این آسیب ابتدا بسیار کوچک و در حد یک ناخن دست بود، اما بدن سید علیرضا به دلیل سرطان توانایی مقابله با آن را نداشت، همین مسئله باعث شد به تدریج عفونت بیشتر شود و تمام دست این کودک را فرا بگیرد.
عفونتی که بیش از ۸۰ روز سید علیرضا را روی تخت بیمارستان گرفتار و پدر و مادرش را به شدت آزرده کرده بود.
رنج سرطان از یک سو و عفونت ناشی از تزریق اشتباهی بر روی دستش از سوی دیگر، رمقی برای زندگی کردنش نگذاشته بود. تنها نیروی او روی تخت بیمارستان صدا کردن مادرش و نالههای ناشی از درد بود. سیدعلیرضا سرانجام بعد از این رنج و درد شب گذشته به دیار حق رفت و برای همیشه به آسمان پرگشود.
اکنون پدر و مادر سید علیرضا در سوگ فرزند ۶ ساله خود هستند و آرزو دارند چنین داغی بر دل هیچ کس نباشد. آرزو دارند علیرضاهای دیگری قربانی چنین خطاهایی در بیمارستانها نشوند و برای همین موضوع از شکایت خود از تیم درمانی خاطی گذشت نخواهند کرد.
علیرضا عسگری، مدیرکل نظارت بر درمان و اعتباربخشی وزارت بهداشت هفته گذشته اظهارداشت: بررسی پرونده این کودک هنوز از دانشگاه علوم پزشکی ایران به صورت رسمی به ما اعلام نشده و ما از این دانشگاه درخواست کردهایم که تحلیل ریشهای این قضیه را برای وزارت بهداشت ارسال کنند.
وی گفت: قصور بر اساس شکایت در سازمان نظام پزشکی دنبال میشود و اعلام نظر رسمی بر اساس ایجاد شکایت در سازمان نظام پزشکی است و نمیتوان واژه قصور را در حال حاضر به کار ببریم؛ چراکه این مسئله اثبات نشده است.
ارسال دیدگاه