آغاز جشنواره فیلم فجر با «آبی کمرنگ»/ «قاتل اهلی» بهترین و بدترین فیلم کیمیایی/ «خانه دیگری»؛ روایت سرراست یک درام اخلاقی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ امروز یکشنبه 10 بهمن ماه اولین روز از سی و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم فجر بود که اهم آن چه که امروز گذشت را در ادامه می‌خوانید:

*آغاز سی‌و‌پنجمین جشنواره فیلم فجر با نمایش مستندی درباره جانبازان

جشنواره فیلم فجر ظهر امروز 10 بهمن‌ماه با نمایش  مستند آبی کمرنگ  به کارگردانی آرش لاهوتی اثری درباره نمایش زندگی جانبازان اعصاب و روان کارش را آغاز کرد.
پخش «خانه دیگری»، به کارگردانی بهنوش صادقی با مشکل صدا مواجه شد که وی طی سخنانی در سالن که با حاضرین داشت گفت: به احترام همکاران رسانه و حاضرین در سالن فیلم را به نمایش می‌گذارم. ترجیح من این بود که فیلم نمایش داده نشود چرا که با مشکل صدا مواجه شدیم و این مشکل ارتباطی به اثر ندارد.

این فیلم اولین اثری بود که برای اصحاب رسانه در برج میلاد تهران به نمایش درآمد؛ پیش از این فیلم داستانی مستند آبی کمرنگ به کارگردانی آرش لاهوتی برای مخاطبین در برج میلاد نمایش داده شد‌.

این مستند در ارتباط با جانبازان اعصاب و روانی که در بیمارستان ها بستری هستند، است و رنج و مصائب آنها را به نمایش می‌گذارد. در حقیقت باید گفت سی‌و‌پنجمین جشنواره فیلم فجر سینمای ایران با ادای احترام به جانبازان و رخصت گرفتن از آنها کارش را آغاز کرد.

**انتقاد پژمان بازغی از عدم حضور منتقدان / دوران بی‌اعتمادی به فیلم اولی‌ها تمام شد

نشست رسانه‌ای فیلم سینمایی خانه دیگری به کارگردانی بهنوش صادقی و عباس اکبری عصر امروز در محل برگزاری سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر در برج میلاد برگزار شد.

در ابتدای این نشست بهنوش صادقی گفت: از حاضرین عذرخواهی می‌کنم چرا که فیلم ما در زمان پخش با مشکل صدا و پرش تصویر به نمایش در آمد البته این ایراد به فیلم مربوط نبود اما خوشحالم که حاضرین، اصحاب رسانه‌ها و منتقدان جزو افراد حرفه‌ای سینما هستند. 

وی در ادامه افزود: در ارتباط با نقدها و پرسش‌هایی که ممکن است در این اثر سینمایی وجود داشته باشد باید بگویم دوستان در هیأت انتخاب کارشناسانه فیلم را انتخاب کردند در بخش قصه باید بگویم ما سعی کردیم که به لایه‌های زیرین به یک زندگی اجتماعی بپردازیم و تلاش کردیم آنچه که در درون یک زندگی وجود دارد را به روی تصویر بیاوریم و روایت کنیم.

او همچنین گفت: در این قصه بسیاری از مسائل مربوط به خانواده مطرح می‌شود و روابط‌ افراد نیز به نمایش در می‌آید. آن هم به صورت بسیار ساده. افرادی را که در فیلم می‌بینید به راحتی می‌توانیم در کنار خودمان در زندگی روزمره‌ ببینیم. 

در ادامه این نشست، پژمان بازغی با  انتقاد از عدم حضور منتقدان در برج میلاد،گفت: من در بین چهره‌هایی که در سالن حاضر هستند افراد جوانی را می‌بینم اما منتقدان را نمی‌بینم. فکر می‌کنم دوره بی‌اعتمادی به فیلمسازان اول تمام شده است به نظرم آنها باید به اینجا می‌آمدند و فیلم را می‌دیدند و نظر می‌دادند. زمانی که خود ما این موارد را رعایت نمی‌کنیم و فیلم را نمی‌بینیم این سینما رشد نخواهد کرد. 

بازغی در ادامه صحبت‌هایش عنوان کرد: اگر گلایه کردم دلیلش این است که در سال گذشته آثار خوبی دیدم که حاصل تلاش فیلم اولی‌ها بود و باعث شد مردم موافق جریان سینما شوند و آن را بپذیرند.فیلم خوب الزاماً یک فیلم بفروش نیست. همین جا اعلام می‌کنم هر فیلمنامه خوبی حتی اگر کوتاه باشد و از شاخصه‌های یک اثر خوب برخوردار باشد برای بازی انتخاب می‌کنم.

**«قاتل اهلی»؛ بهترین و بدترین فیلم کیمیایی

قاتل اهلی مجموعه‌ای است از پلانها و نماهایی که اگر با مونتاژ اصولی، جمع شود آنوقت می‌شود یکی از بهترین آثار مسعود کیمیایی. اما حالا مثل این است که از سنگهایی مرتب و درست بنایی نازیبا و معوج ساخته باشند.

 

**« خانه دیگری » و روایت سرراست یک درام اخلاقی

اولین فیلم سینمایی که در روز اول نمایش فیلم‌ها در برج میلاد برای اصحاب رسانه به نمایش درآمد فیلمی است با نام "خانه دیگری". فیلمی که ظاهرا  از سال گذشته مراحل نهایی آماده سازی را  میگذراند و امروز به عنوان اولین نمایش فیلم‌های سینمایی چراغ جشنواره سی و پنجم در برج میلاد را روشن کرد.

کارگردان این فیلم بهنوش صادقی و تهیه کننده آن عباس اکبری است . بازیگرانی چون ناصر هاشمی، لیلا زارع، پژمان بازغی، گوهر خیراندیش، علیرضا جعفری، روشنگ گرامی، مهنوش صادقی، فریبا جدیکار و متین ستوده در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند.

خانه دیگری فیلمی ساده و سرراست است. بدون کله معلق زدن‌های تکنیکی. فیلمی که میخواهد قصه بگوید. قصه‌ای با درونمایه  مهربانی و اصالت ندادن به مادیات. قصه مردی که خدمتکار خانه اش و خانواده او در شرایط بیماری مثل پروانه دورش میچرخند و هرکاری میکنند تا لبخند  روی لبش بیاورند. صدالبته روایت این قصه با چیدن عناصر لازم برای ایجاد درام و استفاده از دختری که همه زندگی اوست و همسری که از زندگیش راضی نیست روی می‌دهد. به‌دنبال مرگ شخصیت اصلی فیلم، خانواده خدمتکار او ناخواسته درگیر ماجرایی می‌شوند که کشمکشی را میان شخصیت‌های فیلم بوجود می‌آورد و با همین کشمشکش‌ها و ساخت تعلیق به‌واسطه این کشمکش مخاطب تا پایان با فیلم همراه می‌شود.

خانه دیگری از آن دسته فیلمهاست که قصه و پیام برایش اصالت دارد و حاضر نیست به قیمت اهمیت دادن به ساخت و تکنیک، تمرکزش را روی قصه یا مفهوم قابل عرضه خود کم کند.

ناصر هاشمی در این فیلم پخته‌تر از قبل بازی می‌کند و در نقش پیرمردی خوش قلب و آرام طوری بازی می‌کند که بازیش از فیلم بیرون نمی‌زند. بازی خوبی که شاید الگویش، ایفای نقش مهدی هاشمی در کهنسالی دکتر قریب باشد. لیلا زارع هم در این فیلم نشان می‌دهد که بازیگر جدی و قابل اعتنایی است. بازیگری که یقینا سالهای بعد بیشتر درباره‌اش خواهیم شنید و اگر در نقشی درست و مناسب در جایی که باید باشد قرار گیرد می‌تواند توجه داوران هر جشنواره‌ای را به خود جلب کند. زارع، بازیگری است که شاید بشود شیوه کارش را شبیه  موزیسین‌هایی دانست که اعتقاد دارند موسیقی فیلم نباید از خود فیلم جلو بزند و بیش از آنکه به‌دنبال نمایش تواناییهایشان باشند، هدفشان دیده شدن بهتر فیلم است. هنرپیشه‌هایی مثل زارع هم صرفا می‌خواهند تا اندازه‌ای ایفای نقششان ظهور و بروز داشته باشد که فیلمنامه جلو برود و شخصیتی که نقشش را بازی می‌کنند به میزان مورد نظر کارگردان پرورانده شود.

پژمان بازغی اما مسیری را طی می‌کند که با مقایسه ایفای نقشهایش در فیلمهای امسال و فیلمی مثل خانه دیگری که محصول سال گذشته است، شاید بشود نتیجه‌ای از مسیر حرکتش به‌دست آورد و احتمالا دریافت که پژمان بازغی این فیلم با بازغی فیلمی مثل "اسرافیل" چقدر تفاوت دارد و او چقدر در مدت این یکسال توانسته است سطحش را در بازیگری ارتقا دهد. هنرمندی مانند بازغی از چهره‌های باتجربه و محبوب سینماست و یقینا این واکاوی و نقد می‌تواند در مسیر پیشرفت او موثر باشد.

این فیلم  داستان زندگی پیرمردی را روایت می کند که زمان کوتاهی از عمرش باقی مانده است و در همین روزهای کوتاه میخواهد شرایطی را فراهم آورد که در آرامش از دنیا برود.  نقش پیرمرد را ناصر هاشمی بازی می‌کند. لیلا زارع دختر و پژمان بازغی داماد اوست.  لوکیشن های فیلم خانه دیگری هم در تهران است.

از دیگر عوامل خانه دیگری میتوان به مدیر فیلمبرداری: امیر کریمی، مدیر هنری: مجید میر فخرایی، صدابردار: محمد شیوندی، طراح گریم: آرمین عابدینی، عکاس: مهدی دلخواسته و مدیر برنامه ریزی و دستیار اول کارگران: پیام حنفی اشاره کرد.


 

نشست «اِو» در برج میلاد | زبان آذری به فیلم اصالت داد

در نشست خبری «اِو»  یوسفی‌نژاد با ابراز خوشحالی از حضورش در جمع اهالی رسانه، گفت: «من خودم رسانه‌ای هستم و نظرتان برایم مهم است و از این بابت نگران هستم.»

وی درباره انتخاب زبان آذری برای فیلم گفت: «زبان فیلم، زبان مادری من است. قبل از این فیلم در تلویزیون فیلم‌هایی به زبان فارسی کار کردم، اما فکر کردم در سینما فیلمی به زبان مادری‌ام بسازم و فیلم‌ام اصالت داشته باشد.»

یوسفی‌نژاد با اشاره به موضوع فیلم گفت: «تلاشم این بود که یک موضوع آشنا را با رنگ و لعاب متفاوت و گونه‌ای جدید روایت کنم. این هدف را با انتخاب زبان، مکان‌ها و طبقات متفاوت جامع عمل پوشاندم.»

وی درباره طنز موقعیت فیلم گفت: «من این نمونه‌ها را در واقعیت دیده بودم که در مراسم سوگواری حرف‌ها و موقعیت‌های طنز وجود دارد و آن ها را وارد قصه کردم.»

یوسفی‌نژاد درباره اینکه زبان فیلم ممکن بود باعث عدم ارتباط مخاطب با فیلم شود، گفت: «فکر کردم با توجه به دیدن فیلم‌های خارجی همراه با زیرنویس مخاطبان با فیلم ما نیز ارتباط خواهند گرفت. این فیلم اگر به زبان دیگری بود، قطعا این فیلمی که دید نمی‌شد و ریسک آن را پذیرفتم.»

سعید راد که در جلسه حضور داشت، به تحسین فیلم «اِو» پرداخت وگفت: «این فیلم مرا به سینمای ایتالیا برد. بازی تک‌تک بازیگران باشکوه بود و فیلم کستینگ فوق‌العاده‌ای داشت. من با اینکه زبان ترکی بلد نیستم اما از فیلم لذت بودم. طنز فولکلور موجود در فیلم من را به وجد می آورد.»

یوسفی‌نژاد با اشاره به اینکه تمرین‌های زیادی داشتیم، گفت: «برای درآمدن حس و حال فیلم، دو هفته لوکیشن را در اختیار بازیگران قرار دادیم. اجازه بازی بداهه نیز به بازیگران دادیم و دوربین تابع بازی بازیگران بود.»

ریاضی، بازیگر فیلم ادامه داد: «من در حوزه انتخاب بازیگر هم دخالت داشتم و سعی‌مان بر این بود که مسیری برای کشف استعدادهای جوان اتفاق بیفتد. فیلم‌هایی برای ما از طرف داوطلبان بازی ارسال شد و پس از دیدن فیلم‌ها، جلسه حضوری و اتودزدن داشتیم. در بین پلان‌سکانس‌های فیلم تمرین‌های زیادی داشتیم.»

گزارش کامل نشست های اولین روز جشنواره؛

آغاز جشنواره در برج میلاد با آبی کمرنگ
 

نشست «اِو» در برج میلاد | زبان آذری به فیلم اصالت داد
 

نشست «خانه دیگری» در برج میلاد | برشی از روزمرگی‌های زندگی
 

نشست «ایتالیا ایتالیا» در برج میلاد | ریسک بزرگ یک تجربه جدید

انتهای پیام/پ