«قرار»، فرصتی برای دورهمی جوانان دولت آباد با محوریت اخلاق
افرادی که برای «قرار» به عوان مخاطب خاص انتخاب شدهاند، جوانان فعال در حوزه جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، در شهر دولت آباد هستند و منظور از جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، میدان مبارزه فرهنگ مبتنی بر اسلام ناب محمدی در برابر فرهنگ غرب است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار، به همت جوانانی از شهرستان برخوار از جمعه دهم دیماه هر هفته جمعه ها بعد از نماز مغرب و عشاء در مسجد میرهادی دولت آباد قرار هفتگی جوانان با محوریت اخلاق پای طبابت معنوی استاد سید هادی محمودی برگزار می شود.
«قرار» جلسهای است که میخواهد جوانان را حول محور «اخلاق» گردهم آورد. در «قرار» دو مسئله موضوعیت دارد، یک، جمع شدن و اتصال جوانان هم دل، هم فکر و البته دغدغهمند و دو، مسئله اخلاق که برایمان محور قرار گرفته است.
در خصوص مسئله اول به زعم نگارنده – که بنا دارد عضو کوچکی از قرار باشد – به شدت دچار خلاء و کمبودیم. ما برای اثرگذاری فرهنگی و اجتماعی نیاز به ایجاد یک جریان داریم که تا به امروز موفق به ایجاد آن به شکل کامل، نشدهایم و ایجاد این جریان جز با جمع شدن جوانان و همافزایی و وحدت قلوب آنها امکان پذیر نیست، که فرمود: ید الله مع الجماعه…
اما مسئله دوم موضوعی است که برای جمع شدن دوستان به عنوان محور انتخاب شده است، یعنی اخلاق. افرادی که برای «قرار» به عوان مخاطب خاص انتخاب شدهاند، جوانان فعال در حوزه جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، در شهر دولت آباد هستند. جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی یعنی میدان مبارزه فرهنگ مبتنی بر اسلام ناب محمدی در برابر فرهنگ غرب. در این میدان آنچه برای فعال فرهنگی به عنوان یک مبلغ و مروج فرهنگ اسلامی پیشنیاز است چیزی نیست جز متخلق شدن خود شخص به اخلاقی که به دنبال ترویج و تبلیغ آن است. البته شاید این پرسش مطرح شود که این میدان پیش نیازهای دیگری نیز دارد ولی به دو علت عمده این موضوع انتخاب شده است: ۱) یکی از موضوعاتی که انسان حتماً برای آن نیاز به استاد و تذکر دارد، مسئله اخلاق است. استاد، امراض اخلاقی را برای ما بیان میکند، امراضی که تا آنها را نشناسیم نمیتوانیم آنها را درمان کنیم. استاد به ما تلنگر میزند و ما را به فکر وامیدارد، تفکری که میتواند مقدمه اصلاح باشد. ما در «قرار» هر هفته پای درس استاد اخلاق مینشینیم. ۲) فعالیت فرهنگیای که تبدیل به عادت شده، برخی از اوقات آنقدر ما را درگیر خود میکند که موجب غفلت ما از رشد اخلاقی خودمان میشود و به جایی میرسیم که میبینیم برای خودمان کاری نکردهایم و رذایل اخلاقی در وجودمان ریشه دوانده است. به همین خاطر از میان انبوه موضوعاتی که یک فعال در عرصه فرهنگ به آن نیازمند است به سراغ موضوعی رفتهایم که اکثراً در میان فعالیتهای فرهنگی گم میشود و آن در جا نزدن و رشد اخلاقی خودمان است.
قرار به دنبال رشد است، به معنی رهایی از جمود و سکون و رسیدن به تعالی و تکامل. رشد خود، که مقدمه است و رشد دیگران و محیط اطرافمان که انشاءالله از ثمرات آن خواهد بود. پس به قرار بپیوندید تا منشأ خیر گردد، علی برکه الله.
,
,
,
,
,
,
,
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه