دولت پشت محیط زیست را خالی کرد
خردادماه سال 1393 بود که آمارهایی از سوی مسئولان محیط زیست اعلام شد مبنی بر اینکه رتبه محیط زیست کشورمان سقوط 60 پلهای را تجربه کرده است؛ سقوطی که میتوانست مهر تأییدی بر بحرانی بودن وضعیت محیط زیست در ایران باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روزنامه جوان، خردادماه سال 1393 بود که آمارهایی از سوی مسئولان محیط زیست اعلام شد مبنی بر اینکه رتبه محیط زیست کشورمان سقوط 60 پلهای را تجربه کرده است؛ سقوطی که میتوانست مهر تأییدی بر بحرانی بودن وضعیت محیط زیست در ایران باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
البته در آن روز معصومه ابتکار، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست دولت یازدهم، با تأکید بر وضعیت بحرانی محیط زیست ایران و افت بسیاری از شاخصهای آن گفته بود، «بیتوجهی دولت گذشته به محیط زیست منتج به چالشهای بسیاری در این حوزه شده و ما در تلاشیم با اولویتبندی چالشها بر اساس میزان تأثیر آنها بر زندگی و سلامت انسانها، مشکلات را رفع کنیم.»
,
هرچند در سازمان محیط زیست هم مثل برخی سازمانها و نهادهای دیگر، عرف است که به جای کار کردن، تقصیرها را به گردن مدیران و رؤسای قبلی بیندازند و بیشتر وقت خود را صرف نقد کارهای آنها کنند، اما ابلاغ سیاستهای کلی محیط زیست از طرف مقام معظم رهبری به رؤسای قوا در آبان ماه 1394 نشان داد که ایشان نه تنها از عملکرد دولت در حفظ و مراقبت از محیط زیست راضی نیستند بلکه این عرصه به یکی از دغدغههای اصلی معظمله تبدیل شده است.
,
اما گویی ابلاغ سیاستها هم نتوانست تلنگری به دولت و سازمان محیط زیست وارد کند و حالا و در ماههای اول سال 1395 اعلام میشود که زابل آلودهترین شهر دنیاست.
,
هرچند در دولتهای گذشته آنگونه که باید به حفظ محیط زیست توجه چندانی نشد و این مهم جزو اولویتهای اصلی به شمار نرفت اما حسن روحانی، رئیسجمهور دولت یازدهم از همان ابتدا مسئله محیط زیست را اولویت جدی دولت دانست و در سال 93 و در آستانه روز جهانی محیط زیست اعلام کرد: «در قانون اساسی به صراحت عنوان شده که طبیعت نباید تخریب و آلوده شود. دولت یازدهم افتخار میکند که در نخستین جلسه خود موضوع دریاچه ارومیه را مد نظر قرار داد و کارش را با مسائل محیط زیست آغاز کرد. محیط زیست جزو اولویتهای جدی دولت است و حفظ آن و منابع طبیعی باید با مشارکت مردم انجام شود.»
,
اما حالا بعد از گذشت دو سال از این حرفها، نه تنها مشکلی از مشکلات محیط زیست کاسته نشده است بلکه با وجود بارشهای بسیار خوب و وضعیت جوی قابل قبول، بیبرنامگیها کمکم نمایان شده و نشان میدهد که دولت نتوانسته قدمی برای حفظ داشتههایمان در محیط زیست بردارد. بر همین اساس وضعیت دریاچه ارومیه، آلودگی هوا، ریزگردها، استاندارد نبودن سوخت و نبود استاندارد یورو 4 در خودروها، از بین رفتن جنگلها، کشتار گونههای جانوری، مرگ تالابها و بحران آب را میتوان عمدهترین مشکلات زیست محیطی کشور در شرایط کنونی دانست.
,
زابل؛ مشت نمونه خروار
,
اما آنچه موجب شده همگان به بیکفایتی سازمان محیط زیست اذعان کنند، اخباری است که طی روزهای اخیر در مورد زابل منتشر شده است. زابل را میتوان در دسترسترین نمونه برای ارزیابی عملکرد سازمان محیط زیست در زمینه فعالیتهایش برای محافظت از محیط زیست دانست.
,
بر اساس گزارشها در شرایطی زابل به عنوان نخستین شهر آلوده جهان معرفی شده که با توجه به نزدیکی تابستان و بادهای 120 روزه سیستان میتوان روزهای بسیار سختی را برای این منطقه پیشبینی کرد.
,
زابل در حالی در صدر شهرهای غیر قابل تحمل برای زیستن قرار گرفته که نه کارخانهای در دل خود دارد و نه گرد و غبار و ریزگردهایش از طرف کشورهای همسایه میآید.
,
زابل یک دشت هموار است و باد مهمان همیشگی آن. تالابی هم دارد که حالا خشکیده و مسئولان محیط زیست میتوانستند طی سالهای اخیر به جای متهم کردن گذشتگان، وقتشان را برای برنامهریزی و اتخاذ تدبیری درست برای احیای آن صرف کنند.
,
متأسفانه 19سال است که ایران خشکسالیهای پیاپی را تجربه میکند؛ بیآبیهایی که صدمات جبران ناپذیری بر پیکره محیط زیست ایران وارد کرده و کمترین آن خشکیدن تالابها است. در این مدت تالاب هامون هم نفسهای آخرش را کشید و به همین دلیل شن و ماسههای کف رودخانه با طوفانهای مداوم 120 روزه گرد و خاکی را ایجاد میکند که میزان غلظت آلایندهها را به چندین برابر حد بحران میرساند.
,
در همین رابطه سیدباقر حسینی، نماینده مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه اگر محیط زیست تدبیر میکرد، هم اکنون شرایط اینگونه نبود، میگوید: «موضوع حقآبه تالاب هامون موضوعی است که باید پیگیری شود اما چیزی که میتواند مشکل را حل کند این است که باید شنهای روان تثبیت شود و با این کار میتوانیم بخش زیادی از آلودگی هوا را در سیستان حل کنیم.»
,
وی ادامه میدهد: «در فروردین سال 93 تصویب شد که 3 هزار هکتار برای تثبیت شنهای روان اختصاص داده شود اما متأسفانه هیچ کاری انجام نشد، البته نهالکاری هم میتواند برای چند سال آینده جواب دهد. همچنین با توجه به اینکه در حال حاضر انواع جدید مالچ جود دارد که هیچ تأثیر منفی بر خاک ندارند، دولت باید برنامهریزی کند و بخشهایی را که کانون بحران است مالچپاشی و این مشکل را حل کند و در کنار آن نهالکاری را نیز در دستور کار خود قرار دهد.»
,
مالچ پاشیهای نوین که به نوعی تقویتکننده خاک هم هستند، روشی است که در بسیاری از نقاط دنیا مانند چین انجام شده و نتیجه مثبتی نیز در پی داشته است.
,
حال با توجه به اینکه تابستان و بادهای 120روزه سیستان در پیش است باید محیط زیست هرچه سریعتر و در مدت زمان کوتاهی این کانونها را مالچ پاشی و از آلودگی شدید هوا جلوگیری کند.
,
لازم به ذکر است تا به امروز رئیس سازمان محیط زیست سه بار به خاطر تالاب هامون به زابل رفته است، اما این رفت و آمدها حاصلی برای زابلیها نداشته است. بنایراین باید گفت از این دیدارها آبی برای زابلیها گرم نمیشود و آنها منتظرند در عمل نتیجه این رفت و آمدها را ببینند.
,
دردهای ریز و درشت
,
درد محیط زیست ایران وقتی تشدید میشود که کشورهای همسایه هم از غفلت مسئولان داخلی استفاده کرده و به هر طریق ممکن ضربهای بر این پیکر رنجور وارد میکنند، به عنوان مثال چند وقتی است که فاضلاب معادن ارمنستان به رودخانه ارس ریخته میشود که همین مسئله اکوسیستم منطقه و این رودخانه را به شدت تهدید میکند. البته این وضعیت زمانی خطرناکتر میشود که بدانیم با افزایش دمای هوا در ماههای اخیر و کاهش سطح آب ارس، ورود پسابهای صنعتی و معدنی ارمنستان به این رودخانه به شدت افزایش مییابد، تا جایی که مرگ ماهیهای ارس در سالهای اخیر نسبت به گذشته چندین برابر شده است.
,
از طرف دیگر این روزها و در میان غفلت مردم و مسئولان، خریدوفروش «سنبل آبی» یا همان «شیطان نیلگون» به تهدیدی جدی برای پهنههای آبی گیلان تبدیل شده است.
,
نخستین بار که گیاه مهاجم سنبل آبی با ظاهری فریبنده و گلهایی زیبا در پهنههای آبی گیلان مشاهده شد، تنها یک هکتار از این عرصه را اشغال کرده بود و کسی حتی فکرش را هم نمیکرد که با گذشت تنها پنج سال از نخستین رؤیت آن، عرصه درگیر با این گیاه به ۶۰۰ هکتار در پهنههای آبی استان برسد. رشد سریع این گیاه بومی آمازون و ماندگاری ۲۰ تا ۳۰ ساله ریزوم آن در محیط باعث شده امروز تالاب عینک که یکی از بزرگترین تالابهای شهری دنیا محسوب میشود، در کنار تالاب بینالمللی انزلی و بخشهایی از رودخانه سیاه درویشان و بهمبر در شهرستان صومعهسرا بهطورجدی با این پدیده شوم دستوپنجه نرم کند و ناآگاهی مردم و کمکاری مسئولان نیز آتش به دامان محیطزیست گیلان بهویژه پهنههای آبی این استان بزند.
,
به هر حال محیط زیست ایران آنقدر «سمن» دارد که «یاسمن»ها در آن گم شوند. عوامل آلودهکنندهای که بحرانهای بسیاری را بهوجود آوردهاند از آلودگی شدید نفتی، شیمیایی، آبهای ساحلی، آلوده شدن آبها توسط فاضلابهای صنعتی و شهری گرفته تا استفاده بیرویه از سفرههای آب زیرزمینی، آلودگی هوا، آلودگی خاک، خشکی تالابها و از بین رفتن گونهها جانوری و جنگلها که هر کدام داستانی هستند هزار من در بیخیالی مسئولان امر.
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه