پرسپولیس - میلان کمی فنی تر
پائولو مالدینی، روی زمینِ چمنِ ورزشگاه آزادی، بازیکنی که سه دهه قلب ها را تسخیر کرد. 902 بازی رسمی برای میلان، 8 بار حضور در فینال و 5 قهرمانی در لیگ قهرمانانِ اروپا، او را تبدیل به بازیکنی خاص با آماری خیره کننده در دنیای فوتبال کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا
, شبکه اطلاع رسانی دانا,بازیکنی که همواره اخلاق و وفاداری را سر مشق قرار داد. بازیکنی که کمترین کارت زرد و قرمز را در طولِ دورانِ فوتبالش دریافت کرد. او کسی بود که مرزِ بینِ حرفه ای گری و وفاداری در فوتبال را از بین برد. به یاد داریم زمانیکه میلان در بحران مالی به سر می برد، او دستمزدش را به میزانِ قابلِ توجهی کاهش داد تا در میلان باقی بماند. درست در آن زمان که غولهای فوتبالِ دنیا آرزوی داشتنِ چنین بازیکنی را داشتند.
,پائولو در ورزشگاه آزادی بود. به دور از تکبر و غرور که هیچ گاه در قاموسِ او جایی نداشت، دست در گردن بازیکنانِ پرسپولیس جلوی دوربینِ عکاسان حاضر شد. بهترین دفاعِ چپ تاریخِ دنیای فوتبال، هرگاه پا به توپ می شد، ورزشگاه شور و حالِ عجیبی پیدا می کرد.
,,
صرفنظر از نتیجه 3 بر 1 به سودِ ستارگانِ میلان و صحنه های گل، نکاتِ جالبی در این دیدار نهفته بود:
,1- تفاوتِ اساسی در سبکِ بازی بزرگانِ میلان با بازیکنانِ پرسپولیس، در نحوه ارسال پاس بود. میلانی ها همواره ارسالِ پاس در عمق را نسبت به عرض ترجیح می دادند. آنها می دانستند که در بازی فوتبال راه سریعتر و مطمئن تر برای رسیدن به دروازه حریف، شکاف در عمق است. بخصوص در چنین بازی هایی که به ذخیره کردن انرژی نیاز است. اما اسطوره های پرسپولیس همواره برعکس عمل می کردند.
,2- پژمانِ جمشیدی و بعد از آن، مهدی مهدوی کیا که زمانِ طولانی از دورانِ بازی آنها نمی گذرد، فقط یکبار در کلِ زمانِ بازی موفق به عبور از مالدینی شدند. این نقطه ضعفِ بازیکنانِ دوست داشتنی پرسپولیس نبود بلکه انگیزه و جدیت مالدینی بود که در تمامِ مراحلِ زندگی فوتبالی اش همراه وی بود. آری، او حتی در چنین سطحی از فوتبال، دوست نداشت طعمِ شکست را بچشد.
,3- میلانی ها هیچ گاه حرکتِ اضافی با توپ انجام ندادند. تک تک حرکات آنها در چهارچوبِ روندِ تاکتیکی تیم بود. آنها همواره انجام بازی تک ضرب را در اولویت قرار داده بودند که نمونه مشخص آنها بوبانِ خوش فکر بود. اما هر بازیکنِ پرسپولیس پس از دریافت توپ، تمایل به حرکت داشت و در صورت اجبار و بسته بودنِ مسیر، به پاس دادن روی می آورد، حرکتی که در خیلی از موارد توپ را به اشتباه در اختیارِ میلانی ها قرار می داد. این مشکل در نسلِ کنونی فوتبال ما نیز رایج است و با حضورِ چنین تیم هایی در فوتبالِ کشور باید برای اصلاح آن تلاشِ فراوان نمود.
,آمادگی بدنی و میزانِ دوندگی بازیکنانِ روسونری که تعویض های به مراتب کمتری نسبت به پرسپولیسی ها داشتند، از پیش بینی چنین پیکارهایی در برنامه های این باشگاه حکایت می کند.
,انتهای خبر
]
ارسال دیدگاه