کارشناس مسائل سیاسی:
فصل انتخابات فصل گل و بلبل است
کارشناس مسائل سیاسی گفت: سیاستمداران و در برخی از موارد قدرت طلبان با توسل به انواع و اقسام شیوه های فریبنده در ایام نزدیک به انتخابات مردم داری شان گل میکند و تمام توانمندیهایشان به یکباره ظهور و بروز می کند تا چهار سال دیگر نیز تکرار شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیرمشکین، علی عباسی کارشناس مسائل سیاسی گفت: انتخابات و رجوع به آرای مردم بی تردید یکی از بزرگترین نمادهای حکومتهای دموکراتیک و یا به تعبیری مردم سالارانه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سفیرمشکین,,
وی افزود: این شیوه از مشارکت آحاد جامعه در تعیین سرنوشت و نقش آفرینی در اداره امور در همه جوامع دموکراتیک یا خیلی باهم فرق ندارند و یا اگر هم خرده تفاوتی احساس شود که ناشی از فرهنگها و آداب و رسوم متفاوت و یا نوع ایدئولوژی حاکم برجوامع است، به عنوان مثال در ایران اسلامی جمهوریت بدون اسلام و آیین مفهومی ندارد و همین امر موجب شده است مردم سالاری در این نظام سیاسی ، دینی نیز باشد.
,,
وی ادامه داد: پس از 1979م و پیروزی انقلاب اسلامی، شاید به جرأت بتوان گفت که ایران تنها کشوری است در بین تمامی کنشگران سیاسی جهان، که بیشترین تأثیر را از مردم و تفکر مذهبی مردم برگرفته است و این موضوع را هر اندیشمند و تحلیلگر منصفی باید اذعان کند، مشروعیت یک سوپاپ اطمینانی است که در سایر نظامهای سیاسی یا اصلاً وجود ندارد و یا نقشی در سامان دادن امور اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مردم ندارد، در کنار هم قرار گرفتن استوانههای مشروعیت و مقبولیت به طور همزمان استحکام نظام مردم سالار دینی را دوچندان می کند و این از برکات انقلاب اسلامی است.
,,
عباسی گفت: انقلاب اسلامی ایران تقریباً در تمامی سالهای موجودیت خود هر سال یکبار و یا در برخی از سالها حتی دو بار انتخابات به شیوه رجوع مستقیم به نظر مردم را تجربه کرده است و این تکرر موجب پختگی مردم در نحوه مشارکت را به دنبال داشته است. اما اینکه ادّعا شود همه انتخابهای مردم درست و ایده آل بوده است چندان پذیرفتنی نخواهد بود چون در این بین سیاستمداران و در برخی از موارد قدرت طلبان با توسل به انواع و اقسام شیوه های فریبنده و استفاده از روشهای پروپاگاندایی توانسته اند در جهت دهی به آراء و سلایق مردم مثمر ثمر باشند، مثلاً در ایام نزدیک به انتخابات مردم داری شان گل میکند و تمام توانمندیهایشان به یکباره ظهور و بروز می کند، فرض کنید گروهی به هر طریقی موفق به جلب نظر مردم به خودشان می شوند و مثلاً برای چهار سال سکان اداره یک قوهای را در اختیار می گیرند از همان روز انتخابشان مردم ،مشکلات، تأمین رفاه، اشتغال و تولید در نزدشان دچار نسیان می شود تا دو سه ماه مانده به انتخابات بعدی، که به طرفه العینی افتتاح ها و مردم داری ها و طرحهای اشتغالزا سبز می شوند و دولتمردان حدّاقل در گفتار پهلوانان زبان و آمار می شوند و چنان در رسانه ها خودی نشان می دهند که گویی همه چهار سال را با مردم خون دل بیکاری و گرانی خوردهاند.
,,
وی خاطر نشان کرد: سیاسیون و به خصوص آنها که قدرت طلب هستند نه خدمتکار، درست در آستانه انتخابات طرحهایی را از جعبه جادویی سیاست شان بیرون می کشند که در عرض دو و سه هفته صدها و بلکه میلیون ها نفر اشتغال پیدا میکنند و افق های روشن کاذبی به مردم نشان داده می شود آنچنان که گویی درست تا روز انتخابات همه امور به سامان خواهد شد و مردم خوش به حالشان میشود، افتتاح طرحهایی مانند یک کیلومتر جاده آسفالته و یا یک گلخانه کاشت خیار در یک روستا و یا ارایه آمارها و نمودارهایی که همگی سیر صعودی را نشان می دهند و یا سخنرانیهای آتشین در باب ایجاد صلح و آرامش و برداشتن سایه جنگ کذایی از سر ملّت و دهها و صدها شیوه پروپاگاندایی که در اتاق هایی شبیه دفتر استراتژیک و در محافل خصوصی مانند مکتب نیاورانی و جردنی و یا کاخ سعدآبادی و یا در آنسوی مرزها طراحی شده به خورد مردمِ تا دیروز فراموش شده، داده می شود ، تا چهار سال دیگر نیز تکرار شود و دوبار همه سرمایههای و رنجهای علمی و تحریمی در قالب یک بازی مثلاً برجامی به باد داده شود و دست آخر هم صاحب هیچ شدن.
,,
عباسی ادامه داد: در این ایام از اعتراف به شکست و فریب خوردن خوداری می شود و در کمال سیاست بازی،"از هیچ " دفاع جانانه میگردد و در کنار آن ادبیاتی تازه در عرصه اقتصاد و سیاست و روابط دیپلماتیک خلق می شود و با ارایه تعریفی نو از تورم به شعور مردم توهین می شود و یا از بُرد بُردی حرف به میان میآیدکه در آن سه تا خوردن و به زعم خودشان دوتا زدن توفیقی در حد لالیگا به حساب می آید، این در حالیست که در آن طرف بازی بازیکنان حریف سخن از پیروزی قاطع و بدون خونریزی و بدون شلیک حتی یک گلوله می زنند و به فتح دیگر سنگرهای انقلاب اسلامی با شیوه برجامی میاندیشند و برنامهریزی می کنند.
,,
کارشناس مسائل سیاسی گفت: انسان در ایام انتخابات با خود می گوید ای کاش دوره تصدی پستها یک ساله بود چون حدّاقل در حرف و نه در عمل یک امید کاذبی با توسل به انواع و اقسام رفتارهای پوپولیستی به وجود میآید و تدابیر نیز در حد رسانهای و نوشتاری در نوع خود جاری می شود، بالاخره از قدیم گفته اند انسان به امید زنده است حال ممکن است این امید واهی و سرابی بیش نباشد و این زنده ماندن با سنگ بستن به شکم توفیری ندارد. البته دراین میان صدا وسیما به عنوان رسانه ملی که نه، بلکه به عنوان بوق دولتی، انصافاً با تمام قوّا در جهت دهی به سلایق مردم و غول کردن هیچ و پوچها از خود و بیت المال کم مایه نگذاشته و نمیگذارد، به طوریکه انسان احساس میکند همه وقت و برنامههای صدا و سیما به عنوان رپرتاژآگهی به دولت واگذار شده است.
,,
وی تاکید کرد: حال که بنا به ادعای برخیها تورم یک رقمی شده و سالی یک میلیون نفراشتغال پیدا میکنند ،جنگی از بیرون ما را تهدید نمیکند و تحریمها به کل برداشته شده و آفتاب تابان برجام همه چیز را سامان بخشیده و قدرتهای بزرگ از ما شکست خورده اند و عصای جادویی برخیها همه مشکلات را بلعیده است، پس چه نیازی به این همه تقلا و آسمان و ریسمان بافی است، مردم با رجوع به جیب شان و سنجش رنگینی و سنگینی سفره هایشان، سناریوهایی چون توزیع سبد کالا، هیاهوی توخالی سهام عدالت، سفارش رسمی به استانداران برای جمع آوری آراء برای یک سبد به خصوص، مصادره به مطلوب کردن ایثارگری مدافعان حرم، افتتاح های نمایشی دم انتخابات و هزاران ترفند تبلیغاتی را وقعی نخواهند نهاد و دوباره به گروه "یلانِ زبان" اعتماد خواهند کرد، مگر اینکه عده ای اولاً، نگرانی خاصی داشته باشند و یا شیوه ای از روشهای عوام فریبانه دوره بعد از رحلت رسول گرامی اسلام را به کار گیرند، آنجا که معاویه دستور داد آشی پخت شود و در بین پنج هزار نفرتوزیع گردد و در هر کاسه یک سکه طلا انداخته شود و برای بار دوم همین آش را با همان سکه های طلا برای ده هزار نفر توزیع شد و نام معاویه به خورد مردم داده شد، امّا در مرحله سوم پخت آش که برای بیست هزار نفر بود دیگر سکهای در کاسه ها قرار ندادند و گفتند علی (ع) اجازه نمی دهد و معترض است. و چقدر روش های عوام فریبانه که می تواند از کم تقوایان و یا بی تقوایان برآید.
,,
امیدوار بود آدمی به خیر کسان مارا به امید وتدبیرکذایی توامیدی نیست شرّ مرسان .
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه