یادداشت/مصعب یحیایی:
برجام را خدا آورد
برجام از جمله وقایع سیاسی است که شاید بررسی آن از منظر عمومیت یافتن بحث و کارشناسی آن در سطوح مختلف بی نظیر و یا حداقل کم نظیر است و علی رغم وجود نقدهای فراوان کارشناسی و فنی بر این طرح؛ لجاجت و یک دندگی دولت در اجرای عجولانه و ساده لوحی سیاسی در اعتماد به دشمن نیز می تواند یکی از وجوه ممیزه آن باشد. همچنین قدسیت بخشی به برجام و استفاده از صنایع و آرایه های ادبی همچون صنعت اغراق و تخیل پردازی و ... که در تعابیری همچون "آفتاب تابان" نمایان است از دیگر امتیازات آن است![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "ناصرون "برجام با همه بیم و امیدهایی که در کشور ایجاد کرد عمری یک ساله را سپری کرده است و حال می توان واضح و عیان تر با آن روبرو شد. هرچند حامیان دولت در این یک سال تمام سعی خود را در بزک کردن برجام انجام دادند و گاه عده ای از آن امری مقدس ساختند که حتی ناسپاسی در برابر آن مستوجب قهر و عذاب الهی بود.
اینک اما برجام به نقطه ای از حیات خود رسیده که حتی سرسخت ترین مدافعانش از جمله آقای عراقچی نیز حاضر به به حضور در رسانه ملی برای دفاع از آن نیستند و یا در بهترین حالت با شرط "عدم حضور منتقدان" و یک طرفه بودن بحث به درخواست رسانه ملی پاسخ مثبت می دهند.
نشست دیروز ریاست محترم جمهور با اصحاب رسانه و مهندسی این نشست و نیز چینش و گزینش خبرنگاران و رسانه های مدعو هم گواهی بر ناتوانی دولت در پاسخ گویی به عملکرد منفی خود خصوصاً در حوزه سیاست خارجی ست.
یکی از مهمترین بخش های نشست رسانه ای آقای روحانی که در رسانه ها نیز به صورت گسترده بدان پرداخته شد بی شک قول رئیس دولت اعتدال مبنی بر "سودمند بودن برجام برای آمریکا"ست. شاید از منظر فنی بخش های مهم تری نیز در کلام ایشان مشاهده شود اما آنچه عیان و مشخص است اینکه جان کلام و عمق استراتژیک نشست دیروز همان قول مذکور است؛ چرا که در صورت تقاطع گیری و تحلیل عملکرد دولت در سنوات گذشته، هر شخص منصفی به این نتیجه خواهد رسید که "برجام برای امریکا خیر است!".
و برای آمریکا چه خیری بالاتر از اینکه برجام مایه احیای مجدد چهره سیاسی مخدوش و غیرموجه این کشور شد و علاوه بر آن با بدعهدی و عدم پایبندی به تعهدات خود، کارشکنی در مسیر روابط تجاری و اقتصادی ایران، تضعیف بنیه علمی و صنعتی کشور در حوزه ی هسته ای و دیگر حوزه های مرتبط، تمدید مجدد تحریم ها، اشتغال زایی و درآمد برجام برای شرکت های خارجی، برداشت های غیرقانونی از اموال ملت و ... عملاً کشور را از مسیر عزت و پیشرفت عزتمندانه منحرف نمود؟!
هر چند بدون این اعتراف هم مردم –و حتی به صورت خاص حامیان دولت- به همین نتیجه رسیده بودند که برجام منفعتی برای کشور نداشته و تنها باعث هدررفت منابع کشور شده است اما اعتراف دکتر روحانی در خیریت داشتن برجام برای آمریکا دارای بار سیاسی دیگری ست.
اعتراف صریح آقای روحانی یعنی سودمندی برجام برای "دشمن" که پیشتر نیز در موضع گیری رجال سیاسی و دولتی بدان اشاره شده بود علی رغم آشکار نمودن فاصله اساسی میان اندیشه سیاسی مردم انقلابی و طیف غربگرا، در یک موضع همگان را در اتحادی خاص مبتنی بر قول مشهور "برجام را خدا آورد..." گرد هم می آورد. هرچند میان تفسیر و تحلیل این جمله همان فاصله ی عمیق پیشین برقرار است.
جریان غربگرا با ایجاد هاله قدسی و استفاده ابزاری از مفاهیم معنوی سعی داشت تا از ظرفیت های معنوی جامعه نیز در بزرگ نمایی و پوشش عملکرد "تقریباً هیچ" خود استفاده کند و الا در مرام سیاسی این جریان رضایت کدخدا از حکمت و مشیت الهی پیشی می گیرد!
به هرحال مردم ایران نیز همچون رئیس دولت اعتدال معتقدند که "برجام را خدا آورد..." و معتقدند که مشیت الهی بر این بود که برجام نقاب از چهره نفاق بردارد! معتقدند که زمستان برجام نیز خواهد گذشت و روسیاهی بر زغال خواهد ماند.
"برجام را خدا آورد" تا آنانکه دل در گرو کدخدا دارند رسواتر از همیشه باشند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
مصعب یحیایی
,
]
ارسال دیدگاه