دشمنان بدانند که نظام مقدس اسلامی به خون فرزندانمان بیمه است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سپاس؛ شهید خضر نامور در سال 1341 در یک خانواده متقی و مؤمن متولد شد، او خواهرزاده شهید رئیس‌علی دلواری بود و دوره ابتدایی را در دبستان رئیس‌علی دلواری گذراند و برای ادامه تحصیل عازم اهرم شد و دو سال نیز در آن دیار به کسب علم و دانش پرداخت و به جبهه حق لیه بالطل در شوش به شهادت رسید.

با توجه به نشستی صمیمانه از اعضای گروهان های بیت المقدس دلوار و گفتگوی خبرنگار سپاس با پدر این شهید والا مقام در منزل شهید انجام شد که در ادامه می خوانید:

می‌گویند پدر یا مادر شهید بودن افتخار بزرگی برای والدین است، فکر می‌کنید چه کاری کردید که لیاقت پدر شهید بودن نصیب شما هم شد.

در همه این سال‌هایی که از عمرم گذشته است تلاش کردم که با راستی و درستی زندگی کنم، تا آنجا که می‌توانم به خلق خدا کمک کنم و در کارم کم‌فروشی نکنم.

بارزترین تصویری که از آقا خضر در ذهن شما ماندگار شده را برایمان بگویید؟

خضر به معنای واقعی کلمه انسانی وارسته بود. از دوره راهنمایی وارد بسیج شد و از مسجد ائمه اطهار، فعالیت‌هایش را آغاز کرد. علاقه‌ خاصی به انقلاب و بسیج داشت و در اکثر راهپیمایی‌ها حضور فعال داشت و مقید بود در این مناسبت‌ها کار را تعطیل کند و به وظیفه انقلابی‌اش عمل کند.

به هرحال مشی زندگی شما و مادرشان در شکل‌دهی به افکار و علایق مذهبی آقا خضر تاثیرگذار بوده است، چقدر در تربیت مذهبی فرزندانتان حساسیت و وسواس داشتید؟

بچه‌ها را وقتی کودک بودند به مسجد و هیئت‌های مذهبی می‌بردم تا در فضای معنوی و مذهبی قرار بگیرند و ذهن‌شان آماده پذیرش مفاهیم مذهبی شود. بعد هم که بزرگ شدند کم‌کم خودشان وارد فعالیت‌های مذهبی شدند. حتی خضر جانشین فرمانده پایگاه بسیج شد ودر این مسیر فعالیت می‌کرد

.

کدام ویژگی اخلاقی آقا خضر برای شما خاص‌تر بود؟

هیچ وقت دروغی از او نشنیدم. خیلی تلاش داشتم که فرزندان صالح و باایمانی تربیت کنم که در زندگی خصوصا کسب و کارشان راه راست را بروند، خضر واقعا اینگونه بود.

از روز شهادت ایشان چه چیزی به خاطر دارید؟ وقتی خبر را شنیدید بر شما و خانواده چه گذشت؟

در سحرگاه شنبه هفتم فروردین 61 بود از مسجد به خانه آمدم که پسر بزرگم تلفنی به من خبر داد که به یکی از بیمارستان های شوش بروم و فهمیدم که خضر من شهید شهده است و بعدبدون اینکه به مادرش بگم رفتم بیمارستان بعد که مطمئن شدم گفتم بهمادرش خبر بدید،اول ناراحت شدم بعدش فکر کردم و خوشحال شدم که چنین فرزندی به جهاد فرستادم و تقدیم کردم.

رابطه آقا خضر با اهل بیت و به طور مشخص اباعبدالله چگونه بود، محرم و صفر چه ‌حال و هوایی داشتند؟

هیئت رفتنش ترک نمی‌شد. جزو خادمین سیدالشهدا(ع) بود و علاقه خاصی به ایشان داشتند. خاطرم هست آن زمان که راه کربلا بسته بود، چندین بار برای خواندن دعای عرفه به مرز خسروی رفت که یکبار هم همسفر مرحوم ابوترابی بودند. در محرم و صفر احوال خاصی داشت، چهره و گفتارش دگرگون می‌شد، می‌گفت در عزاداری روز عاشورا بوی امام حسین(ع) را حس می‌کنم.

پیش آمده که با خودتان بگویید کاش خضر این کار را نمی‌کرد و الان کنار ما بود؟

ابدا، یک‌بار هم این موضوع از ذهن من عبور نکرده است. امر به معروف مانند نماز و روزه باید دنبال شود. اگر فضای آن در جامعه نیست باید در خانواده آن را پیگیری کرد.متاسفانه امر به معروف در جامعه امروزی تبدیل به شعار شده است یا می‌گویند به من چه! در حالی که اگر همه متعهد به این دستور اسلامی باشیم جامعه هم، اسلامی خواهد شد.

انتظار شما از فرزند شهیدتان چیست؟

اینکه ما را شفاعت کند و با شفاعتش ما از آتش جهنم نجات یابیم.

در جایگاه پدر شهید چه توصیه‌ای در این وضعیت برخی اغتشاش در ایران به جوانان دارید؟

.

دشمن سعی دارد از ظرفیت مردم‌سالاری دینی که یکی از استوانه‌های استوار انقلاب اسلامی است، فتنه را برنامه ریزی کند و همواره در انقلاب‌های ما فتنه ایجاد کند جوانان در این مرحله باید هوشیار بود ،چون در زمان شهادت پسرم دشمن مشخص بود ولی الان دشمنان نامشخص است.

با درس دشمن شناسی و راهنمای مقام معظم رهبری و دفاع جوانان با بصیرت در کشورمان برنامه دشمنان را برهم بزنند و خیال نکنند که ما خوابیم.

به جرات باید عرض کنم جنگ امروز از جنگ  دفاع مقدس سخت تر است و اگر من یک فرزند دیگر داشتم این را هم در این جنگ فدای اسلام و انقلاب می کردم.

کلام پایانی شما چیست:

این پیام من به عنوان پدر شهید به دشمنان داخلی و خارجی برسد که خیال آنها را راحت کنم  وبهتر است بگویم دشمنان بدانند که نظام مقدس اسلامی به خون فرزندانمان بیمه است و تا رهبری فرزانه مثل سید علی داریم نگران هیچ تصرفی و دخالتی و فتنه ای نیستم .

انتهای پیام/