در حاشیه یک حادثه؛
مرگی مشکوک با چاشنی حمله سکولاری و تبعیض
نوع واکنش مسئولین به خصوص وزیر بهداشت به حادثه فارغ از انسان دوستانه و مسئولانه بودن حرکت، یادآور نگاه تبعیضی به شهروندان می شود و این سوال را به ذهن متبادر می کند که آیا اگرخدای ناکرده خانواده ای عادی(بخوانید غیرمشهور) در فلان روستا یا در فلان نقطه شهر براساس چنین حادثه ای دچار خسران می شد، باز هم وزیر بهداشت پیام می داد و قائم مقام روانه عیادت می کرد و یا نه برخوردی عادی داشت و ترجیح می داد روند عادی طی شود و نگاهی ویژه حاکم نشود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ائل، این روزها خبر مرگ اعضای خانواده پزشک جوان تبریزی، جز یکی از درگیری های خاص افکار عمومی تبریز و فعالین شبکه های اجتماعی شده و همچنان بحث و واکنش نسبت به کم و کیف حادثه ادامه دارد، پیش از هر چیز باید گفت پیش آمد سختی بر پزشک تبریزی حادث شده و باید در این غم و درد با او همدرد و همراه شد و برای او صبر جزیل طلب کرد زیرا از دست رفتن عزیزانِ هر شخصی، آن هم بدین کم و کیف، بسی سخت و ناگوار است، خدایشان بیامرزد و صبر و جزیل دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ائل,حمله سکولاری
, حمله سکولاری ,حواشی این حادثه گاه از خود آن پر رنگ تر است که نگاهی کوتاه می توان به آن ها داشت، براساس آنچه گفته شده، غذای مسموم که با پوشش و عنوان غذای نذری برای خانواده مذکور برده شده عامل حادثه بوده و در این میان برخی سعی می کنند در آسیب شناسی پخش غذای نذری وارد شوند و دیگرانی حتی سعی می کنند به موجودیت سنت غذای نذری حمله کنند، فارغ از مغرضانه یا غیر مغرضانه بودن برخی حملات، باید گفت هر بستر اجتماعی می تواند آسیب هایی داشته باشد و این دلیلی نمی تواند باشد برای حمله به آن بستر اجتماعی، گو اینکه انسان نباید از خانه خارج شود زیرا امکان دارد خودرویی به غیر عمد یا حتی به عمد او را به مرگ نزدیک کند یا بمیراند، بر این اساس کلیتِ بستر نذر و غذای نذری هیچ ربطی نمی تواند داشته باشد به حادثه ناگوار، سکولارهای مغرض هماره سعی دارند به هر بهانه ای به آیین های دینی حمله کنند حتی اگر در متن حمله به آن اذعان نکنند.
,شهروند درجه یک یا دو؟!
, شهروند درجه یک یا دو؟!,دیگر اینکه نوع واکنش مسئولین به خصوص وزیر بهداشت به حادثه فارغ از انسان دوستانه و مسئولانه بودن حرکت، یادآور نگاه تبعیضی به شهروندان می شود و این سوال را به ذهن متبادر می کند که آیا اگرخدای ناکرده خانواده ای عادی(بخوانید غیرمشهور) در فلان روستا یا در فلان نقطه شهر براساس چنین حادثه ای دچار خسران می شد، باز هم وزیر بهداشت پیام می داد و قائم مقام روانه عیادت می کرد و یا نه برخوردی عادی داشت و ترجیح می داد روند عادی طی شود و نگاهی ویژه حاکم نشود، اینجاست که نگاه شهروند درجه یک و دو به ذهن متبادر می شود، حال اینکه بستر شبکه های اجتماعی و معروفیت پزشک جوان تبریزی به خاطر تجویز نسخه گوش فرا دادن به آهنگ های استاد شجریان و نامه خیّرانه کمک به بیمار ندار می تواند دلیلی بر نوع برخورد ویژه آقایان مسئول با این مساله باشد، در نوع خود حوادثی بس بدتر از این مساله را شنیده ام که هرگز وزیر بهداشت نماینده ویژه برای پیگیری آن تعیین نکرده و در سکوت خبری و اجتماعی مساله به فراموشی سپرده شده است.
,آفتِ سیاسی کاری
, آفتِ سیاسی کاری ,نکته دیگر که به نظرم خنده دار و گریستنی آمد، سیاسی کاری با این حادثه تلخ بود، دیدم یکی نوشته مرگ عزیزانِ فلانی، عضوِحزبِ فلان، چه فرقی به حال مصیبت دیده دارد که عضو فلان حزب نامی یا غیر نامی باشد یا نباشد، اما آن عنصر سیاسی سعی می کند از فرصت شهرتِ پزشک حادثه دیده و این حادثه خاص به نفع نام حزب خود و جناحی بودن حادثه دیده بپردازد، شاید در آینده ای نزدیک یا دور، یک طراحی سیاسی خاص بر اساس حادثه نابهنگام و شهرت پزشک جوان ارایه دهند.
,با تمامی این حواشی این مراجع پزشکی، قضایی و امنیتی هستند که باید در خصوص علل حادثه اظهار نظر کنند اما هرکس می تواند در سهم خود حواشی را نسازد تا غم حادثه بر حادثه دیده بی حاشیه باشد، زیرا آنچه نباید می شد شده است.
,
ارسال دیدگاه