وعدههای عمل نشده دولت یازدهم به کارگران؛
از اختصاص مسکن اجتماعی ویژه کارگران تا وعده سرخرمن افزایش حقوقها
بررسی آمارهایی که از سوی منابع رسمی کشور اعلام می شود نشان می دهد که حداقل 12 میلیون جمعیت کارگر در کشور وجود دارد، هرچند که همچنان اعلام می شود آمار دقیقی از کارگران در کشور وجود ندارد اما آنچه که مشخص است جمعیت این قشر به حدی است که کاندیداهای ریاست جمهوری بخشی از وعده های خود را به کارگران اختصاص می دهند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کار ایرانی روحانی از ابتدا برای جلب آرای کارگران وعده های زیادی قبل و بعد از انتخابات به این جامعه داد که در نهایت بسیاری از آنها نه تنها محقق نشد بلکه وظعیت کارگران را از آنچه که در قبل وجود داشت بدتر کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کار ایرانی,
وعده مسکن اجتماعی برای کارگران
طبق اعلام بانک مرکزی حداقل 25 درصد از مجموع هزینه های ماهیانه هر خانواده ایرانی صرف مسکن می شود از طرف دیگر بیش از 90 درصد کارگران در کشور فاقد مسکن بوده و مسکن آنها به صورت استیجاری است.
روحانی در گردهمائی کارگران به مناسبت هفته کارگر در سال 93 در بخشی از سخنان خود به کارگران وعده داده بود که دولت اقدامات لازم را برای مسکن آنان در سال 93 انجام می دهد.
وزارت کار هم اعلام کرده بود که از طریق طرح «مسکن اجتماعی» به دنبال خانه دار کردن کارگران فاقد مسکن است اما مسکن اجتماعی نه تنها برای عموم مردم کلید نخورد بلکه خیر آن به کارگران هم نرسید و این وعده دولت هم روی زمین ماند.
وعده شیرین افزایش حقوق ها و بهبود معیشت کارگران
یکی از وعده هایی که همه دولت ها به کارگران می دهند، مساله افزایش حقوق هاست؛ دولت یازدهم هم در ابتدای روی کار آمدن خود اعلام کرد کشاورزان، صنعتگران، کسبه و همه افرادی که حقوقبگیر هستند از جمله کارگران و کارمندان که امروزه تحت فشار هستند، بتوانند با رفاه بیشتر و معیشت راحتتر زندگی کنند.
تحقق این امر مستلزم افزایش حقوق کارگران بود اما دولت هرساله با اعلام کاهش تورم بر روی نمودار و به صورت آمار تنها مقادیر اندکی تا حدود 15 درصد به حقوق کارگان اضافه کرد و در نهایت در سال جاری هم این افزایش حقوق به شکلی که دولت وعده داده بود محقق نشد.
دولت در سال آغازین با افزایش 25 درصدی حقوق کارگران تا حدی این وعده را عملیاتی کرد اما تورم بالای سال 93 مانع از بهبود وضع معیشت مردم شد؛ سال 94 هم کارگران افزایش 17 درصدی حقوق خود را شاهد بودند اما سال های 95 و 96 با افزایش 14 و 10 درصدی حقوق کارگران معیشت کارگران نه تنها بهبود پیدا نکرد بلکه سخت تر هم شد این موضوع در کنار رکود حاکم بر بازار ضربه زیادی به کارگران زد.
بیمه و خدمات درمانی وعده دیگر دولت برای کارگران
روحانی در روز کارگر دو سال پیش با وعده دیگری کارگران را سرگرم ساخت؛ وی در خلال سخنرانی خود به مناسبت روز کارگر از وزارت کار خواست کارگران ساختمانی و فصلی را تحت پوشش بیمه قرار داده و ارزش بیمه ای دیگر کارگران را افزایش دهد.
روحانی در ادامه این وعده های خود خواستار ارتقاء بیمارستان های دولتی شد و گفت باید بیمارستان میلاد در دیگر شهرها ساخته شود.
این وعده روحانی هم محقق نشد و کارگران هیچ تغییری در بیمه های خود شاهد نبودند و همچنان برخی از کارفرمایان از بیمه کردن کارگران خود سرباز می زنند.
روحانی در کنار این موارد وعده دیگری داده بود و گفته بود: «برای آنهایی که آماده به کار میشوند و در ماههای اولیه شغل فوری وجود ندارد بیمهای را در نظر بگیریم تا به حداقلهای زندگیشان برسند.»
اگرچه با افزایش یافتن نیروهای جویای کار درخواست کار نیز افزایش پیدا کرد اما همچنان با گذشت 4 سال از عمر دولت بیمه ای برای افراد جویای کار در نظر نگرفته شده و کارگرانی که بیمه هستند درصد محدودی از کارگران کل کشور را تشکیل می دهند.
وعده افزایش شغل تا حد 4 میلیون شغل
ایجاد شغل یکی از وعده هایی است که همواره از سوی کاندیداها مطرح شده و دولت یازدهم هم به تبع این وعده را به کار برد.
روحانی در اولین روزهای روی کار آمدن دولت خود اعلام کرد که اولین قدم در دولت تدبیر و امید بهبود دائمی محیط کسبوکار خواهد بود و دولت یازدهم در کوتاهمدت بستههای تشویقی ویژهای را برای حرکت اقتصادی در جامعه در نظر گرفته شده است.
روحانی همچنین در کنار وعده 100 روزه بهبود معیشت مردم وعده 90 روزه دیگری داد و اعلام کرد: دولت تدبیر و امید که ظرف نود روز آییننامه مربوط به بهبود مستمر فضای کسبوکار را تدوین و ابلاغ کند.
اگرچه 4 سال از عمر دولت می گذرد اما همچنان خدمات تأمین اجتماعی برای کارگران تغییری نداشته و نا امنی شغلی کارگران را تهدید می کند همانگونه که با تعطیلی بسیاری از کارخانجات و واحدهای تولیدی کارگران زیادی شغل خود را از دست داده و علاوه بر بیکاری بیمه خود را نیز از دست دادند.
ربیعی، وزیر کار در آستانه انتخابات در آماری عجیب اعلام کرد که در مجموع طی چهار سال گذشته 2 میلیون شغل ایجاد شده است که بخشی از این اشتغال ایجاد شده در مشاغل غیررسمی بوده است. این در حالی است که روحانی وعده ایجاد 4 میلیون شغل را به مردم داده بود.
اما شواهد نشان می دهد اگرچه دولت در برخی از استان ها به کلنگ زنی پرداخته است اما با تعطیلی برخی دیگر از واحد های تولیدی کارگران زیادی بیکار شده اند. نیلی، مشاور اقتصادی رئیس جمهوری هم به این موضوع اذعان کرده و گفته بود: «شمار بیکاران از دو و نیم میلیون نفر در سال ۹۳ به بیش از سه میلیون و سیصد هزار نفر در پایان نیمه نخست سال 95 افزایش یافته است». این روند در نیمه دوم سال 95 هم ادامه داشت.
رونق تولید؛ وعده دیگری که محقق نشد
یکی از وعده های روحانی که باعث شد وی در 24 خرداد ماه 92 از سد رقیبان خود عبور کند، رونق تولید بود؛ وی بارها گفته بود که در اگر تولید رونق پیدا کند، مسلماً کالاها در بازار افزایش پیدا کرده و عرضه و تقاضا هماهنگ میشود.
روحانی در یکی از وعده های خود گفت: اساس سیاست من بالا بردن ثروت ملی و رونق تولید و اشتغال و بهبود فضای کسبوکار و توزیع عادلانه ثروت است.
آمارهایی که دولت اعلام می کند حاکی از رونق اقتصادی است اما واقعیت جامعه نشان می دهد که بازار و صنعت های تولید درگیر رکودی بی سابقه هستند تا جایی که واحدهای تولیدی زیادی ورشکسته شده و کارگران زیادی با داشتن سابقه و تخصص بیکار شده اند.
دولت در اقدامی سعی کرد با تسهیلات ۱۶ هزار میلیارد تومانی به رشد اقتصادی کمک کند اما این تسهیلات نیز نتوانست راهکار خوبی برای گشایش اقتصادی باشد.
در همین راستا ابوالفضل روغنی، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی در این خصوص گفته بود: برای خروج از رکود باید طرف تقاضا تحریک شود و متقاضی هم در بازار وجود داشته باشد، هرچند که تولیدکنندگان و عرضه کنندگان به منابع مالی نیاز دارند.
سایه ورشکستگی کارخانجات تولیدی روی وعده افزایش ظرفیت تولید
«این همه کارخانهها با ظرفیت تولیدی 30 درصد و 40 درصد داریم اگر با 100 درصد ظرفیت فعالیتهای اقتصادی و صنعتی انجام میشد بیکاریهای ما حل و فصل میشد.»؛ این بخشی از سخنان روحانی در خصوص افزایش ظرفیت تولید در کشور و به تبع آن ایجاد شغل بیشتر برای کارگران و بهبود شرایط آنها بود.
آنچه که در دولت یازدهم به خوبی عیان شد و حتی کارشناسان دولت به آن اذعان داشتند، واردات بی رویه کالاهای غیر ضروری به کشور و در نتیجه آن ورشکستگی کاخانجات و تولیدی های داخلی و در نهایت بیکاری کارگران بود.
سهل انگاری دولت در برخورد با ورود کالاهای قاچاق، واردات بی رویه کالاهای غیر ضروری و عدم حمایت از تولید کنندگان داخلی سه ضلع مثلثی بود که به بیکاری کارگران در چند سال گذشته انجامید.
بسیاری از کارشناسان اقتصادی هشدار داده بودند که اگر روند واردات زیاد به کشور ادامه پیدا کند و همچنین جلوی ورود کالاهای قاچاق گرفته نشود، تولید داخل نابود شده و سیاست های اقتصادی مقاومتی عملیاتی نخواهند شد.
وعده های عملیاتی نشده دولت برای کارگران در پایان 4 سال تا اندازه ای است که این روزها کارگران انتظار وعده جدیدی از دولت و کاندیدا ها ندارند بلکه تنها به از دست ندادن شغل فعلی خود راضی شده اند؛ حقوق های کارگران اگرچه اندک بوده اما امنیت شغلی مساله ای اساسی برای این قشر بوده که تاکنون دولت یادهم موفق به انجام آن نشده است.
انتهای پیام/
,
وعده مسکن اجتماعی برای کارگران
, وعده مسکن اجتماعی برای کارگران, وعده مسکن اجتماعی برای کارگران,طبق اعلام بانک مرکزی حداقل 25 درصد از مجموع هزینه های ماهیانه هر خانواده ایرانی صرف مسکن می شود از طرف دیگر بیش از 90 درصد کارگران در کشور فاقد مسکن بوده و مسکن آنها به صورت استیجاری است.
,روحانی در گردهمائی کارگران به مناسبت هفته کارگر در سال 93 در بخشی از سخنان خود به کارگران وعده داده بود که دولت اقدامات لازم را برای مسکن آنان در سال 93 انجام می دهد.
,وزارت کار هم اعلام کرده بود که از طریق طرح «مسکن اجتماعی» به دنبال خانه دار کردن کارگران فاقد مسکن است اما مسکن اجتماعی نه تنها برای عموم مردم کلید نخورد بلکه خیر آن به کارگران هم نرسید و این وعده دولت هم روی زمین ماند.
,,
وعده شیرین افزایش حقوق ها و بهبود معیشت کارگران
, وعده شیرین افزایش حقوق ها و بهبود معیشت کارگران, وعده شیرین افزایش حقوق ها و بهبود معیشت کارگران,یکی از وعده هایی که همه دولت ها به کارگران می دهند، مساله افزایش حقوق هاست؛ دولت یازدهم هم در ابتدای روی کار آمدن خود اعلام کرد کشاورزان، صنعتگران، کسبه و همه افرادی که حقوقبگیر هستند از جمله کارگران و کارمندان که امروزه تحت فشار هستند، بتوانند با رفاه بیشتر و معیشت راحتتر زندگی کنند.
,تحقق این امر مستلزم افزایش حقوق کارگران بود اما دولت هرساله با اعلام کاهش تورم بر روی نمودار و به صورت آمار تنها مقادیر اندکی تا حدود 15 درصد به حقوق کارگان اضافه کرد و در نهایت در سال جاری هم این افزایش حقوق به شکلی که دولت وعده داده بود محقق نشد.
,دولت در سال آغازین با افزایش 25 درصدی حقوق کارگران تا حدی این وعده را عملیاتی کرد اما تورم بالای سال 93 مانع از بهبود وضع معیشت مردم شد؛ سال 94 هم کارگران افزایش 17 درصدی حقوق خود را شاهد بودند اما سال های 95 و 96 با افزایش 14 و 10 درصدی حقوق کارگران معیشت کارگران نه تنها بهبود پیدا نکرد بلکه سخت تر هم شد این موضوع در کنار رکود حاکم بر بازار ضربه زیادی به کارگران زد.
,,
بیمه و خدمات درمانی وعده دیگر دولت برای کارگران
, بیمه و خدمات درمانی وعده دیگر دولت برای کارگران , بیمه و خدمات درمانی وعده دیگر دولت برای کارگران ,
روحانی در روز کارگر دو سال پیش با وعده دیگری کارگران را سرگرم ساخت؛ وی در خلال سخنرانی خود به مناسبت روز کارگر از وزارت کار خواست کارگران ساختمانی و فصلی را تحت پوشش بیمه قرار داده و ارزش بیمه ای دیگر کارگران را افزایش دهد.
روحانی در ادامه این وعده های خود خواستار ارتقاء بیمارستان های دولتی شد و گفت باید بیمارستان میلاد در دیگر شهرها ساخته شود.
,
,
این وعده روحانی هم محقق نشد و کارگران هیچ تغییری در بیمه های خود شاهد نبودند و همچنان برخی از کارفرمایان از بیمه کردن کارگران خود سرباز می زنند.
,روحانی در کنار این موارد وعده دیگری داده بود و گفته بود: «برای آنهایی که آماده به کار میشوند و در ماههای اولیه شغل فوری وجود ندارد بیمهای را در نظر بگیریم تا به حداقلهای زندگیشان برسند.»
,اگرچه با افزایش یافتن نیروهای جویای کار درخواست کار نیز افزایش پیدا کرد اما همچنان با گذشت 4 سال از عمر دولت بیمه ای برای افراد جویای کار در نظر نگرفته شده و کارگرانی که بیمه هستند درصد محدودی از کارگران کل کشور را تشکیل می دهند.
,,
وعده افزایش شغل تا حد 4 میلیون شغل
, وعده افزایش شغل تا حد 4 میلیون شغل, وعده افزایش شغل تا حد 4 میلیون شغل,ایجاد شغل یکی از وعده هایی است که همواره از سوی کاندیداها مطرح شده و دولت یازدهم هم به تبع این وعده را به کار برد.
,روحانی در اولین روزهای روی کار آمدن دولت خود اعلام کرد که اولین قدم در دولت تدبیر و امید بهبود دائمی محیط کسبوکار خواهد بود و دولت یازدهم در کوتاهمدت بستههای تشویقی ویژهای را برای حرکت اقتصادی در جامعه در نظر گرفته شده است.
,روحانی همچنین در کنار وعده 100 روزه بهبود معیشت مردم وعده 90 روزه دیگری داد و اعلام کرد: دولت تدبیر و امید که ظرف نود روز آییننامه مربوط به بهبود مستمر فضای کسبوکار را تدوین و ابلاغ کند.
,اگرچه 4 سال از عمر دولت می گذرد اما همچنان خدمات تأمین اجتماعی برای کارگران تغییری نداشته و نا امنی شغلی کارگران را تهدید می کند همانگونه که با تعطیلی بسیاری از کارخانجات و واحدهای تولیدی کارگران زیادی شغل خود را از دست داده و علاوه بر بیکاری بیمه خود را نیز از دست دادند.
,ربیعی، وزیر کار در آستانه انتخابات در آماری عجیب اعلام کرد که در مجموع طی چهار سال گذشته 2 میلیون شغل ایجاد شده است که بخشی از این اشتغال ایجاد شده در مشاغل غیررسمی بوده است. این در حالی است که روحانی وعده ایجاد 4 میلیون شغل را به مردم داده بود.
,اما شواهد نشان می دهد اگرچه دولت در برخی از استان ها به کلنگ زنی پرداخته است اما با تعطیلی برخی دیگر از واحد های تولیدی کارگران زیادی بیکار شده اند. نیلی، مشاور اقتصادی رئیس جمهوری هم به این موضوع اذعان کرده و گفته بود: «شمار بیکاران از دو و نیم میلیون نفر در سال ۹۳ به بیش از سه میلیون و سیصد هزار نفر در پایان نیمه نخست سال 95 افزایش یافته است». این روند در نیمه دوم سال 95 هم ادامه داشت.
,,
رونق تولید؛ وعده دیگری که محقق نشد
, رونق تولید؛ وعده دیگری که محقق نشد, رونق تولید؛ وعده دیگری که محقق نشد,یکی از وعده های روحانی که باعث شد وی در 24 خرداد ماه 92 از سد رقیبان خود عبور کند، رونق تولید بود؛ وی بارها گفته بود که در اگر تولید رونق پیدا کند، مسلماً کالاها در بازار افزایش پیدا کرده و عرضه و تقاضا هماهنگ میشود.
,روحانی در یکی از وعده های خود گفت: اساس سیاست من بالا بردن ثروت ملی و رونق تولید و اشتغال و بهبود فضای کسبوکار و توزیع عادلانه ثروت است.
,آمارهایی که دولت اعلام می کند حاکی از رونق اقتصادی است اما واقعیت جامعه نشان می دهد که بازار و صنعت های تولید درگیر رکودی بی سابقه هستند تا جایی که واحدهای تولیدی زیادی ورشکسته شده و کارگران زیادی با داشتن سابقه و تخصص بیکار شده اند.
,دولت در اقدامی سعی کرد با تسهیلات ۱۶ هزار میلیارد تومانی به رشد اقتصادی کمک کند اما این تسهیلات نیز نتوانست راهکار خوبی برای گشایش اقتصادی باشد.
,در همین راستا ابوالفضل روغنی، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی در این خصوص گفته بود: برای خروج از رکود باید طرف تقاضا تحریک شود و متقاضی هم در بازار وجود داشته باشد، هرچند که تولیدکنندگان و عرضه کنندگان به منابع مالی نیاز دارند.
,,
سایه ورشکستگی کارخانجات تولیدی روی وعده افزایش ظرفیت تولید
, سایه ورشکستگی کارخانجات تولیدی روی وعده افزایش ظرفیت تولید, سایه ورشکستگی کارخانجات تولیدی روی وعده افزایش ظرفیت تولید,«این همه کارخانهها با ظرفیت تولیدی 30 درصد و 40 درصد داریم اگر با 100 درصد ظرفیت فعالیتهای اقتصادی و صنعتی انجام میشد بیکاریهای ما حل و فصل میشد.»؛ این بخشی از سخنان روحانی در خصوص افزایش ظرفیت تولید در کشور و به تبع آن ایجاد شغل بیشتر برای کارگران و بهبود شرایط آنها بود.
,آنچه که در دولت یازدهم به خوبی عیان شد و حتی کارشناسان دولت به آن اذعان داشتند، واردات بی رویه کالاهای غیر ضروری به کشور و در نتیجه آن ورشکستگی کاخانجات و تولیدی های داخلی و در نهایت بیکاری کارگران بود.
,سهل انگاری دولت در برخورد با ورود کالاهای قاچاق، واردات بی رویه کالاهای غیر ضروری و عدم حمایت از تولید کنندگان داخلی سه ضلع مثلثی بود که به بیکاری کارگران در چند سال گذشته انجامید.
,بسیاری از کارشناسان اقتصادی هشدار داده بودند که اگر روند واردات زیاد به کشور ادامه پیدا کند و همچنین جلوی ورود کالاهای قاچاق گرفته نشود، تولید داخل نابود شده و سیاست های اقتصادی مقاومتی عملیاتی نخواهند شد.
,وعده های عملیاتی نشده دولت برای کارگران در پایان 4 سال تا اندازه ای است که این روزها کارگران انتظار وعده جدیدی از دولت و کاندیدا ها ندارند بلکه تنها به از دست ندادن شغل فعلی خود راضی شده اند؛ حقوق های کارگران اگرچه اندک بوده اما امنیت شغلی مساله ای اساسی برای این قشر بوده که تاکنون دولت یادهم موفق به انجام آن نشده است.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه