به کل کشور است که سهم عمده این ضرر بر بخش خصوصی تحمیل شده است.
,*اعمال فشار و هزینه های بین المللی یک جانبه و چند جانبه کشورهای متخاصم
, *اعمال فشار و هزینه های بین المللی یک جانبه و چند جانبه کشورهای متخاصم,یکی از مهمترین نتایج منفی ناآرامی های بعد از انتخابات 1388 افزایش جسارت دشمن خارجی در دشمنی آشکار و حتی تشدید در جنگ نرم علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بود.
,نظام جمهوری اسلامی ایران به دلیل ماهیت فکری و اهداف متعالی انقلابی- اسلامی، در چهار دهه گذشته با ابزارها و شیوه های مختلف تحت فشار در جهت همسویی با نظام حاکم بر جهان قرار داشته است؛ پشتوانه مردمی دولتمردان مهمترین ابزار در قدرت چانه زنی یک سیاستمدار در عرصه های بین المللی است.
,سیاستمداری که در فضای سیاسی داخلی با آشوب، اعتراض و هرج و مرج مواجه است و حرف حسابی در فضای سیاسی و اجتماعی داخلی کشور خود ندارد، چگونه می تواند در مذاکرات پیچیده بین المللی حرف خود را به کرسی بنشاند و طرف مقابل را با تفکرات خود همسو کند؟ حتی اگر این اعتراضات و آشوب ها زودگذر و به دلیل تحریک اذهان عمومی توسط برخی سیاستمداران قدرت طلب داخلی باشد.
,سازمان ملل متحد دور سوم تحریم ها را در 13 اسفند 1386 (3 مارس 2008) علیه ایران اعمال کرد و تا 19 خرداد 1389 (9 ژوئن 2010) تحریم جدید علیه جمهوری اسلامی ایران وضع نکرد.
,سئوال مهم این است که چه اتفاق خاصی در قبل از سال 1388 افتاد که سازمان ملل بعد از سه سال تحت فشار برای اعمال تحریم های جدید به بهانه برنامه هسته ای ایران قرار گرفت? آیا می توان تاثیرات اوضاع نابسامان سیاسی و اجتماعی ایران را در اعمال تحریم های شدیدتر علیه ایران انکار کرد؟
,در شرایطی که در بین سال های 1388 تا 1390 که اوضاع سیاسی و اجتماعی با ثباتی در ایران وجود نداشت، دیپلمات ها و مذاکره کنندگان ایرانی، چگونه می توانستند در مقابل تحریم های ذکر شده و فشارهای بین المللی قدرت چانه زنی داشته باشند و از حقوق ملت ایران محافظت کنند؟
,دولت مردان ایرانی چگونه می توانستند علیه تحریم های غیرقانونی در عرصه های بین المللی نقض حقوق ملت ایران را ادعا کنند، در صورتی که تحت امپراطوری ناعادل رسانه ای غرب که از پنجره تفکر خود اوضاع ایران را در اختیار اذهان عمومی جهان قرار می داد، در ظاهر نماینده کشوری بی ثبات و دچار اختلافات شدید داخلی بودند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه