در کرانههای زندگی؛
بهانهی زندگیام را از کجا بگیرم؟
بهترین بهانهی زندگی خداست، هم لذتهایش بیشتر از بهانههای دیگر است و هم موقتی و گذرا نیست، نه در خوشیهایمان مزاحم ماست و نه در سختیها رهایمان میکند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج،ما انسانها مانند چوب کبریتهایی هستیم که قابلیت اشتعال و روشن شدن را داریم، به شرطی که گوگردمان نَم نکشد و عاملی نیز مانند اکسیژن و شعله برای اشتعال موجود باشد. ما این عامل را حس زندگی مینامیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,آدم باید به صورت صحیح درک کند که چه عاملی آتش درونش را که حس زندگی است شعله ور میکند و روشن نگه میدارد. هر کسی به فراخور درک و اندیشه و سبک زندگی و گرایشها و اتفاقات و شرایطی که در زندگی برایش پیش میآید، عاملی را به عنوان علت حیاتی و بهانه زندگی برای خود در نظر میگیرد.
,آدمهایی هستند که همهی زندگیشان در توپ گِردی خلاصه میشود که در دستها یا زیر پاهایشان قِل میخورد و شب و روز خویش را با آن میگذرانند، بلکه مشهوریّتی از این باب به دست بیاورند یا مشهور بودن خویش را حفظ نمایند و با این حس شهرت و معروفیّت، حس آرامش و زندگی به ایشان دست میدهند اما تا زمانی محدود ...
,کسانی هستند که تمام دل مشغولی شان رنگ و لعاب لب و ابرو و تیپ و مُد کفش و کیف و لباسشان است و 24 ساعت زندگی که هیچ، حتی درخواب هم جدای از این خیالات و دل مشغولیها نیستند، هر روز صبح که بیدار میشوند اگر ساعت 8 با یکی قرار داشته باشند باید از ساعت 6 صبح مشغول تهیه مقدمات مدرنیزه! کردن خود باشند تا خدایی نکرده چیزی از ارزش هایشان کم نشود و احساس دوست داشتنی بودن و ارزشمند بودن خود را از دست ندهند و الّا ممکن است بهانهی زندگی خویش را از دست بدهند که طبیعتا پس از سالیانی از دست میدهند.
,افرادی هم هستند که فکر و ذکرشان سگ پشمالوی زندگیشان است که خورد و خوراک و بازی با آن و مخصوصا مهم ترین قسمت برنامه، قدم زدن با آن و پُز دادن به وسیلهی آن است. پز دادنی که احساس خوب پیشرفت و مدرن شدن را به آنها هدیه مینماید و لذت قدم زدن با این سگ در پارک محلهی شان را ، همپای لذت خیالی قدم زدن در خیابانهای سوئیس ارتقاء میدهد اما این حس نیز گذرا و موقت است.
,اما افرادی هم هستند که به لذتهای کم قانع نیستند و از حسهای زندگی برترین و بهترینشان را انتخاب میکنند؛ این افراد همّ و غمّ شان را محدود و محصور در حیوانات و یا ابزار و اسباب دنیوی و یا خواب و خوراک و پوشاک و آرایش ظاهری خویش نمیکنند، اگر چه از این لذتها هم بینصیب نیستند.
,چنانکه خداوند به پیامبرش می فرماید : و لاتَنسَ نَصیبکَ مِنَ الدِّنیا یعنی حظ و بهره ی خود را از زندگی و ظاهر دنیا فراموش مکن. اما خصوصیت این افراد اینست که کبریت وجودشان را با شعلهی عشق به خدا و اکسیژن حیات معقول روشن می کنند و روشن نگه می دارند. اینان زیبایی های موقت دنیوی را دارند اما با تمام شدن این لذات، تمام نمی شوند چون به منبع زندگی لایزال الهی متصل میباشند.
,نمونه بارز این افراد، مدافعان حرمی چون شهید حججی میباشند که با اتصال به نورانیترین شعلههای زندگی هم زندگی خود را روشن میکنند و هم چراغی میشوند برای روشن کردن راه، میسوزند اما از بین نمیروند و چون بهانهی زندگیشان خداست و خدا هرگز از بین نخواهد رفت.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه