یادداشت/اسماعیل معنوی
موتور سوارهای فرهنگی!
دستگاه های عریض و طویل مختلف با ماموریت ها و وظایف شبیه به یکدیگر، موازی و حتی در برخی موارد متضاد! در حرکتند درست مانند اتوبانی که خودروها بی توجه به چراغها و با ترافیک سنگین در حال حرکتاند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رهیاب،تصور کنید در یک اتوبان بزرگ، انواع خودروی های سبک و سنگین حضور دارند که بدلایل مختلف از جمله "عدم توجه به راهنمایی های پلیس، عدم رعایت قانون، سطح پایین مهارت در رانندگی و..." یک ترافیک تمام عیار را رقم زده اند!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب,خب چاره چیست؟ در این حالت آیا باید پلیس جاده را "یکطرفه" کند؟ خودروهای گرفتار در ترافیک را چگونه باید سامان داد؟ تکلیف خودروهای باربری که دارو و مواد ضروری را حمل می کنند چیست؟! و...
,بی شک امروزه در جاده ی پر پیچ و خم عرصه ی فرهنگ کشورمان چنین شرایطی حاکم است. دستگاه های عریض و طویل مختلف با ماموریت ها و وظایف شبیه به یکدیگر، موازی و حتی در برخی موارد متضاد! در این جاده در حال حرکت اند و ترافیک سنگینی پدید آورده اند.
,ساختار و فرآیندهای نامناسب و گاهی مضر، فقر شدید منابع انسانی در حوزه مدیران، فقر شدید در زمینه برنامه ریزی و نگاه راهبردی و هدفمند، ابتلا به روزمرگی و... این دستگاه ها و سازمان های بزرگ را بسان خودروهای حجیم اما فرسوده ای کرده که با حضور در خیابان ها موجب ترافیک و حتی آلودگی های دیگر می شوند!
,آیا می توان از چنین سازمانی که تمام فکر و ذهن بسیاری از کارکنانش "معیشت" و دغدغه اکثر مدیرانش "بقا" می باشد و حتی توانایی حرکت کردن را ندارد، انتظار تحول گرایی و به ثمر نشاندن ظرفیت های اجتماعی بالقوه را داشت؟!
,از طرفی ماموریت های این دستگاه ها که در نگاه کلان "تعالی فرهنگی جامعه" است، آنقدر مهم و حیاتی است که نمی توان تا اصلاح زیربنایی ساختارها و رفع نواقص -که قطعا زمان بر است- منتظر ماند، زیرا این "معطلی" فی نفسه مضرات دیگری برای جامعه در پی خواهد داشت که از حوصله این وجیزه خارج است.
,با توجه به آنچه گفته شد، به نظر می رسد در این شرایط به "موتورسواران فرهنگی" نیازمندیم که چابک و توانمند باشند و بتوانند در کمترین زمان ممکن و زودتر از سایرین "مواد حیاتی و ضروریات" را به جامعه هدف برسانند!
,نیروهای مردمی دغدغه مند، خصوصا جوانان مومن و انقلابی که از اول انقلاب تاکنون در هر صحنه ای وارد شده اند شرایط را به کلی تغییر داده اند، مصداق واضح این موتورسواران فرهنگی اند که باید با اتکاء به توانمندی های خود، بدون معطلی حرکت پرشتابی را آغاز کنند و خلاء ناشی از "در راه ماندن" دستگاه های فرهنگی را پوشش دهند، چه اینکه یقینا اگر این ظرفیت عظیم به خوبی فعال شود خیلی فراتر از سازمان های مذکور می تواند عرصه فرهنگ کشور را متحول کند.
,البته این حرکت بزرگ، بایدها و نبایدهایی دارد که خود بحث مفصلی می طلبد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه