حلقه بیکاری بر مدار قلیان/آیا عامل اصلی قلیان کشی جوانان، مسئولانند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بلاغ، شب گذشته در حال قدم زدن در مناطق جنگلی بهشهر بودم، با چند جوان مواجه شدم که در حال کشیدن قلیان بودند، پس از طرح جمع آوری قلیان ها، قلیان کشیدن این جوانان برایم جالب بود، جلو رفتم و با آنها در خصوص قلیان و قلیان کشی به گفت‌وگو نشستم و از مضرات قلیان، از آنها پرسیدم.

جوانی که مشغول گرداندن ذغال بود، با پاسخ به این سوال که در طول هفته چند بار قلیان می کشد، شروع کرد و گفت: معمولاً یک شب در میان برای قلیان کشیدن دور هم جمع می شویم و گاهی هم هر شب، از عوارض و مضرات قلیان گفت و دو جوان دیگر هم با تکان دادن سرهای خود با لبخند تأیید می کردند و جالب تر اینکه صحبت های دوست‌شان را هم تکمیل می کردند.

با توجه به اینکه نسبت به مضرات قلیان کشیدن کاملاً آشنا بودند، از آنها پرسیدم چطور است که با اینکه می دانید این قلیان چه به سرتان می آورد، همچنان از آن استفاده می کنید؟

یکی از آنها که مدرک لیسانس کشاورزی داشت، گفت: بیکاری برادر، بیکاری! الان 3 سال است که در رشته کشاورزی فارغ‌التحصیل شدم، خدمت سربازی رفتم ولی کار پیدا نشد و الان بیکارم، هیچ شغلی ندارم، پول هم ندارم سرمایه‌گذاری کنم؛ وقتی به جوان توجهی نشود و کاری هم نداشته باشد، طبیعی است که به سمت سرگرمی های روزمره خواهد رفت، با توجه به اینکه فضاهای فرهنگی و تفریحی شهر مناسب حال نیست، یکی مثل ما دنبال قلیان و پاتوقی همچون قهوه خانه می رود تا سرش گرم شود. همه‎ی این جوانانی که امروز برای خودشان قلیان کشان قهاری شدند، از سر سرگرمی بوده و الا همه که از همان اول عاشق قلیان نبودند.

امروز قلیان بهانه ای شده که بچه ها دور هم جمع شوند و گپ های خوشان را گرد محور قلیان بزنند.

شاید شما انتظارات زیادی از شغل پیدا کردن دارید و به دنبال پشت میز نشینی می گردید؟

خیر، من به عنوان نگهبان در یکی از شرکت های بزرگ شهر مشغول شدم ولی بعد از سه ماه کار کردن مرا اخراج کردند و فرد دیگری را آوردند.

به نظر شما اگر جوان شغل داشته باشد و سرگرم کارش باشد، باز هم دنبال قلیان می رود؟ یعنی با شغل، مشکل قلیان جوانان حل می شود؟

طبیعی است که به دنبال قلیان نمی رود، اگر جوان شغل داشته باشد و تشکیل زندگی بدهد، سرش به زندگی و خانواده گرم می شود و دیگر به دنبال این تفریحات کاذب نیست، یعنی وقت قلیان کشیدن و این کارها را دیگر ندارد.

در این میان یکی از جوانان که مصطفی، نام داشت، گفت: درست است که قلیان و قهوه خانه ها بستر مناسبی برای برخی  بزهکاری ها و نا هنجاری های اجتماعی است ولی بستن قهوه خانه ها و ممنوعیت قلیان، مثل خوردن قرص مسکن است، درد را برای لحظه ای دوا می کند ولی دندان به پوسیده شدن خود ادامه می دهد، این به نوعی پاک کردن صورت مسئله است نه حل مسئله.

ببینید بهشهر، همه‎ی شرایط لازم برای تبدیل شدن به یک شهر صنعتی توریستی را دارد که در کنار آن جوانان زیادی مشغول به کار می شوند و به دنبال تشکیل زندگی می روند و این مشکلات حل می شود ولی متاسفانه به هر کجای این شهر که نگاه می کنیم، نه تنها پیشرفتی مشاهده نمی کنیم متاسفانه فقط جنگ های زرگری مسئولان شهرستان را شاهد هستیم که نشان می دهد، اصلاً پیشرفت شهر و اشتغال جوانان برای آنها مهم نیست.

صحبت های او کمی متفاوت تر بود و نشان می داد که او هم تحصیل کرده است، وقتی از او در مورد تحصیلاتش پرسیدم، فهمیدم که لیسانس رواشناسی اصلاح و تربیت دارد.

در همین میان دوست دیگرشان گفت: تا فردا هم که بخواهید ما حرف برای گفتن داریم و مشکلات شهر و بیکاری ما  به قدری زیاد است که تمامی ندارد حتی اگر بخواهید راهکار هم ارائه می دهیم ولی این حرف زدن ها هیچ فایده ایی ندارد، مسئولین که گوش شنوا ندارند و اصلاً برای‌شان مهم نیست، فقط ما درد دل‌مان تازه می شود و دوباره یاد گرفتاری های خود می افتیم، پس بهتر است بحث را همین جا به پایان ببریم تا ذغال قلیان نخوابید ما هم کمی با قل قل این قلیان دردها را دود کنیم.

اگر من شاغل باشم و به دنبال زندگی باشم مطمئن باشید دیگر دنبال این قلیان نمی روم و حتی خودم بر ضد آن فعالیت خواهم کرد.

وقتی در یک شهر برای احداث قهوه خانه و قلیان سرا راحت تر از کتابفروشی و مجتمع ورزشی مجوز می دهند، باید منتظر بروز این مسائل هم بود.

عجیب صحبت پایانی آن جوان فکر مرا مشغول کرد، یاد یکی از دوستانم افتادم که پای ثابت قلیان بود و اگر شبی قلیان نمی کشید تا صبح خوابش نمی برد و چند سالی است که ازدواج کرده و یک دختر دو ساله زیبارو دارد، با او تماس گرفتم و بعد از کمی صحبت و احوال پرسی از قلیان کشیدنش پرسیدم، که گفت: دو سال است که قلیان نمی کشم، یعنی وقت قلیان کشیدن را ندارم، صبح ها که سر کار می روم و غروب که از سر کار برمی گردم مشغول زندگی و فرشته کوچک خانه‎مان می شوم.

امین درست می گفت، بستن قهوه خانه ها و جمع آوری قلیان ها از اماکن عمومی کار بسیار پسندیده و قابل تقدیری است که جا دارد همین جا از فرماندهی جدید نیروی انتظامی شهرستان بهشهر تشکر ویژه ای داشته باشیم ولی به نظر می رسد راه حل جمع آوری قلیان ها به طور مقطعی، پاسخگو است، پس مسئولین شهرستان باید به دنبال هم فکری با یکدیگر باشند تا بتوانند این مشکل را طور دیگری حل کنند.

 به عنوان یک پیشنهاد برای یافتن راه حل مناسب در خصوص موضوع قلیان باید گفت: تشکیل یک جمع مشورتی با حضور جوانان قلیانی شهرستان که در میان آنها تحصیل کرده ها هم حضور دارند و درخواست راه کار مناسب از آنها، هم به پیدا شدن راه درست مقابله با قلیان ختم می شود و هم امید و نشاط به جوانان این شهر تزریق می شود.