به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر ، در روزگاری که مردم نوشتن و خواندن نمی دانستند، بر اثر رویدادهای زمانه، به اندیشه پرداخته و جان مایه آنها را در یک جمله یا عبارت گنجاندند تا به آسانی در یادها بماند و سینه به سینه از نسلی به نسل دیگری منتقل شود و چنین است که ضرب المثل را چکیده اندیشه و منش انسان ها می دانیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,برخی از بزرگان ادب، ضرب المثل را کامل تر از سایر ادبیات عامه و بیان کننده روش و منش قومها و جوامع می دانند.ضرب المثل همچون صحنه های نمایشی است که همه شادیها و غمهای یک جامعه را نشان می دهد، عقیده ها و سنت های آنها را ترسیم می کند، از پیروزیها و شکست هایشان سخن می گوید وذوق و سلیقه آنها را می نمایاند.
اگر بپذیریم که ضرب المثل ها، بیان کوتاه، زیبا و دلنشین واقعیت هایی است که در رهگذر تجربه سالیان دراز شکل گرفته و با ظرافتی در خور تحسین در گفتار و نوشتار ظاهر شده اند در این صورت باید گفت زن کرمانی در این مورد نیز حرفهایی برای گفتن دارد از این رو تلاش کردیم تا تصویر زن کرمانی را در ضرب المثلهای کرمانی ارائه دهیم.
- زن کرمانی، اهل میانه روی است، همان طور که از اسراف و تبذیر پرهیز می کند و می کوشد تا با آن چه از دسترنج همسرش حواله می شود، به گردش چرخهای زندگی همت گمارد به همین ترتیب از خست و تنگ نظری گریزان بوده و همواره عناد و دشمنی خود را با این پدیده مذموم زندگی اعلام داشته و دعا کرده است که « مرد ننگ و ظرف تنگ، نصیب نشه» البته این بدان معنا نیست که زن کرمانی اهل ریخت و پاش و ولخرجی است. به عبارت دیگر اگر « بخشش به خروار» را دوست دارد، « حساب به دینار» را هم از یاد نبرده است، زنان روستایی نیز موضوع اخیر را با گویش و لهجه خود اینطور بیان می کنند که « نون خودت را اُو بکش، منت دروغ گو مکش» این ضرب المثل نیز نمونه دیگری از این طرز تفکر است«ناداری و ناچاری».
- وقتی عروس بی جهاز، ناز هم داشته باشه، آن وقت مادرشوهر به طعنه می گوید:«عاروس، نازش از رو جازشه!» و گاهی هم می گویند:« عروس بی جهاز مثل قورمه بی پیازه» و این ضرب المثل که : « زنی که جهاز نداره، این همه ناز نداره».
- وقتی کسی وظیفه خود را فراموش می کند و لطمه می بیند می گویند: « مادِرِ بچه، هادِرِ بچه».
- این ضرب المثل هم بین طنهای کرمانی رواج دارد که « نون جو مال خدیجو، مال ارزن مال پدرزن، نون گندم مال مردم».
- زنان کرمانی به خصوص در روزگار گذشته در برخورد با یکدیگر، تعارفات و دعاهایی داشتند که هنوز کم و بیش نمونه هایی از آن را می توان دید، مثلا این دعا که « الهی بچه هات چراغ دلت بشن».
- زوجهای کرمانی گاه در خانه با هم شوخیهایی می کنند که خنده ای بر لب هر دو می نشاند و خستگی را از تن آنها بیرون می کند که صد البته در این مورد زنان کرمانی، بسیار حاضر جواب تر هستند، مثلا مردهای قدیمی از این ضرب المثل استفاده کرده و می گفتند:« ضیفه، هر چی بخوری حیفه» زن کرمانی نیز جواب دندان شکن خود را ارائه می کرد: « راست گفتن که مردهای کرمونی، خوبشون برای توی دیگ و بدشون برای زیر دیگ مناسب هستند!».
- وقتی به زنی برمی خوردند که با بیانی جذاب و گیرا همه مشکلات را حل می کند، می گویند: « هفت تا دختر دختر کور و کچل داشته باشه، یه ساعته شوهر می ده.»
- حال و هوای این ضرب المثل هم پیداست: « وقته نقل و نواله، نه عمه و نه خاله، وقته غصه و ناله، هم عمه و هم خاله».
منبع: زن کرمانی روشنای زندگانی
برخی از بزرگان ادب، ضرب المثل را کامل تر از سایر ادبیات عامه و بیان کننده روش و منش قومها و جوامع می دانند.ضرب المثل همچون صحنه های نمایشی است که همه شادیها و غمهای یک جامعه را نشان می دهد، عقیده ها و سنت های آنها را ترسیم می کند، از پیروزیها و شکست هایشان سخن می گوید وذوق و سلیقه آنها را می نمایاند.
اگر بپذیریم که ضرب المثل ها، بیان کوتاه، زیبا و دلنشین واقعیت هایی است که در رهگذر تجربه سالیان دراز شکل گرفته و با ظرافتی در خور تحسین در گفتار و نوشتار ظاهر شده اند در این صورت باید گفت زن کرمانی در این مورد نیز حرفهایی برای گفتن دارد از این رو تلاش کردیم تا تصویر زن کرمانی را در ضرب المثلهای کرمانی ارائه دهیم.
- زن کرمانی، اهل میانه روی است، همان طور که از اسراف و تبذیر پرهیز می کند و می کوشد تا با آن چه از دسترنج همسرش حواله می شود، به گردش چرخهای زندگی همت گمارد به همین ترتیب از خست و تنگ نظری گریزان بوده و همواره عناد و دشمنی خود را با این پدیده مذموم زندگی اعلام داشته و دعا کرده است که « مرد ننگ و ظرف تنگ، نصیب نشه» البته این بدان معنا نیست که زن کرمانی اهل ریخت و پاش و ولخرجی است. به عبارت دیگر اگر « بخشش به خروار» را دوست دارد، « حساب به دینار» را هم از یاد نبرده است، زنان روستایی نیز موضوع اخیر را با گویش و لهجه خود اینطور بیان می کنند که « نون خودت را اُو بکش، منت دروغ گو مکش» این ضرب المثل نیز نمونه دیگری از این طرز تفکر است«ناداری و ناچاری».
- وقتی عروس بی جهاز، ناز هم داشته باشه، آن وقت مادرشوهر به طعنه می گوید:«عاروس، نازش از رو جازشه!» و گاهی هم می گویند:« عروس بی جهاز مثل قورمه بی پیازه» و این ضرب المثل که : « زنی که جهاز نداره، این همه ناز نداره».
- وقتی کسی وظیفه خود را فراموش می کند و لطمه می بیند می گویند: « مادِرِ بچه، هادِرِ بچه».
- این ضرب المثل هم بین طنهای کرمانی رواج دارد که « نون جو مال خدیجو، مال ارزن مال پدرزن، نون گندم مال مردم».
- زنان کرمانی به خصوص در روزگار گذشته در برخورد با یکدیگر، تعارفات و دعاهایی داشتند که هنوز کم و بیش نمونه هایی از آن را می توان دید، مثلا این دعا که « الهی بچه هات چراغ دلت بشن».
- زوجهای کرمانی گاه در خانه با هم شوخیهایی می کنند که خنده ای بر لب هر دو می نشاند و خستگی را از تن آنها بیرون می کند که صد البته در این مورد زنان کرمانی، بسیار حاضر جواب تر هستند، مثلا مردهای قدیمی از این ضرب المثل استفاده کرده و می گفتند:« ضیفه، هر چی بخوری حیفه» زن کرمانی نیز جواب دندان شکن خود را ارائه می کرد: « راست گفتن که مردهای کرمونی، خوبشون برای توی دیگ و بدشون برای زیر دیگ مناسب هستند!».
- وقتی به زنی برمی خوردند که با بیانی جذاب و گیرا همه مشکلات را حل می کند، می گویند: « هفت تا دختر دختر کور و کچل داشته باشه، یه ساعته شوهر می ده.»
- حال و هوای این ضرب المثل هم پیداست: « وقته نقل و نواله، نه عمه و نه خاله، وقته غصه و ناله، هم عمه و هم خاله».
منبع: زن کرمانی روشنای زندگانی
برخی از بزرگان ادب، ضرب المثل را کامل تر از سایر ادبیات عامه و بیان کننده روش و منش قومها و جوامع می دانند.ضرب المثل همچون صحنه های نمایشی است که همه شادیها و غمهای یک جامعه را نشان می دهد، عقیده ها و سنت های آنها را ترسیم می کند، از پیروزیها و شکست هایشان سخن می گوید وذوق و سلیقه آنها را می نمایاند.
,اگر بپذیریم که ضرب المثل ها، بیان کوتاه، زیبا و دلنشین واقعیت هایی است که در رهگذر تجربه سالیان دراز شکل گرفته و با ظرافتی در خور تحسین در گفتار و نوشتار ظاهر شده اند در این صورت باید گفت زن کرمانی در این مورد نیز حرفهایی برای گفتن دارد از این رو تلاش کردیم تا تصویر زن کرمانی را در ضرب المثلهای کرمانی ارائه دهیم.
,- زن کرمانی، اهل میانه روی است، همان طور که از اسراف و تبذیر پرهیز می کند و می کوشد تا با آن چه از دسترنج همسرش حواله می شود، به گردش چرخهای زندگی همت گمارد به همین ترتیب از خست و تنگ نظری گریزان بوده و همواره عناد و دشمنی خود را با این پدیده مذموم زندگی اعلام داشته و دعا کرده است که « مرد ننگ و ظرف تنگ، نصیب نشه» البته این بدان معنا نیست که زن کرمانی اهل ریخت و پاش و ولخرجی است. به عبارت دیگر اگر « بخشش به خروار» را دوست دارد، « حساب به دینار» را هم از یاد نبرده است، زنان روستایی نیز موضوع اخیر را با گویش و لهجه خود اینطور بیان می کنند که « نون خودت را اُو بکش، منت دروغ گو مکش» این ضرب المثل نیز نمونه دیگری از این طرز تفکر است«ناداری و ناچاری».
- وقتی عروس بی جهاز، ناز هم داشته باشه، آن وقت مادرشوهر به طعنه می گوید:«عاروس، نازش از رو جازشه!» و گاهی هم می گویند:« عروس بی جهاز مثل قورمه بی پیازه» و این ضرب المثل که : « زنی که جهاز نداره، این همه ناز نداره».
- وقتی کسی وظیفه خود را فراموش می کند و لطمه می بیند می گویند: « مادِرِ بچه، هادِرِ بچه».
- این ضرب المثل هم بین طنهای کرمانی رواج دارد که « نون جو مال خدیجو، مال ارزن مال پدرزن، نون گندم مال مردم».
- زنان کرمانی به خصوص در روزگار گذشته در برخورد با یکدیگر، تعارفات و دعاهایی داشتند که هنوز کم و بیش نمونه هایی از آن را می توان دید، مثلا این دعا که « الهی بچه هات چراغ دلت بشن».
- زوجهای کرمانی گاه در خانه با هم شوخیهایی می کنند که خنده ای بر لب هر دو می نشاند و خستگی را از تن آنها بیرون می کند که صد البته در این مورد زنان کرمانی، بسیار حاضر جواب تر هستند، مثلا مردهای قدیمی از این ضرب المثل استفاده کرده و می گفتند:« ضیفه، هر چی بخوری حیفه» زن کرمانی نیز جواب دندان شکن خود را ارائه می کرد: « راست گفتن که مردهای کرمونی، خوبشون برای توی دیگ و بدشون برای زیر دیگ مناسب هستند!».
- وقتی به زنی برمی خوردند که با بیانی جذاب و گیرا همه مشکلات را حل می کند، می گویند: « هفت تا دختر دختر کور و کچل داشته باشه، یه ساعته شوهر می ده.»
- حال و هوای این ضرب المثل هم پیداست: « وقته نقل و نواله، نه عمه و نه خاله، وقته غصه و ناله، هم عمه و هم خاله».
منبع: زن کرمانی روشنای زندگانی
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه