انتخاب اصلح/ معیار اول: انقلابی گری

انتخاب اصلح/ معیار اول: انقلابی گری
انتخابات به عنوان یکی از بهترین و مناسب ترین راه های ایجاد دمکراسی جهت انتخاب مناصب و پست های کلیدی و حساس در کشورهای مختلف برگزار می شود که این شیوه در کشور جمهوری اسلامی ایران نیز متداول است.
[

به گزارش  شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کیار بیدار مهدی بهزادی تشنیزی در یادداشتی در خصوص تبیین شاخص های انتخاب اصلح نوشت:

یکی از افتخارات نظام جمهوری اسلامی ایران آن است که تقریبا هرسال یکبار در کشور انتخابات برای تعیین افراد دارای صلاحیت جهت در اختیار گرفتن کرسی های شورای اسلامی روستا یا شهر، نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی، نمایندگان مردم در مجلس خبرگان و ریاست جمهوری برگزار شده است و مردم ایران با این روند (برگزاری انتخابات برای انتخاب افراد شایسته) بیگانه نیستند.

سال های سال است که با افزوده شدن سن انقلاب و تناور شدن درخت با برکت انقلاب اسلامی ایران برگ های زرینی هم به جهت برگزاری انتخابات پرشور و سالم در کتاب پر از افتخار نظام جمهوری اسلامی ایران ورق خورده است.

بی شک برگزاری بی طرفانه انتخابات و حضور حداکثری مردم در آن یکی از عواملی است که اکنون باعث شده هم مردم و هم نظام از آنچه پس از انتخابات از صندوق های رای نتیجه می شود راضی باشند.

با آغاز روند برگزاری انتخابات دستگاه های مجری و در صدر آنها شورای نگهبان قانون اساسی و وزارت کشور با پیش بینی تدابیر لازم و ایجاد زیرساخت ها بدون هر گونه دخالتی در انتخاب مردم و نتایج نهایی از آغاز تا پایان روند انتخابات در تلاشند تا انتخابات به بهترین وجه و شکل انجام پذیرد اما نباید از مهمترین ضلع روند انتخابات که مردم یا همان انتخاب کنندگان هستند غافل شد چه بسا که مردم با نگاه تیزبینانه و چشم بصیر خود به سادگی از کنار هیچ حرکت، سخن و رفتار برگزارکنندگان و انتخاب شوندگان انتخابات گذر نمی کنند و براساس معیارهایی که در ادامه و در گزارش های بعدی بدانها اشاره می شود آراء خود را روانه سبد شخص یا اشخاص مورد نظر و اعتماد خود می نمایند.

انقلابی گری

یکی از مهمترین شاخص هایی که از آغاز انقلاب تاکنون مورد توجه مردم بوده است و همیشه یکی از مهمترین معیارهای مردم برای محک زدن مسئولان مورد استفاده قرار گرفته است میزان انقلابی گری (انقلابی بودن و انقلابی ماندن) افراد است.

بی‌شک انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ که با نثار خون بسیاری از جوانان ایران اسلامی شکل گرفت و در ادامه با جانفشانی بهترین های زمان در طول ۸ سال دفاع مقدس تثبیت شد دستاورد کوچکی نبود که مردم به سادگی از کنار آن بگذرند و اجازه دهند انقلاب بدست نااهلان بیفتد یا راه آن منحرف شود و از این روی در اول سال های پرفراز و نشیب انقلاب اسلامی ایران هر گاه مردم احساس کردند که منتخبان آنان در آن مسیری که برای انقلاب و سکانداران آن ترسیم شده است حرکت نمی کنند در اولین فرصت زمام امور را از وی ستانده اند.

مردم ایران خوب دریافته اند که انقلاب اسلامی ایران دستاورد و پیروزی کم و کوچکی نیست و در همه جا و در همه زمان ها برای دفاع و پایداری از این سبک تفکر و مسیر راه که برگرفته از مبانی ناب اسلام بود محکم ایستادند تا مسئولان و دست اندرکاران هم بدانند که مردم مسئول انقلابی می خواهند.

انقلابی گری یعنی افراد از آغاز انقلابی بوده باشند و این سابقه در کارنامه آنان به چشم بیاید و انقلابی مانده باشند یعنی اینکه با وزش بادهای شرق و غرب به این سو و آن سو متمایل نشده باشند و در عملکرد هم آنچه به صلاح مردم و کشور و براساس دین و قانون است را انجام داده باشند.

مردم ایران خوب واقفند که انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی رضوان الله تعالی علیه چه تحول عظیمی در کشور ایجاد کرد و چه دست هایی را از کشور قطع کرد پس با همان دیدگاه روشن بینانه خود هیچ گاه اجازه نمی دهند که دوباره همان دست ها و چه بسا دست هایی آلوده تر از آنها از سفره مردم و انقلاب لقمه چینی کند و این رفتارها در انتخاب مردم بسیار مشهود است.

رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ایران در سخنان اخیر خود درخصوص شاخص های انقلابی گری بسیار زیبا به مهمترین خصوصیت های افراد مدعی انقلابی گری اشاره کردند که در ادامه بدان ها می پردازیم:

پایبندی به مبانی و ارزش‌های اساسی اسلام و انقلاب

بنده در سال گذشته در همین جلسه راجع به مبانی امام صحبت کردم. مبانی اساسی ما آنهاست... اگر این پایبندی وجود داشت، حرکت، حرکت مستمر و مستقیم خواهد بود. در تندباد حوادث این حرکت تغییر پیدا نمی کند... نقطه‌ی مقابل این پایبندی عمل‌گرایی افراطی است. یعنی هر روزی به یک طرف رفتن، هر حادثه‌ای انسان را به یک طرف کشاندن.

هدفگیری آرمان های انقلاب و همت بلند برای رسیدن به آنها

بعضی سعی می‌کنند جامعه و جوان‌های ما را دچار ناامیدی کنند. بگویند آقا فایده ندارد! نمی شود! نمی‌رسیم! و... شاخص دوم این است که هرگز منصرف نشویم از رسیدن به آن اهداف بلند و آرمان‌های بلند. تسلیم نشویم در مقابل فشارها.

پایبندی به استقلال کشور

استقلال سیاسی معنایش این است که ما در زمینه‌ی سیاسی فریب (دشمن را) نخوریم... استقلال فرهنگی که از همه مهم‌تر است در این است که سبک زندگی را سبک زندگی اسلامی ایرانی انتخاب بکنیم، استقلال اقتصادی هضم نشدن در هاضمه‌ی اقتصاد جامعه جهانی است.

حساسیت در برابر دشمن و نقشه دشمن و عدم تبعیت از آن

باید دشمن را شناخت، نقشه‌ی او را فهمید، از تبعیت دشمن سر باز زد؛ این شاخص چهارم، این عدم تبعیت را قرآن، جهاد کبیر نام نهاده است.

تقوای دینی و سیاسی

اینکه ما عرض کردیم که باید به آرمان‌ها پابند بود، اسلام اینها را از ما خواسته است. یک تکلیف دینی است و رعایت آن تقوای دینی است. تقوای سیاسی هم همراه همین است؛ تقوای سیاسی یعنی انسان از لغزشگاه‌هایی که دشمن می‌تواند از آن استفاده بکند پرهیز بکند.

یادداشت:مهدی بهزادی تشنیزی

, راه دانا, کیار بیدار,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, انقلابی گری,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, پایبندی به مبانی و ارزش‌های اساسی اسلام و انقلاب,
,
,
,
, هدفگیری آرمان های انقلاب و همت بلند برای رسیدن به آنها,
,
,
,
, پایبندی به استقلال کشور,
,
,
,
, حساسیت در برابر دشمن و نقشه دشمن و عدم تبعیت از آن,
,
,
,
, تقوای دینی و سیاسی,
,
,
,
,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه