شروط پذیرش پیمان پالرمو در مجلس برای توجیه افکار عمومی است/ بار حقوقی پالرمو می تواند از برجام سنگین تر باشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تیتر یک;نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی چهارشنبه هفته گذشته لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پیمان پالرمو را تصویب کردند. هدف اصلی پیمان پالرمو یا کنوانسیون مبارزه با جرائم سازمان یافته فراملی از بین بردن پشتوانه و منابع مالی گروه های تروریستی است، اما مشکل زمانی ایجاد می شود که تعریف گروه تروریستی متاثر از تفکرات سیاسی و قدرت طلبی های بین المللی شده و برای مثال گروه های مقاومت ملی مانند حزب الله لبنان و حشد الشعبی عراق و انصارالله یمن و جهاد اسلامی فلسطین که همگی برای دفاع از استقلال و آزادی وطن خود فعالیت می کنند نیز در فهرست گروه های تروریستی آمریکا قرار می گیرند.

این معضل زمانی برای کشوری چون ایران حادتر خواهد شد که بزرگترین نیروی مدافع انقلاب اسلامی در سطح منطقه یعنی سپاه پاسداران از سوی آمریکا و صهیونیست ها همواره در مظان قرار گرفتن در این لیست سیاه قرار دارد.

با این وجود تصویب پیوستن به چنین پیمانی مصداق خودتحریمی و نفوذ می تواند قلمداد شود؛ چرا که بدون شک این سطح از فشار بین المللی به ایران طی مذاکرات هسته ای و چند سال اخیر برای پیوستن به معاهدات این چنینی بدون برنامه دراز مدت برای محدود کردن قدرت برتر ایران نبوده است.

این نکته درست است که تصویب این لایحه در مجلس همراه با چند شرط بوده اما کمی دقت و تحلیل نشان می دهد که شروط لحاظ شده توسط نمایندگان در مواقع حساس و کلیدی نمی تواند محدودیت های بوجود آمده را رفع کند و دشمن با اندکی بازی های حقوقی به راحتی فشار سختی به کشور وارد خواهد کرد.

امروز از نظر آمریکا سپاه پاسداران و نیروی قدس تروریستی محسوب می شوند، و با پذیرش این پیمان ما عملاً باید نه تنها بودجه این نهاد را در داخل کشور و به دست خود قطع کنیم، بلکه باید تمام حساب های بانکی و ارتباطات مالی این نهادها را نیز از بین ببریم، موضوعی که از برخی قرائن مانند رفتار چند بانک دولتی در سال گذشته مبنی بر عدم دسترسی سپاه به سیستم بانکی برداشت می شود.

در صورتی که این رویه پیش گرفته شود نه تنها بر خلاف قانون اساسی خواهد بود بلکه بدون شک ناقض استقلال و عزت ملی نیز بوده و عملاً میدان نبرد تحریم ها را از مرزها به داخل کشور کشانده است، موضوعی که عدم توجه به آن در مجلس بسیار تعجب بر انگیز است، به نظر می رسد شروط این مصوبه بیشتر برای توجیه و قانع کردن افکار عمومی داخل کشور ایجاد شده و مصرف بین المللی ندارد.

این پیمان می تواند با ایجاد یک سازو کار مصنوعی بین المللی محدودیت هایی برای کشور ایجاد کند که به مراتب از برجام و پرونده هسته ای برای ایران سنگین تر است، چرا که برای مثال اگر یک سال بعد مستقیماً سپاه پاسداران در لیست گروه های تروریستی قرار گیرد دولت مجبور می شود سیستم بانکی کشور را برای این نهاد قطع کند و تمام ارتباطات مالی با گروه های مقاومت در منطقه را همین امروز مسدود نمایند و حتی اگر این دستورات را اجرایی نکند خسارت های سنگین عدم تعهد گریبان دولت را خواهد گرفت.

با این وجود به نظر می رسد که قرار دادن شروط  برای پذیرش چنین پیمانی در عرف حقوقی بین الملل پذیرفته نیست و نمایندگان مجلس می بایست به چنین موضوعی اشراف داشته باشند تا کشور را برای مدت نا معلومی درگیر تعهدات سنگین نکنند، اتفاقی که تا به حال افتاده است و امروز رسماً با امضای مجلس مجبور به اجرای آن هستیم.

پیمان پالرمو در راستای طیفی از تعهدات که ضمن توافق هسته ای به دولت دیکته شده بود مانند FATF و سند 2030 قرار دارد که در مجلس گذشته به دلیل مغایرت با عزت و استقلال ملی رد شده بود؛ اما امروز در کمال ناباوری تصویب می شود.

انتهای پیام/