به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ دکتر احمدرضا بسیج در گفت و گو با منطقه آزاد، گفت: پس از جنگ های موسوم به انقلاب آمریکا و استقلال بریتانیا از انگلیس، رهبران جدید این کشور اقدام به اتخاذ سیاست های نژادپرستانه در راستای منافع سفیدپوستان کردند، بطور مثال از هرگونه اعطای حق رای یا مشارکت اقتصادی از سوی غیرسفیدپوستان پرهیز می کردند.
وی در ادامه به سرکوب خونین قیام و تظاهرات کارگران در ایالت شیکاگو در سال ۱۸۸۶میلادی، کشتار ۳۰۰ نفر از سرخپوستان در ایالت داکوتای جنوبی در سال ۱۸۹۰میلادی، سرکوب مجدد اعتصاب کارگران راه آهن در ایالت شیکاگو درسال ۱۹۹۲میلادی، سرکوب شورش سرخپوستان کریک در ایالت اوکلاهاما در سال ۱۹۰۱ میلادی، حمله به معدنچیان در ایالت ویرجینیای غربی در سال ۱۹۲۰ میلادی، سرکوب حزب پلنگان سیاه از سال ۱۹۸۰-۱۹۶۶میلادی و بسیاری از جنایات و کشتارهای دیگر در بخش های مختلف آمریکا اشاره کرد و افزود: انفجار اتمی در دو شهر "هیروشیما" و "ناکازاکی" را شاید بتوان یکی از بزرگ ترین جنایات تاریخی آمریکا قلمداد کرد، جنایتی که به مرگ آنی ۲۲۰ هزار نفر منجر شد.
بسیج ابراز داشت: آمریکا با حضور و مداخله در جنگ دوم جهانی که به مرگ ۲ میلیون و پانصد هزار نفر منجر شد، از عاملین وقوع بسیاری از کشتارها و قتل عام های این واقعه غمناک محسوب می شود، علاوه بر درگیری با نیروهای وابسته به جناح آلمان، نیروهای آمریکایی بارها اقدام به انجام کشتارهای غیرانسانی کرده اند، بطور مثال نیروهای این کشور در سال ۱۹۴۵ تمام آلمانی های به اسارت گرفته شده در داخائو را تیرباران کردند که به مرگ صدها تن انجامید.
این استاد دانشگاه ابراز داشت: در اول ژانویه سال ۱۹۴۵ میلادی سربازان آمریکایی بیش از شصت اسیر جنگی آلمانی وافن اس اس را در نزدیکی روستای شینونه در بلژیک قتل عام کردند. مجریان این قتل عام هیچ گاه توسط دولت آمریکا محاکمه نشدند، چون معتقد بودند که هیچ مدرکی اتهامات وارده را ثابت نمی کند.
بسیج گفت: نبرد ویتنام از سال ۱۹۵۵ میلادی تا سال ۱۹۷۵ میلادی پرتلفات ترین جنگ پس از جنگ دوم جهانى بود. در این جنگ آمریکایی های متجاوز ۵ میلیون و دویست هزار نفر را قتل عام کردند، که ۵ میلیون و یکصدهزار کشته از مردم ویتنام بودند. تعداد بی شماری از شهروندان غیرنظامی جمهوری ویتنام جنوبی توسط سربازان ارتش آمریکا به قتل رسیدند. اکثر قربانیان غیرنظامیان زن و کودک بودند. نظامیان آمریکایی قبل از قتل، برخی از قربانیان را مورد تجاوز و شکنجه قرار می دادند و بعد از قطع اعضای بدن ویتنامی ها آنها را می کشتند.
مدارک مستندی در مدت وقوع این تنش در سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ میلادی و پس از آن به ثبت رسید که حاکی از تجاوزهای گسترده نیروهای آمریکا قبل از کشتار زنان ویتنامی و قطعه قطعه کردن آنها بوده است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه