یادداشت/
ریسک پذیری
ریسک در زبان محاوره ای خطری است که به دلیل عدم اطمینان در مورد اقدام به عملی در آینده وجود دارد، هرچه میزان این عدم اطمینان بیشتر باشد اصطلاحاً درجه ریسک بالاتراست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان؛ زمانی که اولین رگه های اجتماعی شدن را تجربه می کردم، با مفهوم"ریسک"در یک فضای رقابتی مدرسه ای آشنا شدم، قضیه از این قرار بود که با دوستان همکلاسی، در قالب یک تیم ورزشی، متعهد شدیم که سطح بازی هایمان را از بستر کوچه، به محیط زمین های خاکی ارتقاء دهیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان, زمانی که اولین رگه های اجتماعی شدن را تجربه می کردم، با مفهوم"ریسک"در یک فضای رقابتی مدرسه ای آشنا شدم، قضیه از این قرار بود که با دوستان همکلاسی، در قالب یک تیم ورزشی، متعهد شدیم که سطح بازی هایمان را از بستر کوچه، به محیط زمین های خاکی ارتقاء دهیم.,
تا اینجای کار مشکل خاصی نبود و روند تشکیل و سازماندهی تیم به خوبی پیش می رفت.
اما هنگامی که تصمیم به انتخاب کاپیتان گرفتیم، اختلاف نظرها آغاز شد.
رقابت اصلی بین من و یکی از همسالانم که فیزیک بدنی درشتی داشت و سایرین به دلیل همین خصوصیت از او حساب می بردند، وارد مرحله انتخاب شد.
من ماهرتر بودم و او قوی تر، فنون مذاکره، راه به جایی نبرد و آسمان و ریسمان استدلال هم کارساز نیفتاد؛
یا باید کنار می کشیدم و یا آخرین حربه را به کار می بستم "یک زهر چشم مهارتی"
محاسبات من در بررسی قوای جسمانی و هیکل و تجربیات سابق برخورد سوژه و دیگران به نفع طرف مقابل بود، تنها شانسی که احتمال برگشتن ورق وجود داشت، سرعت عمل و وارد کردن ضربه ای بود که در آن تبحری خاص داشتم، شک نکردم و به سرعت تصمیمم را عملی کردم و... .
اجرائی کردن این تصمیم خطرناک، فرصتی شد که تا سالهای آخر مدرسه من کاپیتان ثابت تیم ماندم.
این داستان کوتاه ولی واقعی نمونه ای کوچک از ریسک درفضای واقعی ما انسانهاست.
تجزیه و تحلیل تهدید و فرصت در این ریسک سوداگرانه، نشان داد: خطر کردن در برابر یک زیان کوچک، ممکن است فرصت کسب سودی به مراتب بالاتر را فراهم کند.
"پیتر دراکر" در خصوص ریسک پذیری اعتقاد دارد:
"فعالیت اقتصادی یعنی بکارگیری منابع کنونی برای آینده نامطمئن" تحقیقات دراکر بیانگر این موضوع بود که دستیابی به عملکرد اقتصادی بهتر در فضای عدم اطمینانِ بیشتر و همراه ریسک، امکان پذیر است.
ریسک در زبان محاوره ای خطری است که به دلیل عدم اطمینان در مورد اقدام به عملی در آینده وجود دارد، هرچه میزان این عدم اطمینان بیشتر باشد اصطلاحاً درجه ریسک بالاتراست.
در فرهنگ وبستر ریسک "در معرض خطر قرار گرفتن"معنی شده است؛
اما چینی ها، جالب ترین تعریف را از ریسک به معنی"فرصت و خطر"دارند؛
استفاده از فرصت در کنار شناختن تهدیدهای جانبی آن. شناخت ریسک و مدیریت این پدیده از آنجا حائز اهمیت است که با توجه به گسترش همه جانبه ابعاد پروژه ها و تاثیرپذیری محیطی این ابعاد به عنوان تهدید و تبدیل آنها به فرصت، می تواند نظارت و کنترل شود.
فرایند مدیریت ریسک متدی است که توسط آن ریسکهای پروژه (خروجی پروژه، منابع) به طور رسمی در طول اجرای پروژه مشخص، رتبهبندی و مدیریت میشوند؛ این فرایند شامل انجام فعالیتهایی است که جهت کاهش احتمال وقوع و شدت تاثیر هر ریسک تعیین شدهاند.
فرایند مدیریت ریسک بدین جهت انجام میشود که اطمینان داشته باشیم تمامی ریسکها به طور رسمی،مشخص و مورد نظارت قرار گرفته اند و از رویداد آنها جلوگیری و یا از تاثیر آنها کاسته شده است.
فرآیند مدیریت ریسک پروژه به حامیان مالی و تیمهای پروژه جهت تصمیم گیری آگاهانه در مورد راه حلهای جایگزین کمک می کند.مدیریت ریسک تیم پروژه را تشویق می کند که روشهای بهتری را در پیش بگیرند تا :
• تاثیرات منفی بر هزینه و اجرای پروژه کاهش یابد
• بحران ها را مدیریت و کنترل کنند
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
در شرایط خطر،ریسک کردن و ریسک پذیر بودن امری ضروریست، بدین معنی که در فضای عدم اطمینان خود به خود ریسک معنی پیدا می کند و به دلیل استفاده بهینه از فرصت بوجود آمده در حاشیه و متن این خطر بایسته است که هدایت شود،
ریسک مدیریتی و عملیاتی از انواع ریسک هایی هستند که در مدیریت های شهری در صورت تبدیل شدن به فرصت، بیشترین بهره برداری را می توان از آنها کرد.
در حالی که تصمیمات نادرست مدیران اجرایی سازمانها تبعات منفی به دنبال دارد و بر اساس سطح مدیریت، ریسک ناشی از تصمیمات نادرست متفاوت است و عملکرد سازمان ها را در مقیاسس های مختلف تحت تاثیر قرار می دهد؛
ریسک عملیاتی نیز هنگامی بررسی می شود که یک سازمان وظایف خود را به نحو احسن انجام ندهد و در صورت تداوم آینده سازمان به سمت افول و همراه با کاهش نرخ سود سرمایه خواهد بود.
ریسک عملیاتی ناشی از احتمالات بروز خطا در عملکرد سازمان است، این ریسک بطور کلی ناشی از خطای انسانی و رایانه ای و خطا در تصمیم گیری و برنامه ریزی می باشد، بهترین طریقه کاهش ریسک های عملیاتی ارتقاء کیفیت مدیریت است.
با توجه به آنچه گفته شد، ریسک کردن و ریسک پذیری و مدیریت آن، اگرچه در تعاریف متفاوت و دارای معانی خاص خود هستند، اما در فضای عدم اطمینان و خصوصاً بحرانی سازمانی، لازم و مکمل همدیگر شناخته می شوند.
ریسک پذیری را بعنوان یک خصیصه تفکیک ناپذیر روان شناختی مدیران روزهای سخت باید پذیرفت و ریسک را در فضای "مدیریت ریسک"طراحی، پیاده و اجرا کرد.
,
,
,
,
,
,
یادداشت: ماردین سیداحمدی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه