افزایش دو برابری نرخ بیکاری در یزد؛ ارمغان برنامه‌های اقتصادی دولت تدبیر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا؛ بیکاری همواره یکی از مشکلات کشور بوده و این مسئله در همه دولت‌ها وجود داشته است. اما نکته قابل توجه این است که ناکارآمدی و عملکرد ضعیف دولت یازدهم موجب شده تا بیکاری در این دولت رکود بزند. به طوری که استان یزد که تا قبل از دولت روحانی، در کشور جز استان‌هایی بود که کمترین نرخ بیکاری را داشت، حال به یکی از استان‌هایی تبدیل شده که بیشترین رشد نرخ بیکاری را دارد.

نرخ بیکاری در استان یزد همواره کمتر از میانگین کشوری بوده و در سال‌های 1387 و 1390، استان یزد کمترین نرخ بیکاری در کشور را دارا بوده است. اما در سال‌های اخیر نرخ بیکاری در استان روند صعودی شدیدی به خود گرفته و حتی از میانگین کشوری نیز فراتر رفته است.

در سال 92 و قبل از روی کار آمدن دولت روحانی، نرخ بیکاری در استان یزد 6/5 درصد بود، اما اکنون و طبق آخرین آماری که در این زمینه منتشر شده، نرخ بیکاری در استان یزد به 13/2 درصد رسیده است! یعنی ارمغان دولت نارکارآمد یازدهم در چهار سال اخیر افزایش بیش از دو برابری نرخ بیکاری برای یزدی‌ها بوده است!

در همه سال های دولت یازدهم بیکاری در استان یزد افزایش چشمگیر داشته است. به طوری که نرخ بیکاری در استان که در ابتدای روی کار آمدن دولت روحانی، 6/5 درصد بود، در سال 94 به 11/2 درصد رسید. این عدد در سال 95 نیز سیر صعودی داشت و به 12/8 درصد رسید و امسال نیز این میزان به 13/2 درصد رسیده است.

تعطیلی پشت سرهم کارخانه‌ها و واحدی تولیدی، رکود بی‌سابقه حاکم بر کشور، رکود شدید در بخش مسکن، توقف بسیاری از فعالیت‌های عمرانی و... از جمله عواملی است که موجب رشد چشمگیر بیکاری در دولت یازدهم شود.

نکته تأسف‌بار اما جایی است که مسؤولان استان نیز نسبت به این مسئله بی‌تفاوت هستند و نوع مواضع و اظهارنظرها نشان می‌دهد که بیکاری گسترده جوانان یزدی برای مسئولان یزدی اهمیتی ندارد. به طوری که در اظهارات و مواضع برخی از مسؤولان شاهد هستیم که نه تنها عزمی برای حل وفصل این معضل ندارند، بلکه با حاشیه‌سازی و سیاسی‌بازی سعی می‌کنند مسائل مهمی مانند بیکاری که معضلات واقعی مردم استان است را تحت‌الشعاع قرار دهند.

به عنوان نمونه اگر مواضع و دیدگاه‌های مسؤولان اصلی استان در سال‌های اخیر -که استان با افزایش چشم‌گیر نرخ بیکاری همراه بوده است-، را بررسی کنیم، می‌بینیم که مسئله بیکاری برای آن‌ها هیچ‌گاه در اولویت نبوده و مسائل دست‌چندم سیاسی به مراتب ضریب بیشتری در اظهارات و مواضع آن‌ها داشته و دارد!

انتهای پیام/آ