گفتگوی ویژه با دکتر رجبی دوانی؛
لقمه های حرام باعث جنایات قاتلان اباعبدالله (ع) در عاشورا شد/ این درست نیست که گناهان انسان معصیت کار به محض ریختن اشک بر امام حسین (ع)، پاک شود
امام حسین (ع) در مقابل ظلم و جور ایستاد، بنابراین در ایام ماه محرم نباید تنها به جنبه احساسی این روزها تمرکز کرد، هر چند که گریه بر اباعبدالله الحسین (ع) فضیلتی بزرگ می باشد، اما باید پیام قیام سیدالشهدا (ع) و ایستادگی در مقابل ظلم و جور را به تمام دنیا صادر کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در سومین روز از محرم الحرام 1438 هجری قمری، به سراغ استاد محمدحسین رجبی دوانی، مورخ و پژوهشکر تاریخ اسلام رفته ایم تا ابعاد جدیدی از فلسفه قیلم عاشورا و اباعبدالله الحسین (ع) را برایمان تشریح کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,متن گفتگوی ما با این تاریخ شناس بزرگ اسلام در ادامه می آید:
,مقاومت در برابر ظلم، نخستین درس قیام عاشوراست
,به اعتقاد ما، نخستین درس قیام اباعبدالله الحسین (ع) و عاشورا، ایستادن در مقابل ظلم و جور است، درست که بسیاری از انسان ها به این موضوع پایبند هستند اما وقتی زمان عمل فرا می رسد، عده ای اندکی توان این مقاومت را در خود می بینند.
,امام حسین (ع) در مقابل ظلم و جور ایستاد، بنابراین در ایام ماه محرم نباید تنها به جنبه احساسی این روزها تمرکز کرد، هر چند که گریه بر اباعبدالله الحسین (ع) فضیلتی بزرگ می باشد، اما باید پیام قیام سیدالشهدا (ع) و ایستادگی در مقابل ظلم و جور را به تمام دنیا صادر کرد.
,اگر امام حسن (ع) هم جای امام حسین (ع)، همان کار ایشان را می کردند
,امام حسین(ع) ده سال امامتشان با معاویه بوده و در طول این ده سال همان کاری را کردند که امام حسن(ع) انجام داده بودند در حقیقت اگر امام حسن(ع) نیز در زمان یزید بودند قطعا همان راهی را انتخاب می کردند که امام حسین(ع) انتخاب کردند.
,در زمان یزید، اساس دین خدا به خطر افتاده بود
,در زمان امام حسن(ع) مردم معاویه را به ایشان ترجیح دادند و البته خیلی زود هم پشیمان شدند اما امام مجتبی(ع) فرمودند دیگر دیر است و ما عهدی بسته ایم. این نشان می دهد تا زمانی که اساس دین در شرف نابودی نیست امام دیگر وظیفه ای ندارد ایشان آگاهی دادند بصیرت دادند اما آن ها نیز راه خود را انتخاب کردند. اما اگر زمانی برسد که اساس دین در خطر بیفتد از آن جهت که متولی راستین دین امام است در اینجا ایشان به هر قیمتی که شده است می ایستند.
,با به روی کار آمدن یزید ملعون اصل و اساس اسلام به خطر افتاده بود. این ملعون به طور علنی حرام خدا را حلال حلال خدا را حرام کرده بود. او آشکارا شراب می خورد و با سگ و بزینه بازی می کرد و با کنیزان آوازه خوان وقت خود را می گذراند.
,وقتی به یزید می گویند چند ماه در ظاهر فسق و فجور ظاهری را کنار بگذارد!
,این قدر این تباهی مسلم بود که وقتی معاویه از زیاد بن ابیه حاکم خونخوارش در بصره که فردی فاسدی است می خواهد از مردم برای ولایتعهدی یزید بیعت بگیرد همین شخص فاسد و جلاد می گوید من چه طور می توانم به مردم بگویم که با این گونه فردی به عنوان خلیفه بیعت کنید در صورتی حسین بن علی (ع)، عبدالله بن عمربن خطاب و عبدالله بن زبیر در بین مردم هستند حتی به معاویه می گوید به یزید بگو مدتی به ظاهر هم که شده دست از فسق و فجور بردارد.
,روی کار آمدن یزید هم خلاف شرع و عرف بود و هم خلاف اخلاق
,با این اوصاف می توانیم متوجه شویم که قرار بوده چه کسی به خلافت مسلمانان برسد. روی کار آمدن یزید بر خلاف شرع بوده است زیرا دارای فسق و فجور بوده است از طرفی خلاف عرف هم بود زیرا تا قبل از معاویه هیچ کس فرزندش را به عنوان جانشین معرفی نکرده بود.
,به خلافت رسیدن یزید خلاف اخلاق هم بوده است زیرا معاویه به عهد خود وفا نکرد زیرا معاویه در پیمان صلح خود متعهد شده بود که به هیچ عنوان حق تعیین جانشین ندارد به طوری که گفته بود بعد او امام حسن(ع) و اگر امام حسن (ع) نبود امام حسین(ع) به خلافت می رسد و هرگز اجازه نداشت یزید را جانشین خود معرفی کند.
,اگر سیدالشهدا (ع) در مدینه به شهادت می رسیدند، هیچ کس از اهداف شهادت خبر دار نمی شد
,با وجود تمام این شرایط امام حسین(ع) هرگز با یزید بیعت نمی کرد زیرا ایشان یا باید بیعت و نابودی اسلام را می پذیرفت و یا مرگ و شهادت. البته از روز اول که یزید به خلافت رسید به والی مدینه گفته بود که برای من از حسین(ع) بیعت بگیر و اگر سرباز زد او را بکش. بنابراین در هر صورت امام حسین(ع) با بیعت نکردن به شهادت می رسیدند اما این اتفاق اگر در مدینه افتاده بود هیچ کس خبردار نمی شد که ایشان برای چه هدفی به شهادت رسیده است.
,امام برای آگاه کردن جامعه از مدینه به مکه آمد تا آن جا که زائران از همه دنیای اسلام می آیند بتوانند این آگاهی را منتشر کنند لذا چهار ماه و ده روز در مکه تشریف داشتند و آن جا از هر فرصت برای دادن هشدار در رابطه با وضعیت کنونی جامعه اسلامی استفاده می کردند.
,امام حسین علیه السلام به دنبال از بین بردن بزرگترین منکر یعنی حاکمیت فاسد و غاصب یزیدی و برقراری بزرگترین معروف یعنی حاکمیت حق بود که در خاندان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام تجلی داشت.
,این درست نیست که گناهان انسان معصیت کار به محض ریختن اشک بر امام حسین (ع)، پاک شود
,دوستان نادان اینگونه تصور می کنند که اگر انسان هر کار خلاف شرع و معصیتی را مرتکب شد اما به محض ریختن یک قطره اشک بر مظلومیت اباعبدالله الحسین (ع) همه گناهان او بخشیده خواهد شد در حالی که فلسفه گریستن بر امام حسین سلام الله علیه آن است که این قیام و نهضت تا ابد زنده و جاوید بماند و در مواقع مشابه الهام بخش مردمی باشد که دچار حاکمیت های غاصب و ظالم شده اند.
,دوستان نادان در نقل حوادث و وقایع عاشورا نیز دست به تحریف زده اند؛ مانند غلو در تعداد نفرات دشمن، غلو در قدرت بدنی شهیدان کربلا و تعداد دشمنانی که به دست آنها به هلاکت رسیده اند و همچنین داستان های جعلی، افسانه های بی پایه و اساسی که برای نشان دادن قدرت ماورایی امام حسین علیه السلام و یارانش توسط این گروه ساخته شده است.
,اقدام این گروه باعث شد تا حقایق واقعه عاشورا با پوششی از نقل های غیرواقعی در برخی مواقع تحت الشعاع قرار بگیرد یا نقل های جعلی دیگری را نیز در چگونگی به شهادت رسیدن برخی از شهداء آورده اند که هدف آنها ایجاد سوز، گداز و گریاندن مخاطب بوده است که هیچ مبنایی ندارند.
,مردم کوفه پیش از قیام امام حسین (ع) مردم بدی نبودند و آشناترین مردم به سیدالشهدا (ع) نیز بودند
,نکته مهم اینجا عمل به تکلیف توسط امام است چرا که خودشان می دانستند برای اسلام واقعی و دوری از بدعتها و خطرات باید مبارزه کنند حتی اگر این مبارزه به بهای جانشان تمام شود، بنابراین تکلیف اینجا مشخص بود که به شهادت میرسند و خانواده و اهلشان به اسارت می روند، بنابراین براساس روایات موجود امام از شهادت خود آگاهی کامل داشتند.
,نباید تصور کنیم پیش از قیام اباعبدالله (ع) مردم کوفه، مردم بدی بودند. آنها از با سابقهترین و آشناترین مردم به اهل بیت (ع) و امام حسین (ع) بودند. بیشتر کسانی که برای امام نامه نوشتند اشراف کوفه بودند که از حاکمان غاصب خسته شده بودند سپس این حرکت به سمت عوام و دیگر قشرهای جامعه تسری کرد و در نهایت حتی دوستداران بنی امیه نیز به این سیل پیوستند تا از قافله عقب نمانند کسانی که بعدها از فرماندهان لشکر عمر سعد بودند! با این حال نباید فراموش کنیم که بسیاری از یاران خود امام که در کربلا شهید شدند از همین کوفیان بودند. منتها دلیل انحراف سایرین این بود که مسئله ولایت را درک نکرده بودند و همین باعث زمانی که عبیدالله به کوفه آمد آنها را به راحتی تطمیع و تهدید کند و آنها نیز راه محافظه کاری را در پیش بگیرند.
,امام از لقمه های حرام...
,متأسفانه لقمههای حرامی که مردم در طول خلافت یزیدیان و دستگاه خلافت آنها خورده بودند باعث شد تا به راحتی دنیازده شده و از کنار امام دور شوند و حتی به جنگ با ایشان بروند، خود عبیدالله بن زیاد مشخص نبود که از چه تبار و خاندان ناسالمی است و با اینکه پدرش در دستگاه امام علی (ع) به دلیل لیاقتی که نشان داده بود، مسئولیت داشت اما در دوران امویان دست به کشتار شیعیان زد و جنایات زیادی مرتکب شد و خود عبیدالله نیز زمان ورود مسلم به کوفه به فرمانداری کوفه انتخاب شد تا مانع ورود امام به این شهر شود.
,عامل اساسی این بدبختی ها، همان نکتهای است که امام حسین(ع) در روز عاشورا فرمودند. وقتی حضرت می خواهند سخن بگونید اینها هو و جنجال میکنند و نمیگذارند حرف امام به گوشها برسد، حضرت میفرمایند: وای بر شما! حداقل گوش دهید، عجله نکنید در کشتن من، اگر حرف من را نپسندیدید آن موقع به قتل من اقدام کنید. اما باز هم سر و صدا میکنند، و بعد حضرت میفرماید علت اینکه نمیخواهید سخن حق را بشنوید اثرات آن لقمههای حرام و «عطایا» است، عطایا همان برداشتهای از بیت المال بود که انجام میدادند، یعنی پولهای نامشروعی که از بیت المال به شما داده میشود و لقمههای حرامی که در شکمهایتان انباشته شده باعث شده این طوری شوید. خیلیها نمیدانند که «عطایا» چیست، حالا یا مطالعه نکردند یا متوجه نیستند که منظور از عطایا چیست، عطایا همان حقوقی بود که از بیت المال به افراد داده میشد، منتها از زمان عمر در آن تبعیض روا داشته شد و امیرالمؤمنین(ع) این تبعیضها را برداشته بودند و بعد از صلح امام حسن(ع) این تبعیضها به اوج رسید.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه