“گیتا” نمایی از معضلات اجتماعی در فرآیندی خانوادگی
این فیلم چند معضل اجتماعی را در فرآیندی خانوادگی به هم پیوند میدهد. پدیده فرزندخواندگی، معایب و مزایای آن، به خوبی در قالب نقش پدری و مادری در این فیلم نشان داده شده است. واکنش اطرافیان نسبت به این قضیه، نگاه پدر و مادر، نوع برخورد فرزند، زمانی که باید به فرزند گفت، نوع برخورد دوستان و همسالان و نوع برخورد خانواده قبلی فرزند و... همه و همه مسائلی هستند که با فرزندخواندگی گره خورده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان خبر؛ وقتی پوستر فیلم را میبینید، نام «مریلا زارعی»، توجه زیادی را به خود جلب میکند. بازیگری که تواناییهای او بر هر بینندهای اثبات شده و گواه این امر «شیار ۱۴۳» است. در کنار «مریلا زارعی»، شاید بهترین و مسلطترین مکمل «حمیدرضا آذرنگ» باشد که در سالهای اخیر خود را به سینمای ایران ثابت کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان خبر,این دو در کنار هم زوج دلنشینی را در گیتا آفریدند. گیتا با بازی «مریلا زارعی» و امیر با بازی «حمیدرضا آذرنگ»، زوج دوستداشتنی قصه گیتا هستند که پس از سپری کردن عمرشان به بهای بزرگ کردن متین، تنها فرزندشان، اکنون او را به خارج از ایران فرستادهاند تا ادامه تحصیل دهد. گیتا و امیر هر روز با متین ارتباط تصویری و تلفنی دارند، از حال هم جویا میشوند، در جریان جزئیات زندگی هم هستند، با هم گپ میزنند، شوخی میکنند و …
درواقع بعد مسافت، مانعی برای صمیمت بین آنها نیست. جریان شیرینی از دوستداشتن و عاطفه میان این سه نفر در روند فیلم وجود دارد که مخاطب در ۲۰ دقیقه اول فیلم، با آن آشنا میشود.
تا نیمی از فیلم، ببینده جذب رابطه این سه نفر میشود و آرام و آهسته در جریان زندگی آنها قرار میگیرد. نقطهعطف داستان جایی است که خانواده دچار بحران میشود.
متین در خارج از ایران، طی سانحهای میمیرد. در ایران نیز گیتا پس از سالها انتظار، باردار میشود. دیگر روند داستان عادی نیست. گیتا و امیر هر کدام سعی دارند خود را از مشکلات پیشآمده رها کنند اما چارهای جز مواجه شدن با آن نیست. آنها باید بمانند و برای ادامه زندگی خود بجنگند؛ هر چند این جنگیدن، بهای سنگینی داشته باشد.
این فیلم چند معضل اجتماعی را در فرآیندی خانوادگی به هم پیوند میدهد. پدیده فرزندخواندگی، معایب و مزایای آن، به خوبی در قالب نقش پدری و مادری در این فیلم نشان داده شده است. واکنش اطرافیان نسبت به این قضیه، نگاه پدر و مادر، نوع برخورد فرزند، زمانی که باید به فرزند گفت، نوع برخورد دوستان و همسالان و نوع برخورد خانواده قبلی فرزند و… همه و همه مسائلی هستند که با فرزندخواندگی گره خورده است.
از لحاظ جامعهشناسی، باید توجه داشت که این پدیده، در خلأ واقع نشده و میتواند پیامدهای اجتماعی، عاطفی، روانی و… بسیاری به همراه داشته باشد. مسأله اصلی، فرزندخواندگی نیست، بلکه شیوه برخورد و کنار آمدن با این قضیه است.
در کنار این مسأله، به پدیده ناباروری نیز پرداخته شده است. زوجهایی که سالیان سال در انتظار فرزند هستند و ناگهان در برههای از زمان که شاید اصلاً انتظارش را نداشته باشند، این امر محقق میشود. این پدیده نیز جدید و دور از انتظار نیست، بلکه شیوه برخورد و واکنش در ارتباط با آن تعیینکننده است.
در هر حال فیلم گیتا، تلفیقی است از احساسات عمیق زنانه و مادرانه که قطعاً با بازی درخشان «مریلا زارعی» برای هر ببیندهای جذاب خواهد بود. درگیری عاطفی و وابستگی بین هر مادر و فرزندی، طبیعی و اجتنابناپذیر است اما شاید نوع پیوند عاطفی بین زنی که بچهدار نشده و بچهای را به فرزندخواندگی قبول میکند، متفاوت و خاص باشد.
«مسعود مددی»، کارگردان فیلم، با نشان دادن جزئیات و ابعاد مختلف این قضیه، ذهن هر مخاطبی را تا حدی درگیر میکند. کارگران سعی کرده تقابلهای دوتایی را در فیلم به نمایش بگذارد. مرگ و زایش در مقابل هم قرار می گیرند. فرزند بزرگ خانواده میمیرد و مادر خانواده چشم انتظار فرزند دیگری است.
از سوی دیگر، در قسمت پایانی فیلم هم تقابل دو مادر (گیتا و نسترن) را میبینیم؛ با حجم زیادی از احساسات و عواطف زنانه؛ نسترن زنی است که متین را به دنیا آورده و گیتا زنی است که او را بزرگ کرده است.
بیشک بازیهای درخشان زارعی و آذرنگ ارزش دیدن را به این درام خانوادگی میدهد. داستان فیلم هم در نوع خود جدید است یا بهتر بگوییم، نوع پرداخت به آن متفاوت است. گیتا نیز مانند هر فیلم دیگر، کاستیها و نواقصی دارد که نمیتوان آنها را نادیده گرفت.
گاه فیلم از نفس میافتد و دوباره بهواسطه بازی خوب بازیگران، جان میگیرد. سوژه خاصی که مددی سعی در پرداخت آن کرده است، ناگریز از نشاندادن واقعیتها در حیطه مشخص و معین است. مضمون زنانه و مادرانه دلنشینی در این فیلم وجود دارد و با وجود تمام کاستیها، در مجموع باید تماشای «گیتا» را به همگان بهویژه زنان، دختران و مادران توصیه کرد.
این دو در کنار هم زوج دلنشینی را در گیتا آفریدند. گیتا با بازی «مریلا زارعی» و امیر با بازی «حمیدرضا آذرنگ»، زوج دوستداشتنی قصه گیتا هستند که پس از سپری کردن عمرشان به بهای بزرگ کردن متین، تنها فرزندشان، اکنون او را به خارج از ایران فرستادهاند تا ادامه تحصیل دهد. گیتا و امیر هر روز با متین ارتباط تصویری و تلفنی دارند، از حال هم جویا میشوند، در جریان جزئیات زندگی هم هستند، با هم گپ میزنند، شوخی میکنند و …
,درواقع بعد مسافت، مانعی برای صمیمت بین آنها نیست. جریان شیرینی از دوستداشتن و عاطفه میان این سه نفر در روند فیلم وجود دارد که مخاطب در ۲۰ دقیقه اول فیلم، با آن آشنا میشود.
,تا نیمی از فیلم، ببینده جذب رابطه این سه نفر میشود و آرام و آهسته در جریان زندگی آنها قرار میگیرد. نقطهعطف داستان جایی است که خانواده دچار بحران میشود.
,متین در خارج از ایران، طی سانحهای میمیرد. در ایران نیز گیتا پس از سالها انتظار، باردار میشود. دیگر روند داستان عادی نیست. گیتا و امیر هر کدام سعی دارند خود را از مشکلات پیشآمده رها کنند اما چارهای جز مواجه شدن با آن نیست. آنها باید بمانند و برای ادامه زندگی خود بجنگند؛ هر چند این جنگیدن، بهای سنگینی داشته باشد.
,این فیلم چند معضل اجتماعی را در فرآیندی خانوادگی به هم پیوند میدهد. پدیده فرزندخواندگی، معایب و مزایای آن، به خوبی در قالب نقش پدری و مادری در این فیلم نشان داده شده است. واکنش اطرافیان نسبت به این قضیه، نگاه پدر و مادر، نوع برخورد فرزند، زمانی که باید به فرزند گفت، نوع برخورد دوستان و همسالان و نوع برخورد خانواده قبلی فرزند و… همه و همه مسائلی هستند که با فرزندخواندگی گره خورده است.
,از لحاظ جامعهشناسی، باید توجه داشت که این پدیده، در خلأ واقع نشده و میتواند پیامدهای اجتماعی، عاطفی، روانی و… بسیاری به همراه داشته باشد. مسأله اصلی، فرزندخواندگی نیست، بلکه شیوه برخورد و کنار آمدن با این قضیه است.
,در کنار این مسأله، به پدیده ناباروری نیز پرداخته شده است. زوجهایی که سالیان سال در انتظار فرزند هستند و ناگهان در برههای از زمان که شاید اصلاً انتظارش را نداشته باشند، این امر محقق میشود. این پدیده نیز جدید و دور از انتظار نیست، بلکه شیوه برخورد و واکنش در ارتباط با آن تعیینکننده است.
,در هر حال فیلم گیتا، تلفیقی است از احساسات عمیق زنانه و مادرانه که قطعاً با بازی درخشان «مریلا زارعی» برای هر ببیندهای جذاب خواهد بود. درگیری عاطفی و وابستگی بین هر مادر و فرزندی، طبیعی و اجتنابناپذیر است اما شاید نوع پیوند عاطفی بین زنی که بچهدار نشده و بچهای را به فرزندخواندگی قبول میکند، متفاوت و خاص باشد.
,«مسعود مددی»، کارگردان فیلم، با نشان دادن جزئیات و ابعاد مختلف این قضیه، ذهن هر مخاطبی را تا حدی درگیر میکند. کارگران سعی کرده تقابلهای دوتایی را در فیلم به نمایش بگذارد. مرگ و زایش در مقابل هم قرار می گیرند. فرزند بزرگ خانواده میمیرد و مادر خانواده چشم انتظار فرزند دیگری است.
,از سوی دیگر، در قسمت پایانی فیلم هم تقابل دو مادر (گیتا و نسترن) را میبینیم؛ با حجم زیادی از احساسات و عواطف زنانه؛ نسترن زنی است که متین را به دنیا آورده و گیتا زنی است که او را بزرگ کرده است.
,بیشک بازیهای درخشان زارعی و آذرنگ ارزش دیدن را به این درام خانوادگی میدهد. داستان فیلم هم در نوع خود جدید است یا بهتر بگوییم، نوع پرداخت به آن متفاوت است. گیتا نیز مانند هر فیلم دیگر، کاستیها و نواقصی دارد که نمیتوان آنها را نادیده گرفت.
,گاه فیلم از نفس میافتد و دوباره بهواسطه بازی خوب بازیگران، جان میگیرد. سوژه خاصی که مددی سعی در پرداخت آن کرده است، ناگریز از نشاندادن واقعیتها در حیطه مشخص و معین است. مضمون زنانه و مادرانه دلنشینی در این فیلم وجود دارد و با وجود تمام کاستیها، در مجموع باید تماشای «گیتا» را به همگان بهویژه زنان، دختران و مادران توصیه کرد.
,
ارسال دیدگاه