تلخ وشیرین‌های معلم روستای «کهلو سفلی»/عشق به دانش‌آموزان روستایی از من یک معلم ساخت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، اولین تصویری که از یک مدرسه در ذهن همه ما جای می‌گیرد تصویری از یک معلم مهربان است. و جالب اینکه آرزوی دوران کودکی اکثر ما این بود که در آینده معلم شویم.

شاید هم برخی از ما با شنیدن واژه «مدرسه»، یک ساختمان را با چندین کلاس و دانش‌آموزانی پشت میز و نیمکت‌ها باشد. 

اگر مسافتی از محیط شهری دور شویم، مدارسی نه چندان بزرگ را با کمترین امکانات آموزشی خواهیم دید که روزانه دانش‌آموزان روستایی، به تحصیل مشغول هستند و با آنچه در ذهن ما است، فاصله دارد.

۵۶ کیلومتر از شهر تفرش فاصله می‌گیریم و به روستای «کهلو سفلی» می‌رسیم. در طول مسیر شاهد قدم‌های محکم دانش‌آموزانی بودیم که از سایر روستاهای اطراف برای کسب علم راه این روستا را در پیش گرفته بودند. 

به مدرسه‌ای در دل این روستا رسیدیم که ۱۸ دانش‌آموز در دو کلاس درس جای گرفته بودند و الفبای زندگی را در پشت این میز و نیمکت‌ها فرا می‌گرفتند. الفبایی که قرار است در آینده تعیین کننده سرنوشتشان باشد.

صابری یکی از معلمان این مدرسه روستایی است که هر روز سختی مسیر شهر تا روستای «کهلو سفلی» را تحمل می کند تا دانش آموزان پایه سوم تا ششم ابتدایی را در پیمودن مسیر علم و دانش یاری رساند.

این معلم ۲۹ ساله هر روز این مسیر را با خودروی شخصی خود در رفت و آمد است و  در سعی می کند هر روز یکی از دانش‌آموزان روستای «شولک» و ۳ دانش آموز از روستای «جورقین» را نیز سوار بر خوردوی پیکان خود کند و به سلامت به مقصد برساند.

دقایقی را با این معلم پر ذوق به صحبت نشتسم تا به بهانه روز معلم جویای سختی‌های کارش باشیم.

صابری از روزهای تدریس در مدرسه این روستا چنین می‌گوید: تدریس در چند پایه کار دشواری است و برای پیشرفت کار از ظرفیت دانش‌آموزان فعال و به اصطلاح زرنگ کلاس کمک می‌گیرم تا دقایقی را که در حال تدریس یک پایه هستم مابقی پایه‌ها نیز از بحث علم و آموختن عقب نمانند یا زمانشان به بطالت نگذرد.

سهم ناچیز دانش‌آموزان روستایی از نظام آموزش

وی با اشاره به اینکه سهم دانش‌آموزان هر پایه در مدارسی که کلاس‌های چند پایه دارند، از زمان آموزش گفت: دانش آموزان هر پایه، بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در هر زنگ، تحت آموزش هستند.

صابری از چرایی انتخاب خود برای معلمی در روستا چنین گفت: پدرم معلم روستا بود و من از نزدیک با محیط‌های آموزشی در روستاها آشنا بودم. و از همان دوران دانش‌اموزی خود علاقه داشتم تا در روستاها مخصوصا در روستاهای محروم تدریس کنم.

وی افزود: پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، در آموزش و پرورش مشغول به کار شدم. پس از یک سال تدریس در مدارس شهر برای حضور و تدریس در روستاها اعلام آمادگی کردم و الان مدت شش سال است که در روستاها به دانش‌آموزان خدمت می‌کنم.

این معلم از مشکلات و محرومیت‌های مدارس روستایی، چنین گفت: در روستاها وسایل کمک آموزشی محدود است و حتی برای انجام یک آزمایش درس علوم تجربی نیز ناچار هستیم وسایل مورد نیاز را از مدارس در سطح شهر به امانت بگیریم.

صابری ادامه داد: در مدرسه ای که تدریس می کنم، با مشکلات قطعی آب و برق روبرو هستیم؛ در زمستانها به رغم اینکه بخاری تابشی داریم ولی به دلیل برودت هوا ناچار به استفاده از بخاری نفتی هستیم. هنوز روستای «کهلو سفلی» از نعمت گاز بی‌بهره است.

جاده را از سنگ پاکسازی می‌کنم/بی‌عدالتی در بین معلمان شهر و روستا همچنان پابرجاست

وی مهمترین مشکل معلمان در روستاها را مشکل تردد دانست و گفت: این مشکل در ایام سرد و بارندگی چند برابر می شود. در زمستان، به دلیل ریزش کوه مسیر تردد بسته شده بود و ناچار بودم هر روز صبح مسیر را از سنگهایی که مسیر را مسدود کرده بودند پاکسازی کنم تا بتوانم در کلاس حاضر شوم.

صابری در خصوص هزینه های تردد به روستا، اضافه کرد: حقوق دریافتی ماهیانه یک‌میلیون و ۷۰۰ هزار تومانی در مقابل هزینه‌هایی که برای تردد خرج می کنم کم است. ولی با این وجود و سختیهای کار را برای خدمت به دانش‌اموزان مناطق محروم تحمل می کنم. کار معلمی برایم لذت بخش و شیرین است. معیار من از انتخاب شغل معلمی، معیار مادی نبوده، بلکه معیارم معنوی و براساس علاقه بوده است. این علاقه سبب می شود همه سختیها برایم آسان شود.

وی ادامه داد: هنگامی که دانش‌آموز مطلب جدیدی یاد می‌گیرد، خیلی برایم خوشایند است و لذت می‌برم.

صابری با اشاره به مزیت‌ها و تفاوتهای تدریس در روستا اظهار کرد: تدریس در روستاها مشکلات خاص خود را دارد. یک معلم در روستا ضمن تدریس، باید معلم پرورشی، معلم ورزش، خدمتگزار مدرسه و... هم باشد. با این وجود تنها، حقوق معلمان روستایی درصدی بیشتر از حقوق معلمانی است که در شهر تدریس می کنند.

وی در پاسخ به این سوال: «میزان مطالبات معوقه شما چقدر است»، خاطرنشان کرد: از ابتدای سال تحصیلی، هنوز حق‌التدریس معلمان واریز نشده است و بسته به ساعت تدریس، هر معلمی بین ۵ تا ۱۰ میلیون از آموزش و پرورش طلب دارد.

انتهای پیام/