یادداشت/
وحدت و اختلاف در فعالیت های فرهنگی
اختلاف نظر و عمل در میان مجموعه های فرهنگی قطعی است. یعنی تقریبا نمی شود جایی را سراغ داشت که همه ی مجموعه های فرهنگی در آن کاملا هم نظر و مثل هم باشند. امّا بحث در این است که آیا یک مجموعه ی فرهنگی باید با مجموعه های دیگر وحدت داشته باشد؟ اگر قرار است وحدت داشته باشد، چگونه باید عمل کنند؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "منبری ها" بحث در این است که در یک شهر و یا منطقه چند مجموعه ی فرهنگی در حال فعالیت هستند. منظور از «کار فرهنگی» قطعا بعضی از امور مثل آموزش نقاشی، ترویج حفاظت از محیط زیست، حفظ آثار بومی، محلی و باستانی و امور این چنینی نیست. بلکه منظور «کار دینی» است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "منبری ها",اختلاف نظر و عمل در میان مجموعه های فرهنگی قطعی است. یعنی تقریبا نمی شود جایی را سراغ داشت که همه ی مجموعه های فرهنگی در آن کاملا هم نظر و مثل هم باشند. امّا بحث در این است که آیا یک مجموعه ی فرهنگی باید با مجموعه های دیگر وحدت داشته باشد؟ اگر قرار است وحدت داشته باشد، چگونه باید عمل کنند؟ یا اگر اختلاف بین آن ها، مانعی ندارد، آیا «تنش» و درگیری هم اشکالی ندارد؟
,انواع اختلافات در میان مجموعه های فرهنگی و با بیان راه حل عملی
, انواع اختلافات در میان مجموعه های فرهنگی و با بیان راه حل عملی,انواع اختلاف:
,۱- اختلاف مبنا در امور اصلی اعتقادی: گاهی یک مجموعه ی فرهنگی اساسا «ولایت فقیه» را قبول ندارد و به شکلی تبلیغ می کند و نیرو تربیت می کند تا قشری در آینده تربیت شود که معتقد و ملتزم به سخنان ولی فقیه نباشند. یا مثلا طرفداران «شیعه انگلیسی» در حال ترویج تفکراتشان هستند.
, ۱- اختلاف مبنا در امور اصلی اعتقادی:,نکته: در این موارد نباید «سکوت» کرد؛ باید در برابر «انحراف» حتما «واکنش» نشان داد. امّا این واکنش همیشه «درگیری» و «تنش» نیست؛ اتفاقات در بسیاری از موارد، درگیری به نفع آن هاست. چون «مظلوم نمایی» می کنند و یا این که می گویند: دیدید آن ها حرفی برای گفتن نداشتند و نتوانستند جواب ما را بدهند و مجبور شدند با ما درگیری شوند؟
,بهترین راه، «روشنگری» است. یعنی مردم را با دلایل صحیح و قوی «قانع» کردن. همین که مردم فهمیدند این گروه منحرف هستند و راه و کارشان درست نیست، از آن ها جدا می شوند؛ بدون این که تنشی ایجاد شود و هزینه شود.
,۲- اختلاف سنگر: گاهی دو مجموعه ی فرهنگی در یک «جبهه» در حال فعالیت هستند ولی «سنگر»شان متفاوت است. مثلا هر دو در راه ترویج فرهنگ «ایثار» و «امام حسین» (علیه السلام) قدم بر می دارند ولی یکی مراسم عزاداری برپا می کند و دیگری مستند می سازد.
, ۲- اختلاف سنگر:,نکته: نه تنها این اختلاف در کار بد نیست، بلکه خوب و «ضروری» است. باید سنگرهای مختلف پر شوند تا جریان «حق» بتواند جلو برود و سنگرهای باطل را از بین ببرد.
,تذکر: البته نباید «سنگر» خراب باشد؛ گاهی «هدف» خوب است ولی «وسیله» و راه بدی انتخاب می شود. مثلا شخصی می خواهد یک فیلم سینمایی در مورد «خدمت به مردم» بسازد ولی در آن از زنان «بد حجاب» و «موسیقی حرام» استفاده می کند. در این صورت باید با بیانی «نرم» و از روی «دلسوزی» آن افراد را «نهی از منکر» کرد. اگر آن اشخاص قبول نکردند، مشخص است که اساسا در این زمینه «اختلاف مبنا» وجود دارد.
,۳- اختلاف نظر در یک سنگر: ممکن است علاوه بر «اشتراک در هدف»، در «شیوه» کار هم اشتراک وجود داشته باشد ولی در «روش» و جزئیات اختلاف نظر وجود داشته باشد. مثلا هر دو با هدف «تربیت نیروی انقلابی» در «مسجد» کار فرهنگی می کنند ولی یک گروه معتقد است باید با «مراسم هفتگی» و «همایش» کار را جلو ببرد و دیگری می گوید از طریق حلقه های دینی باید چنین کاری کرد.
, ۳- اختلاف نظر در یک سنگر:,نکته: در صورتی که این اختلافات، به «مبنا» بر نگردد – یعنی در اصل اختلاف در مبنا نباشد که باعث شده است این جا نظرشان متفاوت شود – هیچ مانعی ندارد. بلکه در بعضی از موارد خوب است. زیرا مخاطبین مختلف هستند و گاهی گروهی به این جریان و گاهی گروهی به آن جریان متمایل می شوند و چون هدف یکی است، همه به سمت یک هدف حرکت می کنند.
,نکته: اگر اختلاف نظر ناشی از اختلاف در مبنا بود، باید – در صورت امکان – به آن ها تذکر داده شود و آن ها را متوجه مبانی غلط کنند.
,نکته: گاهی برخی از گروه ها با یک سری اعتقادات و شیوه های غلطی کار می کنند که نتیجه ی کار آن ها خوب نیست. مثلا در تبلیغ مسائل دینی به شکلی عمل می کنند که معلومات دینی افراد بالا نمی رود و فقط یاد می گیرند ریش بلند بگذارند و تسبیح به دست بگیرند؛ ولی دیده می شود هنوز در برخی از احکام نماز و روزه مانده اند. ممکن است مسئولین آن مجموعه ی فکری «نیت» پاک و خالصی داشته باشند ولی «روش» آن ها غلط باشد. یا ممکن است یک گروه – مثلا – تربیت نیرو می کند ولی نیروی قوی و تراز انقلاب تربیت نمی کند؛ بلکه همین مقدار که کمی مذهبی شوند و واجبات و حرام را تا حدودی مراعات کنند برایشان کافی باشد. در این صورت اگر با «توضیح» دادن متوجه نشدند، بهتر این است که فضا به «تنش» کشیده نشود. بلکه بر «مشترکات» فکری و عملی تأکید کرد بدون این که آن ها تایید و ترویج شوند.
,یعنی در مقام عمل و هنگامی که مسئولین دو گروه در کنار هم هستند، حرف ها و کارهایی شود که هر دو قبول دارند؛ امّا این «تعامل» به شکلی نباشد که دیگران از بیرون برداشت کنند که این افراد آن مجموعه ی فرهنگی را تایید می کنند و مقدمه شود که دیگران هم به آن مجموعه ی فرهنگی بروند.
,در کنار این مسئله، باید کار «ایجابی» کرد؛ یعنی اگر آن ها کار «تربیتی» با روش غلط می کنند، گروه دیگری هم نیروهایی تربیت کند که «فکر» صحیحی دارند. یعنی همزمان با «تعامل صحیح و بجا» با آن ها، دایره ی افراد با مبنا و با فکر صحیح هم گسترش می یابد و کم کم آن «تفکر» و «شیوه» غلط با «روشنگری» های غیر مستقیم – که سبب درگیری و یا تضعیف نیروهای متدین نمی شود – ترک می شود و از بین می رود.
,تذکر: «تشخیص» درست بسیار مهم است. گاهی گروهی به غلط فکر می کنند گروه مقابل دارای فکر یا روش غلط هستند. و یا این که از روی ساده نگری ممکن است گروهی، روش غلط گروه دیگر را نادیده بگیرد و بگوید مهم نیست. و یا ممکن است – نعوذ بالله – از روی حسادت ولی با توجیه روش غلط، یک گروه با گروه دیگر مشکل پیدا کند. باید با «خودسازی» و «بصیرت» جلوی بروز این مشکلات را گرفت.
, تذکر: «تشخیص» درست بسیار مهم است. گاهی گروهی به غلط فکر می کنند گروه مقابل دارای فکر یا روش غلط هستند. و یا این که از روی ساده نگری ممکن است گروهی، روش غلط گروه دیگر را نادیده بگیرد و بگوید مهم نیست. و یا ممکن است – نعوذ بالله – از روی حسادت ولی با توجیه روش غلط، یک گروه با گروه دیگر مشکل پیدا کند. باید با «خودسازی» و «بصیرت» جلوی بروز این مشکلات را گرفت.,تذکر: شیوه ی بالا (تکیه بر مشترکات و گسترش دایره ی خُلَّصین) در اغلب موارد بهترین شیوه است؛ ولی ممکن است بر اساس شرایط و موارد مختلف، کار دیگری تکلیف شود.
,نکته: در هنگام «اختلاف سنگر» و یا «اختلاف نظر در یک سنگر» ممکن است بین مجموعه های مختلف فرهنگی یک «رقابت» صحیح و سالم صورت بگیرد ولی نباید این رقابت مانع از کمک کردن به یکدیگر و یا کُند شدن حرکت جبهه حق و انقلابی شود. مثلا اگر گروهی در زمینه ی «هیئت داری» فعالیت می کنند، نباید کسانی را در زمینه ی «آموزش علوم» به متدینین فعالیت می کنند را مورد هجمه قرار دهند که چرا شما این کار را می کنید و ارزش ندارد و … . زیرا تمام این فعالیت ها نیاز است و اگر یکی نباشد، کار دیگری لنگ می شود. بله، ممکن است یک کار مهمتر از کار دیگر باشد ولی نباید از کار کردن دیگران – در صورتی که مفید و تکلیف باشد – نهی صورت بگیرد.
,۴- اختلاف سلیقه: دو نفر هم «مبنا» و هم سنگر و با روش «مشترک» ممکن است در سلیقه، وحدت نظر نداشته باشند. مثل این است که دو نفر قبول دارند باید در خانه مبل باشد، ولی اختلافشان در «رنگ» یا «مکان» قرار گرفتن آن در خانه است.
, ۴- اختلاف سلیقه:,نکته: این اختلاف اصلا مهم نیست و در بسیاری از موارد مفید است. در این موارد نباید زیاد کار را سخت کرد و وقت را با بحث کردن تلف کرد.
,یادداشت: آرش شادمان
,انتهای پیام/صا
]
ارسال دیدگاه