دستمزدهای ناچیز بافندگان تابلو فرش از تاجران/ بانوی قالیباف: به نفع دلال‌ها گره می‌زنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، دستان هنرمندش به سرعت تمام گره ها را یک به یک، شانه به شانه هم از رنگ های متعدد می نشاند و بارها و بارها، گره در گره بر این تار و پود می نشاند تا نقشی از خیال که از ذهن بر می آید و با دیدنش بر دل می نشیند، بر دار قالی نمایان شود.

بافته که بالاتر می رود، نقش ها در هم می آمیزد و همچون تصویری گویا از تمام آرزوهای یک بافنده بر دار قالی هویدا می شود و نفس به نفس، رنگ به رنگ در هم می آمیزد تا دستینه ای شود از عشق، هنر، صنعت و فرش را پدید آورد و زیبایی را معنا بخشد.

فرش دستباف از دیرباز با فرهنگ و هنر ایرانی گره خورده است، مردان و زنانی که با هنر دستان خود طرحی بی‎نظیر خلق می‎کنند و به این شکل با انگشتان خود به نخ بی‎جان، جان دوباره‎ای می‎بخشند تا با گره زدن بر دار قالی نقشی از عشق و هنر خلق کنند.

اما با وجود زیبایی‎های فرش، حکایت بافندگان فرش با تلخی در آمیخته است و مردان و زنان بافنده به امید روزی هستند که شاید طرح‎هایی که با رنج و مشقت بافته‎اند به میزان و ارزش واقعی به فروش برسد.

« شاید باور نکنید برای بافت یک تابلو فرش 100هزار تومان دستمزد گرفتم ولی مدتی بعد متوجه شدم همان تابلو فرش را یک میلیون تومان فروخته‌اند.»
اینها را مادر شنو بهاری می‌گوید، او 22 سال دارد و در یکی از روستاهای ژاوه رود زندگی می‌کند به گفته او سود قالیبافی فقط به جیب دلال‌های این کار می‌رود.

در شهر و روستای آنها خیلی‌ها از راه قالیبافی امرار معاش می‌کنند چراکه هزینه‌های زندگی بالا رفته و زنان هم مجبور شده‌اند، پا به پای مرد‌ها کار کنند، او ادامه می‌دهد: اینجا کار دیگری برای زنان پیدا نمی‌شود برای همین مجبور هستیم در ازای پول کم برای دلال‌ها قالی و تابلوفرش ببافیم. او می‌گوید تعداد دیگری از دوستان او از راه دامداری امرار‌معاش می‌کنند ولی این کار هم به سرمایه نیاز دارد.

وی حدود هفت سال است که در خانه‌اش به قالیبافی مشغول است، او ادعا می‌کند روزی ده ساعت کار می‌کند، اما درآمدش در ماه تا به حال بیشتر از 100 هزار تومان نشده است، وی اضافه می‌کند: دلال‌ها موقع خرید هزار جور اشکال از کار ما می‌گیرند تا پول کمی پرداخت کنند، اما بارها دیده‌ام که فرش‌های ما را به چند برابر قیمت می‌فروشند.

دلالان و واسطه‎هایی که با خرید ارزان فرش‎های دستباف آرزوهای شیرین بافندگان را به آتش می‎کشند.

شنو با اینکه تنها دوران ابتدایی را گذرانده است اما به زیبایی فرش می‎بافد، مهارت بالایی دارد و می‎گوید بافتن از همان کودکی با گوشت و خونم درآمیخته است.

بانوی کُردستانی در خصوص آغاز بافتن فرش، می‎گوید، از دوران کودکی کنار مادرم فرش دستباف را آموزش دیده‎ام و تاکنون آن را ادامه داده‎ام.

وی می‎گوید، رنج‎ها، سختی‎ها و درآمد ناچیز بافت فرش را به خاطر علاقه‎ام تحمل می‎کنم و از مسؤولان انتظار دارم بافندگان فرش را حمایت کنند.

تابلو فرش های وارداتی رونق فرش کردستان را از بین برده است

نادر احمدی از فرش فروشان قدیمی شهر سنندج نیز به خبرنگار ما می گوید: متاسفانه فرش کردستان رونق گذشته خود را از دست داده و مورد بی مهری قرار گرفته است.

وی اظهار می کند: دیگر مثل گذشته کسی فرش کردستان را خریداری نمی کند و شاید هم صادر نمی شود.

احمدی یکی از دلایل بی رونق شدن فرش کردستان را وجود تابلو فرش هایی می داند که از تبریز وارد کردستان می شود.

وی با اشاره به اینکه با وجود دستمزدی که بابت این نوع فرش به قالی بافان کردستانی داده می شود دیگر هیچ کس حاضر به بافت فرش کردستان نیست، اضافه می کند: در دو سال اخیر فرش کردستان، نسبت به گذشته بیشتر از رونق افتاده است.

انتهای پیام/