یادداشت؛
میخواهیم ۷دی را زنده کنیم
بارها گفتهام و نوشتهام که ما در خوزستان به "فرصت سازی" نیازی نداریم، فقط کافیست که "فرصت سوزی" نکنیم![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رهیاب،بارها گفتهام و نوشتهام که ما در خوزستان به "فرصت سازی" نیازی نداریم، فقط کافیست که "فرصت سوزی" نکنیم!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب,فرصتهایی که مثلِ کارونِ پرخروشِ دیروز و کارونِ بیرمقِ امروز، در حال گذر هستند و ما شاهدانِ بر لبِ این رود که نه بلکه "جوی" نشستهایم.
غرض اینکه کمکم داریم به دیماه نزدیک میشویم، به آرشیو برخی رسانههای خوزستان در دی ما سالهای قبل که مراجعه کنید به انبوهی از یادداشت و دادوفریادهای این حقیر سراپا تقصیر برمیخورید که گلایه و شکوائیه داشتهام از مدیران فرهنگی و سرهنگی و حتی دوستان بنگی و حضرات دورنگی! که "ای حضرات چرا هفتم دی را بزرگ نمیدارید؟" هفت دی چه صیغه ایست دیگر؟! عرض میکنم.
بعد از حرمتشکنی عاشورا در سال هزار و سیصد و فتنه، دقیقاً یک روز پسازآن واقعه تلخ، جوانان انقلابی و مردم اهواز بهصورت "واقعاً" خودجوش به خیابان آمدند و در مقابل دادگستری خوزستان تجمع کردند و محاکمه عوامل دخیل و مؤثر در آن فتنه را خواستار شدند. بله، هفتم دی! یعنی ۲ روز قبل از آنکه حماسه نه دی رقم بخورد.
خب این افتخار کردن ندارد؟ نازیدن ندارد؟ چرا به داشتههایمان نبالیم و ننازیم؟! این سند بصیرت و در میدان بودن ماست، این نشانه هویت انقلابی ماست. چرا عناصر فرهنگی ما دست بکار نمیشوند؟ جوانهای مؤمن و انقلابی کجای کارند؟ عمداً اسم دستگاهها و ارگانهای متولی فرهنگ را نیاوردم چون معتقدم از آنها کاری ساخته نیست الا چاپ بنر و نصب پلاکارد!
چند پوستر طراحی و رونمایی میشود؟ چند مستند و گزارش تولید میکنیم؟ چند یادداشت و مقاله تحلیلی مینویسیم؟ چند برنامه ضبطی و زنده میسازیم و صداوسیما را مجبور به پخش میکنیم؟ چند سرود زیبا اجرا میکنیم؟
القصه اینکه امسال میخواهیم ۷ دی را در سرزمین آفتاب، در خوزستان قهرمان زنده کنیم، هر کس هر توانی دارد پایکار بیاورد.
انتهای پیام/
فرصتهایی که مثلِ کارونِ پرخروشِ دیروز و کارونِ بیرمقِ امروز، در حال گذر هستند و ما شاهدانِ بر لبِ این رود که نه بلکه "جوی" نشستهایم.
غرض اینکه کمکم داریم به دیماه نزدیک میشویم، به آرشیو برخی رسانههای خوزستان در دی ما سالهای قبل که مراجعه کنید به انبوهی از یادداشت و دادوفریادهای این حقیر سراپا تقصیر برمیخورید که گلایه و شکوائیه داشتهام از مدیران فرهنگی و سرهنگی و حتی دوستان بنگی و حضرات دورنگی! که "ای حضرات چرا هفتم دی را بزرگ نمیدارید؟" هفت دی چه صیغه ایست دیگر؟! عرض میکنم.
بعد از حرمتشکنی عاشورا در سال هزار و سیصد و فتنه، دقیقاً یک روز پسازآن واقعه تلخ، جوانان انقلابی و مردم اهواز بهصورت "واقعاً" خودجوش به خیابان آمدند و در مقابل دادگستری خوزستان تجمع کردند و محاکمه عوامل دخیل و مؤثر در آن فتنه را خواستار شدند. بله، هفتم دی! یعنی ۲ روز قبل از آنکه حماسه نه دی رقم بخورد.
خب این افتخار کردن ندارد؟ نازیدن ندارد؟ چرا به داشتههایمان نبالیم و ننازیم؟! این سند بصیرت و در میدان بودن ماست، این نشانه هویت انقلابی ماست. چرا عناصر فرهنگی ما دست بکار نمیشوند؟ جوانهای مؤمن و انقلابی کجای کارند؟ عمداً اسم دستگاهها و ارگانهای متولی فرهنگ را نیاوردم چون معتقدم از آنها کاری ساخته نیست الا چاپ بنر و نصب پلاکارد!
چند پوستر طراحی و رونمایی میشود؟ چند مستند و گزارش تولید میکنیم؟ چند یادداشت و مقاله تحلیلی مینویسیم؟ چند برنامه ضبطی و زنده میسازیم و صداوسیما را مجبور به پخش میکنیم؟ چند سرود زیبا اجرا میکنیم؟
القصه اینکه امسال میخواهیم ۷ دی را در سرزمین آفتاب، در خوزستان قهرمان زنده کنیم، هر کس هر توانی دارد پایکار بیاورد.
انتهای پیام/
فرصتهایی که مثلِ کارونِ پرخروشِ دیروز و کارونِ بیرمقِ امروز، در حال گذر هستند و ما شاهدانِ بر لبِ این رود که نه بلکه "جوی" نشستهایم.
غرض اینکه کمکم داریم به دیماه نزدیک میشویم، به آرشیو برخی رسانههای خوزستان در دی ما سالهای قبل که مراجعه کنید به انبوهی از یادداشت و دادوفریادهای این حقیر سراپا تقصیر برمیخورید که گلایه و شکوائیه داشتهام از مدیران فرهنگی و سرهنگی و حتی دوستان بنگی و حضرات دورنگی! که "ای حضرات چرا هفتم دی را بزرگ نمیدارید؟" هفت دی چه صیغه ایست دیگر؟! عرض میکنم.
بعد از حرمتشکنی عاشورا در سال هزار و سیصد و فتنه، دقیقاً یک روز پسازآن واقعه تلخ، جوانان انقلابی و مردم اهواز بهصورت "واقعاً" خودجوش به خیابان آمدند و در مقابل دادگستری خوزستان تجمع کردند و محاکمه عوامل دخیل و مؤثر در آن فتنه را خواستار شدند. بله، هفتم دی! یعنی ۲ روز قبل از آنکه حماسه نه دی رقم بخورد.
خب این افتخار کردن ندارد؟ نازیدن ندارد؟ چرا به داشتههایمان نبالیم و ننازیم؟! این سند بصیرت و در میدان بودن ماست، این نشانه هویت انقلابی ماست. چرا عناصر فرهنگی ما دست بکار نمیشوند؟ جوانهای مؤمن و انقلابی کجای کارند؟ عمداً اسم دستگاهها و ارگانهای متولی فرهنگ را نیاوردم چون معتقدم از آنها کاری ساخته نیست الا چاپ بنر و نصب پلاکارد!
چند پوستر طراحی و رونمایی میشود؟ چند مستند و گزارش تولید میکنیم؟ چند یادداشت و مقاله تحلیلی مینویسیم؟ چند برنامه ضبطی و زنده میسازیم و صداوسیما را مجبور به پخش میکنیم؟ چند سرود زیبا اجرا میکنیم؟
القصه اینکه امسال میخواهیم ۷ دی را در سرزمین آفتاب، در خوزستان قهرمان زنده کنیم، هر کس هر توانی دارد پایکار بیاورد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه