یادداشت؛
کنکور، بایدها و نبایدها و افق های آینده توسعه دیلم
هر وقت نام کنکور را می شنوم یاد آن سال ها و روزها می افتم، سال های طلایی کنکور دیلم، سال های آخر دبیرستان و دغدغه کنکور، روزهایی پراسترس و دلهره آور، روزها و لحظاتی سخت و روزهایی که تنها سلاحمان برای نبرد با غول کنکور کتاب های درسی مان بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر دیلم، هر وقت نام کنکور را می شنوم یاد آن سالها و روزها می افتم، سالهای طلایی کنکور دیلم، سالهای آخر دبیرستان و دغدغه کنکور، نصیحتهای دلسوزانه آقای ماسوله و شهبازی، روزهایی پراسترس و دلهره آور، روزها و لحظاتی سخت و نفس گیر، روزهایی که تنها سلاحمان برای نبرد با غول کنکور کتابهای درسیمان بود و خودمان از دل همین کتابها، سخت ترین تستهای کنکور را پاسخ می دادیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر دیلم،,آن سالها تنها کتابها و جزوه های مربوط به کنکور، جزوه های رزمندگان بود که چاپ می شد، که آن را هم باید با هزاران بدبختی گیر می آوردیم و بصورت مشترک با چند نفر از بچه ها می خواندیم.
,در دیلم از کلاس کنکوری خبری نبود، یادم هست آن سالها فقط یک سال در دانشکده فنی و حرفه ای بوشهر برای بچه های سال چهارم تجربی یک دوره شش ماه کلاسهای کنکور برگزار شد و دیگر سالهای بعد هم تکرار نشد.
,نه از کانون قلم چی خبری بود و نه از گزینه دو و آزمونهای آزمایشی و نه از موسسات کنکوری پارسه و هفت استاد و علوی و ماهان و فاضل و مبتکران و دانش پژوه و انواع و اقسام کتابهای رنگ و وا رنگ گاج و کتاب سبز و آبی و کلیدهای طلایی و غیره و ذالک.
,همان سالها بچه های دیلم در سخت ترین شرایط و بدون هیچ امکاناتی و فقط با اراده و انگیزه و تلاش شبانه روزی و تشویق معلمان و دبیران دلسوزی چون آقای ماسوله، کولاک کردند و سالهای طلایی کنکور دیلم را رقم زدند.
,بحمداله الان همه امکانات و کتب و کلاسها و موسسات فراهم است متاسفانه تنها چیزی که در دانش آموزان نیست، انگیزه و علاقه به درس است.
,نبود رقابت بین دانش آموزان، نداشتن انگیزه برای ادامه تحصیل، عدم دخالت خانواده در تلاش دانش آموزان، وجود دانشگاههای آزاد، پیام نور و علمی کاربردی در دیلم، نداشتن آینده شغلی در برخی از رشته ها، نبود مدرسه نمونه دولتی یا تیزهوشان در دیلم، نبود اساتید مجرب در امر راهنمایی و مشاوره کنکور و انتخاب رشته، کمبود دبیران مجرب و دلسوز برای آموزش دروس تخصصی و عمومی در کنکور، نبود برنامه ریزی منسجم و هدف مند برای رقابت در کنکور اینها مشکلاتی است که در عدم موفقیت دانش آموزان در کنکور می تواند تاثیرگذار باشد.
,اما آیا مشکل کاهش آمار موفقیت دانش آموزان دیلمی در کسب رتبه های برتر کنکور با برگزاری کلاسهای کنکور رفع می شود یا مشکل در جای دیگری است؟
,برگزاری کلاسهای کنکور چقدر می تواند در موفقیت دانش آموزان در کنکور تاثیرگذار باشد؟
,آیا کلاسهای کنکور داروی درد دانش آموزان ما است؟
,به راستی ماراتن کنکور کی قرار است به خط پایان برسد؟
,اینها و دهها سوال دیگر ذهنم را مشغول کرده است.
,ولی من معتقدم همه زندگی بچه ها کنکور نیست، ما باید سعی کنیم مهارتهای زندگی را به بچه ها آموزش دهیم.
,دانش آموزان ما برای تقویت ذهنشان نیاز به نگارش خلاقانه و تفکر نقادانه دارند، امروزه در مدارس ما جای خالی این دو مولفه مهم خالی است، دانش آموز بلد نیست دو خط انشاء با تراوش فکری از خود تولید کند و قدرت نقد و تجزیه تحلیل محیط پیرامونی خود را ندارد.
,آموزش مهارتهایی مثل مهارت سخنوری، مهارت ارتباط موثر، مهارت اندیشیدن، مهارت نه گفتن، مهارت مستقل بودن، مهارت اعتماد به نفس، مهارت راستگویی و مهارت همدلی امروزه لازمه زندگی دانش آموزان و آینده سازان و پدران و مادران فرداست.
,دانش آموزان ما بیشتر از کنکور امروز تشنه مهارت اندوزی هستند، آموزش مهارتهای فنی و حرفه ای و تربیت نیروهای فنی به نظرم از اوجب واجبات است.
,
دیلم ما همچنان که به معلم و پزشک و مهندس و پرستار نیاز دارد به مکانیک ماشین، مکانیک موتورهای دریایی، تعمیرکار کولر و یخچال، نیروی تاسیسات، برقکار، لوله کش، تراشکار و صافکار و ... نیاز دارد.
اگر ما تمام امکانات و تجهیزات لازم و نیروها و انرژی مان را صرف کنکور کنیم ولی دانش آموز ما نسبت به درس بی انگیزه باشد تلاش ما مثمرثمر نخواهد بود.
,
اگر دانش آموز خودش نخواهد و انگیزه کافی نداشته باشد، اگر بهترین اساتید و مشاورین کنکور را به دیلم بیاوریم کارساز نخواهد بود.
,دانش آموزان دیلمی دچار بی انگیرگی هستند، دچار سردرگمی آینده شغلی هستند، ذهنشان به تنها چیزی که درگیر نیست، درس است، حالا فضای مجازی را هم به این مشغولیات اضافه کنید.
,مشکل اساسی کم بودن آمار قبولی ما در کنکور همه اش نداشتن امکانات و معلم و دبیر مجرب نیست، مشکل در جاهای دیگر است، مشکل از خود دانش آموزان و خانواده هاست.
,وقتی انواع دانشگاهها در بیخ گوش دانش آموزان در دیلم هست با انواع رشته هایی که بازار کار و آینده شغلی ندارند چطور توقع دارید دانش آموز تلاش کند در رشته خوبی در دانشگاه دولتی قبول شود.
,وقتی دانش آموز همه امکانات برایش فراهم است چطور می خواهد تلاش کند تا به نداشته هایش برسد؟
,دانشگاه آزاد و علمی کاربردی و پیام نور بیخ گوشش، موتور بهترینش، ماشین بهترینش، لپ تاپ آخرین مدل، تب لت آخرین مدل، موبایل آخرین مدل و ورود به فضای مجازی راحت و آسان با انواع بازیها و دل مشغولی ها و سرگرمی ها دیگر دانش آموز چه دغدغه ای برای رقابت و تلاش برای قبولی در یک رشته خوب در دانشگاه دولتی دارد.
,همچنین پدران و مادرانی که دلسوزی های بی جا و بی مورد برای بچه ها می کنند و حاضر نیستند بچه هایشان کمترین مشقت و سختی را متحمل شوند تا به آینده ایی درخشان دست یایند.
,خوب دانش آموز با این داشته ها و دل مشغولی ها دیگر دنبال چیست؟
,جایی هم برای تلاش و درس خواندن دارد؟
,شاید اندک افرادی باشند که دنبال بهترین رشته ها و دانشگاهها باشند که آن هم به تعداد انگشتان دو دست هم نمی رسد.
,آموزش و پرورش ما بایستی روی مشاوره تحصیلی و زندگی دانش آموزان سرمایه گذاری بیشتری داشته باشد، باید مشاوران مجرب روانشانسی را به خدمت بگیرد تا بچه ها از نظر روحی و روانی تقویت شوند و بتوانند مهارتهای زندگی را یاد بگیرند و در انتخاب رشته تحصیلی و شغلی با دیدی باز و آینده ای روشن اقدام کنند.
,دیلم امروز ما برای توسعه و پیشرفت همه جانبه نیاز به تربیت معلمان و دبیران و مدیرانی کارکشته و مجرب برای نفوذ در سطوح عالی مدیریتی در استان و کشور دارد و این جز با سرمایه گذاری در آموزش و پرورش و تشویق دانش آموزان نخبه برای ورود به این رشته ها میسر نخواهد شد.
,ما باید بهترین و نخبه ترین دانش آموزان را برای ادامه تحصیل در رشته های علوم پایه و معلمی و دبیری تشویق کنیم و پس از فارغ التحصیلی برایشان بهترین جاها را انتخاب کنیم تا معلم کلاس اول بچه ها جز بهترین ها باشد، معلم ریاضی و فیزیک و شیمی بهترین باشد و مسلط بر تدریس باشد.
,در کنار اینها ما نیاز به تربیت نیروهای ماهر فنی و خدماتی داریم و این مهم دست یافتنی نیست الا با سرمایه گذاری در آموزش و پرورش و مراکز فنی و حرفه ایی.
,مسئولین ما باید زمینه اشتغال و شرایط و امکانات زندگی و یک زیستن با آرامش و بدون دغدغه و همچنین زیرساختهای لازم برای امید به آینده را در دیلم برای دانش آموزانی که می روند در دانشگاههای شهرهای دیگر درس می خوانند و فارغ التحصیل می شوند فراهم کنند تا پس از فراغت از تحصیل مجبور به ترک دیار و وطن خود نشوند و این سرمایه گذاری برای ساختن آینده دیلم باشد نه برای شهرهای دیگر.
,توسعه باید همه جانبه باشد و در همه ابعاد شاهد رشد و توسعه باشیم، امکانات رفاهی و فنی باید در دیلم فراهم شود تا دیلم برای مردمانش قابل زیستن باشد، نیروها و تکنسین های فنی و خدماتی باید افزایش یابد، مراکز درمانی و ورزشی و فرهنگی و خدماتی(هتل،ویلا،مسافرخانه) با کیفیت باید ایجاد شود تا کسانی که دیلم را برای زندگی انتخاب می کنند و خود مردم یک شرایط یک زندگی قابل تحمل و زیستن را داشته باشند و دیلم با سیل مهاجرپذیری مواجه باشد نه مهاجرت معکوس و مهاجرت نخبگان و سرمایه گذاران به شهرهای دیگر.
,هر انسان و جامعه موفقی بدون شک الگویی برای پیشرفت و توسعه داشته و دارد و ما هم باید برای توسعه و پیشرفت دیلم و رسیدن به اهداف مترقی باید الگو داشته باشیم.
,ما باید به جایی برسیم که مثل هندوستان در زمان قبل از انقلاب که پزشک به اقصی نقاط جهان صادر می کرد ما هم بتوانیم مدیر نمونه و پزشک و مهندس به شهرهای دیگر صادر کنیم مثل الان بهبهان که واقعا در تربیت نیروهای متخصص بومی در منطقه سرآمد است و بهبهان الگوی بسیار خوبی برای دیلم در رسیدن به اهداف متعالی و توسعه و پیشرفت است.
,ان شاءلله، به امید آن روز
,اسماعیل طاهری نیا
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه