در حاشیه کنگره محتشم کاشانی؛
«دست» یا «صلوات» مسئله این نیست
چالش جزئی میان دست زدن و صلوات فرستادن در جلسات، گاهی باعث بروز برخی واکنش ها می شود؛ مانند آنچه که در آیین افتتاحیه کنگره محتشم کاشانی مشاهده شد؛ امام جمعه کاشان در تذکری صلوات و تکبیر را انتخاب های بهتری در مراسم متعلق به محتشم کاشانی دانست. توصیه ای که برای برخی ناخوشایند بود و با تکرار دست زدن به نوعی در صدد به کرسی نشاندن نگاه خویش بودند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول چالش میان دست زدن و صلوات فرستادن در جلسات مختلفی که در کشور شاهد آن هستیم، شاید در نگاه نخست مسئله چندان مهمی نباشد؛ اما شاهدیم گاهی این امر خود را در قالب دو نگاه نشان می دهد؛ نگرشی که دست زدن را امر بدون جایگزین برای مراسم می داند و عقیده ای که به گونه ای دیگر می اندیشد.
گاهی اوقات این تفاوت بسیار جزیی دستمایه بروز برخی واکنش ها می شود؛ مانند آنچه که در آیین افتتاحیه کنگره محتشم کاشانی مشاهده شد؛ آیت الله نمازی نماینده ولی فقیه و امام جمعه کاشان در تذکری صلوات و تکبیر را انتخاب های بهتری در مراسم متعلق به محتشم کاشانی دانست. توصیه ای که برای برخی ناخوشایند بود و با تکرار دست زدن به نوعی در صدد به کرسی نشاندن نگاه خویش بودند.
اما به راستی گونه مطلوب تشویق در یک جامعه دینی و البته متمدن چیست؟
اگر تاریخ اسلام در این زمینه مورد توجه مان قرار گیرد مشاهده می کنیم «کف زدن» یا رفتارهای مشابه هیچگاه به عنوان شادی یا تحسین کردن در میان امت اسلامی مورد استفاده قرار نمی گرفته؛ بلکه تکبیر و تهلیل انتخاب های مسلمانان در این زمینه بوده است. در مورد سیره اهل بیت نیز این امر به وضوح قابل تأیید است.
,
,
,
اما اگر حتی بخواهیم به روزگار خود نظر کنیم و آنگونه رفتار مسلمانان را اقتضای زمان و جغرافیا بدانیم نیز، رصد رفتار بزرگان جامعه به روشنی در این زمینه قابل انجام است؛ هیچ ایرانی نیست که سخنرانی افشاگرانه امام راحل در بهشت زهرا را به یاد نداشته باشد و واکنش دوگانه ای که مردم به جمله «من دولت تعیین می کنم…»؛ شور انقلابی حضار را وادار به دست زدن می کند اما سکوت و نگاه معنادار امام تکبیر را به یاد مردم می آورد.
,در استفتائاتی هم که در این زمینه از مراجع شده برخی آن را جایز ندانسته و بعضی نیز آن را با ملاحظاتی بدون اشکال دانسته اند اما مقام معظم رهبری در این مورد ضمن بدون اشکال دانستن این فعل البته به نحو متعارف، اما در عین حال توصیه به ذکر صلوات و تکبیر با توجه به ثواب آن به خصوص در مجالس دینی می فرمایند.
,دقیقا همان واکنشی که نماینده ایشان در کاشان انجام می دهد و در قالب امر به معروف و توصیه ای دوستانه با توجه به انتساب محفل به محتشم کاشانی مرثیه سرای بزرگ جهان تشیع، صلوات و اذکار را انتخاب شایسته تری برای فضای معنوی جلسه قلمداد می کند.
,اما آیا انتخاب هر یک از این دو روش به معنای مقابله با اندیشه دیگری است؟ به راستی با وجود این همه مسائل اختلاف برانگیز نباید با تکیه بر یک رفتار متفاوت به دنبال نفی دیگری بود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه