شعارهایی که برای رای‌آوری تکرار می‌شوند/ روحانی اگر پاسخ مناسبی به منتقدانش ندهد، بازنده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سفیر هراز، زمانه چقدر زود می‌گذرد، این روزها هر چه به زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می‌شویم شاهد گسترش حملات تند و بداخلاقی‌های گسترده از سوی برخی نامزدها نسبت به یکدیگر  هستیم.

انتقاداتی که متاسفانه در برخی موارد منافع ملی ملت ایران را زیر سوال برده تا جائی که تاوان آن را مردم در کوتاه مدت و یا بلند مدت باید پرداخت کنند و در تضعیف امنیت ملی کشورمان نقش زیادی دارد.

تا آنجا که ذهنم یاری می‌کند در هیچ دوره‌ای حتی انتخابات سال ۱۳۸۸ سابقه نداشت که کاندیدایی بخواهد عملکرد ۳۸ ساله انقلاب اسلامی ایران را در برخی موارد زیر سوال ببرد، عملکرد قابل دفاعی که خود وی و دوستانش نیز از ابتدای پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در ایران، نقش داشتند.

این روزها چنان اقدامات و عملکرد نظام مقدس اما مظلوم جمهوری اسلامی ایران سیاه و تاریک نشان داده می‌شود که دشمنان این انقلاب به ویژه سازمان منافقین که به خون مردم انقلابی ایران تشنه هستند را به حیرت واداشته تا آنجا که آنها در سایت‌های خود جمهوری اسلامی ایران را با استناد به این بیانات مورد حملات شدید قرار دادند و این از عجایب این دوره از انتخابات است.

اما جدا از همه این موارد انتخابات آتی، نگارنده را به مسائل شکل گرفته در سال ۱۳۷۶ و انتخابات ریاست جمهوری و شرایط آن روزگار می‌اندازد، انتخاباتی که رقابت میان ناطق نوری و خاتمی بود، ناطق نوری از جامعه روحانیت و خاتمی از جامعه روحانیون و اصلاح‌طلبان.

در آن انتخابات آقای خاتمی با حربه اینکه اگر ناطق نوری به قدرت برسد، به زور سر بر زنان چادر می‌گذارد، بی‌چادرها شلاق می‌خورند، پوشیدن آستین کوتاه برای آقایان جرم، آزادی جوانان محدود و دختران و پسران جوان از شادی محروم می‌شوند و ده‌ها شعار دیگر از این دست در نهایت قرعه را به نفع خود تغییر داد.

امروز ۲۰ سال از آن دوران می‌گذرد و آقای روحانی که خود روزی از نظریه پردازان جناح راست و جامعه روحانیت بود با همان شعارهای خاتمی تلاش دارد تا باخت خود را به برد تبدیل کند، اما این بار بر عکس سال ۷۶ آقای ناطق را که آن روزها مورد هجمه سنگین اصلاح طلبان بود، را در کنار خود دارد.

در انتخابات سال 76 جناح اصلاح طلب و یا همان دوم خردادی‌ها شدیدترین توهین و تهمت‌ها را حواله آقای ناطق و مرحوم هاشمی رفسنجانی کردند، در حالی که  سال ۹۲ و در انتخابات چهار سال قبل آقای روحانی با چاپ عکس هاشمی رفسنجانی و حمایت وی توانست تنها نزدیک به ۳۰۰ هزار رای بیشتر نصف آرا را به خود اختصاص دهد و بر مسند ریاست جمهوری تکیه زند.

اما این بار در آزمون سختی قرار دارد، آزمونی که تا این لحظه نشان از یک دوره‌ای بودن ریاست جمهوری وی دارد و مشکلی که امروز گرفتارش هستند در واقع یکی از مشکلات موجود در مسیر پیروزی نبود مرحوم هاشمی رفسنجانی در این دوره است.

هاشمی در هر گروهی طرفداران سنتی خود را داشته و وی می‌داند کسی نمی‌تواند به هیچ عنوان خلا نبود آقای هاشمی را برایش پر کند اگر چه عملکرد وی در این چهار سال را نیز باید به‌عنوان رقیب و یکی از مشکلات فرا روی آقای روحانی نام برد. حرف‌هایی که این روزها روحانی بر زبان جاری می‌کند شاید خودش هم راضی به بیان آنها نباشد و ...

اگر به صورت میدانی به نظر سنجی در کوچه و خیابان‌ها دقت کنیم متوجه می‌شویم شعارهایی که آقای روحانی مطرح می‌کند عامه مردم را قانع نمی‌کند زیرا امروز مشکلات مردم نبود آزادی، اصلاح کردن صورت، گشتن با پیراهن آستین کوتاه در خیابان و یا مجامع عمومی و... نیست.

مشکل اصلی مردم بیکاری، فقر، تورم، رکود، نبود موقعیت ازدواج برای ۱۲ میلیون نفر به دلیل مشکلات اقتصادی، عدم توانایی در تامین جهزیه توسط پدر خانواده برای دختر دم بخت خود، سرشکستگی پدر خانواده در تامین مایحتاج اولیه ی زندگی اعضای خانواده آن هم با حقوق زیر یک میلیون که بسیاری از خانواده‌ها روز و شبشان را با این وضعیت مشقت بار سپری می‌کنند و ... است، پس باید دانست تاریخ مصرف این شعارها دیگر گذشته است.

آقای روحانی خود می‌داند حرف منتقدینش بیشتر روی مشکلات اقتصادی و شعارهایی که چهار سال قبل توانست از طریق آنها نصف آرا را از آن خود کند، متمرکز است و اگر نتواند پاسخ مناسبی برای ثابت کردن شعارهای دوره قبلش داشته باشد بازنده این بازی در این دوره خود او است.

کلام آخر اینکه این روزها در این فکرم زمانه چقدر زود می‌گذرد و نگرش انسان‌ها چگونه در طول حیات سیاسی‌شان تغییر می‌کند.

انتهای پیام/