یادداشت/
چهار توهم درباره مسأله رشد و توسعه استان اردبیل
دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری در یادداشتی به موضوع چهار توهم درباره مسأله رشد و توسعه در مولفه های اقتصادی،سیاسی،اجتماعی،فرهنگی و مدیریتی استان اردبیل پرداخته است که در ادامه می آید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ارس تبار،اگر بپذیریم که امروز در استان اردبیل در حوزه توسعه کاستی های وجود دارد که وجود دارد،بهتر است قبول کنیم همه کنشگران در وضعیت پیش آمده دخیل می باشند و هیچ جناح یا کنشگری وجود ندارد که بتواند خود را از اشتباهات صورتگرفته در گذشته به کلی مبری بداند و صرفاً انگشت اتهام را به سوی دیگران بگیرد. همه کنشگران به نوعی در وضعیت پیشآمده دخیل هستند. میتوان بر سر سهم هر ذینفع در خلق این وضعیت بحث کرد، اما اتهامزنیها و رویکردهای افراطی و گاه آلوده به رنگ بومی گرایی یا غیر بومی بودن،از جناح فلان یا فلان بودن راه گفتوگو درباره این مسأله بدخیم را سد میکنند و راهگشا نخواهند بود. (بخصوص بحث بومی بودن یا غیر بومی بودن.)
این توهم که زمان کافی در اختیار نیست و باید به سرعت کاری کرد، خطرناک است.
اینکه امروز در حوزه هایی کاستی هایی داریم طبیعتا یک شبه به وجود نیامده است تا یک شبه نیز از میان برداشته شوند. تصور اینکه صرفا با انتخاب یک مدیر در فلان سمت سیاسی تمام مشکلات حل خواهد شد تصوری واهی است. امروز ما نیازمندیم که خود را مجهز به نگاه ساختاری نماییم.امر توسعه به عنوان یک فرایند دارای چهار چوب زمانی مختص به خود می باشد.
توهم مصیبت خوانی بدون ارایه راحل.
بدین معنی که بیان سخنان تکاندهنده درباره مشکلات و کاستی های توسعه در استان، توسط یک مقام مسئول فعلی یا سابق، به نحوی که شنونده، خواننده و بیننده چنان تحت تأثیر قرار گیرد که نپرسد راهحل چیست و برای برونرفت از این مشکلات چه باید کرد؟ سهم عوامل و افراد مختلف در بروز بحران چه بودهاند؟ و چه برنامه عملی برای مواجهه با مشکلات و مسایل موجود باید انجام داد؟» زمان آن رسیده است که شروع به گفتگویی سازنده نماییم و این گفتوگو به تصریح اقدامات، هزینهها و تقسیم کار اجتماعی و تقسیم هزینهها منجر شود. (توهم ایفای مسئولیت با شعار دادن مدام)
تصور و توهم وجود یک راهکار فراگیر.
امروز دیگر برای ما روشن هست که مسائل و مشکلات مختلف راه حل مختص به خود را طلب میکند. هر فرمول واحد و یکسانی برای مواجهه با کل افتراقات و پیچیدگیهای موجود، به احتمال زیاد شکست میخورد. به عنوان نمونه موانع توسعه در حوزه گردشگری با موانع توسعه در حوزه کشاورزی متفاوت می باشد که اولی نیازمند برنامه ریزی از پایین به بالا بوده و دیگری نیازمند نگاه از بالا به پایین در امر برنامه ریزی می باشد.(توهم متغیر جادویی و اثرگذاری فراگیر)
,
,
,
,
,
,
یادداشت از هادی عبداله وند دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری و نایب رییس شورای اسلامی شهر اصلاندوز
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه