بهشهر قهرمان بیکاری در مازندران
بهشهر با دارا بودن پتانسیل های بالای اقتصادی در صنایع مختلف مانند گردشگری و توریست، کشاورزی و صنعتی به عنوان یکی از عقب افتاده ترین شهرهای استان مازندران محسوب می شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بلاغ، بهشهر یا اشرف البلاد نام شهری است که دیگر نامش با خصوصیاتش نمی خواند و باید گفت که نامی بی مسما شده! آیا می شود شهری را بهترین شهر دانست و آن وقت رتبه ی اول بیکاری در استان را داشت؟
, شبکه اطلاع رسانی دانا, بلاغ,مگر می شود بهترین شهر بود ولی اقتصادی ویران شده داشت؟!
,شاید اگر امروز بگوییم بهشهر برای خلافکاران و بزهکاران بهترین شهر باشد، زیاده گویی نکرده باشیم.
,بله تعجب نکنید، بهترین شهر برای خلافکاران، با تمام احترامی که برای همشهریان خود قائلم و در نهایت ادب از حضورشان پوزش می طلبم اما متاسفانه باید بهشهر را مأمنی برای خلافکاران از همه نوعش دزد، موادفروش، چاقوکش و هفت تیر کش، دانست.
,دزدیدن کابل برق و تلفن که به امری عادی تبدیل شده که امروز دیگر دزدان به صورت انبوه و یکپارچه به خانه های مردم دستبرد می زنند.
,دزدی در شبهای ماه مبارک رمضان و ایام منتهی به عید فطر و سرقت 38 منزل در یک روز هم یک نمونه اش است.
,هر چند در اکثر شهرها و مناطق کشور در ایام و شبهای ماه مبارک میزان خلاف کاهش می یابد اما مدتهاست که بهشهر از این دست آمارها مستثناست!
,به همهی این آمارهای دزدی و خلافهای خرد باید چاقوکشی و دعواهای قبیله ای را بیافزاییم.
,سالهاست که شنیدن خبر دعوای جمعی از اهالی فلان منطقه با اهالی بهمان منطقه که یک کشته بر جای گذاشت برایمان عادی شده است.
,نکتهای که متاسفانه تعجب اهالی رسانه را برانگیخته، آمارهای مجهول از کاهش بزهکاری در شهرستان است، البته شاید میزان دزدی های خرد یا شاید کشیدن قلیان در سطح عموم جامعه کم شده باشد اما قطعاً از میزان دعواهای قبیله ای و گروهی کم نشده، در واقع اگر کم هم شده باشد باید قبول کرد برای شهرستان کوچکی چون بهشهر یک مورد هم زیاد بوده و امنیت و آرامش روانی شهروندان را بهم می زند.
,پس از اینکه روز گذشته با کمال تاسف خبر مرگ یک جوان در بهشهر بر اثر درگیری و چاقو کشی را روی خروجی سایت بردیم، صحنه ای در ذهنم تداعی شد و آن هم درگیری در ایام عید فطر در خیابان ابوعمار بهشهر بود که مقابل چشمان مردم یک بلال فروش را با چاقو مورد حمله قرار دادند و مجروحش کردند.
,در یکی از خیابان های شهر عکس جوانی که روز گذشته بر اثر درگیری کشته شد را دیدم و شخصی در حال مشاهده عکس بود با وی گفتگوی کوتاهی کردم و دلیل اصلی این اتفاق تلخ را از او پرسیدم که بدون فکر کردن جواب داد: «بیکاری آقا بیکاری...»
,حمید احمدزاده ادامه داد: اگر من جوان از صبح سرکار بروم و تا غروب سرگرم کار باشم، دیگر وقتی برای ایستادن گوشه خیابان ندارم که با کسی مشاجره کنم و درگیر شوم.
,در میان صحبت های ما طلبه جوانی حضور پیدا کرد و گفت: متاسفانه مسئولان ما به جای اینکه به دنبال راه حل مشکلات شهرستان باشند، به دنبال پاک کردن مسئله بیکاری جوانان هستند، چه خوب است همان اندازه که برای سلامت جسم جوانان بهشهری در یک اقدام ضربتی قلیان سراهای شهر را پلمپ کردند و دیوارهای شهر را پر از بنرهای تقدیر و تشکر کردند، به صورت ضربتی فکری برای اشتغال جوانان و فرزندان شهر خود باشند.
,البته شاید بیکاری را به عنوان تنها دلیل این اتفاقات معرفی کردن یک طرفه به قاضی رفتن باشد اما به راستی گره این مشکل کی قرار است باز شود .
,در خبرها آمده بود که آقای مسئول از کمبود کلانتری در بهشهر گلایه فرمودند اما آیا فقط همین، عامل این ناامنی ها در شهر است .
,یا دستگاه های دیگر هم سهمی در این ماجرا دارند.
,واقعاً سهم بیکاری در ایجاد بزه کاری و بروز ناهنجاری های اجتماعی از این دست چقدر است .
,البته از شهرستانی که رتبهی اول بیکاری در استان را داراست نباید انتظار داشت امنیت شهرهای پیشرفته را داشته باشد و باید این شهر را با شهرهای عقب ماندهی بسیاری از کشورهای همسایه مقایسه کرد.
,متاسفانه امروز شهرستان بهشهر با دارا بودن پتانسیل های بالای اقتصادی در صنایع مختلف مانند گردشگری و توریست، کشاورزی و صنعتی به عنوان یکی از عقب افتاده ترین شهرهای استان مازندران محسوب می شود.
,اگر ساعات پایانی شب گذری در خیابان های بهشهر داشته باشید، قطعاً یاد این جمله تلخ و درست و معروف می افتی که «سهم جوانان ما از این همه ساحل بلال فروشی کنار خیابان است.»
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه