تبعید، پاداش گزارش دزدی بالادستی ها
محمد هاشم پوریزدانپرست گفت: پدرم در نامه ای گزارش دزدی چند تن از بالا دستی های ارتش را می نویسد و برای شاه پست می کند اما نتیجه اش ۴ سال تبعید شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیرازه، سید محمد هاشم پور یزدان پرست یکی از دانشجویان پیرو خط امام در خاطراتش ازدوران شاهنشاهی به پدرش که ارتشی بود اشاره می کند و می گوید:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیرازه, شیرازه,
قبل از سال 41 که شاه چهره منفوری نزد مردم نداشت اعلام می کند که می خواهد با فساد مبارزه کند و هرکس می تواند مفسده های دستگاه های دولتی و ... را اعلام کند.
آن زمان پدرم در نامه ای گزارش دزدی چند تن از بالا دستی های ارتش را می نویسد و برای شاه پست می کند و به دوستان خود می گوید. دوستان ماجرای نامه را له می دهند و به گوش متخلفان می رسد که اجازه ارسال نامه را نمی دهند و سعی در ایجاد پاپوش برای پدرم می کنند.
, آن زمان پدرم در نامه ای گزارش دزدی چند تن از بالا دستی های ارتش را می نویسد و برای شاه پست می کند و به دوستان خود می گوید. دوستان ماجرای نامه را له می دهند و به گوش متخلفان می رسد که اجازه ارسال نامه را نمی دهند و سعی در ایجاد پاپوش برای پدرم می کنند.
,
پدرم فردی معتقد بود صبح ها با عبا به آستانه می رفت و نماز می خواند در جشن ها مانند 15 شعبان همکاری داشت.اهل دعا و جلسات قرآن بود.
,
یک شب یکی از همکارانش می گوید شبی جای من نگهبان بمان. آن شب داروی بیهوشی در غذایشان ریخته بودند و همه نگهبانان بیهوش می شوند که یک زندانی فرار می کند و پدرم به جرم فراری دادن زندانیان دادگاهی می شود که نه ماه به زندان می افتد.
,
غذای زندان به ایشان نمی سازد و هر روز برادران باید غذای خانگی برای ایشان می بردند همان زمان بود که مادربزرگم فوت می کند. زندان تاثیرات بسیاری روی پدرم می گذارد چراکه هم سلولی هایش افرادی معتقد بودند نه افراد مجرم و اشرار.
,
بعد از آزادی از زندان به مدت 4 سال به اهواز تبعید می شود در آنجا اجازه کار نظامی نداشت حتی اجازه ورود به مکان های نظامی هم نداشت و کاری که به او سپرده بودند مانند مسئولیت نانوایی بود.
,
پدرم در این 4 سال مجبور بود تنها در اهواز زندگی کند همانجا هم پیشرفت های معنوی بسیاری داشت که اهل نماز شب شده بود.
ماهم مشکلات مالی بسیاری داشتیم مجبور شدیم منزل شیراز را اجاره دهیم و اتاقی در اهواز اجاره کنیم و در آنجا زندگی کنیم.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه