درمان به سبک بومی در بین عشایر سمنان
پزشکی سنتی حاصل تجربیات بشر در تلاش به خاطر زیستن در قرون متمادی است و در مقایسه با پزشکی بدوی از نظر نحوه مقابله با بیماری عینیت بیشتری دارد و در بسیاری از موارد متضمن فوایدی در جهت درمان بیماری نیز هست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از خبرنگار مرآت طب سنتی در میان پزشکان عمومی و داخلی به دلیل آلوده نشدن آنان به درآمدهای نامشروع شروع شده است. پزشکان مذکور بدون توجه به امکان ثروت اندوزی از بیماران توجه بیشتری به اوضاع ناهنجار بیماران خود دارند و با دقت کامل به دنبال بهبود بیماران خود هستند. روند پیوستن پزشکان متخصص و فوق تخصّص نسبت به پزشکان عمومی کمتر بوده اما واقعیت ها بر آن است که بتدریج آنان نیز به صفوف هواداران طب طبیعی و بومی اصیل خواهند پیوست. بنابراین جایگاه طب سنتی در میان پزشکان روز بروز در حال گسترش بوده و در این راه بسیاری از پزشکان به تحقیق بیشتر در مورد طب سنتی روی آور شده اند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, خبرنگار مرآت,با تحقیقات وسیعی که بعمل آمده، روش های درمانی طب سنتی ایران بسیار غنی و نتیجه بخش تر از رشته های پزشکی مطرح در جهان توفیق داشته است. حتی از لحاظ سرعت و زمان رسیدن به صحت و سلامتی قابل قیاس با طب جدید و سایر مکاتب پزشکی موجود نیست.
,پزشکی سنتی را نمی توان به طور دقیق از پزشکی بدوی از سوئی و پزشکی جدید از سوئی دیگر تفکیک کرد. پزشکی سنتی حاصل تجربیات بشر در تلاش به خاطر زیستن طی قرون متمادی است و در مقایسه با پزشکی بدوی از نظر نحوه مقابله با بیماری عینیت بیشتری دارد و در بسیاری از موارد متضمن فوایدی در جهت درمان بیماری نیز هست . در پزشکی سنتی غالبا از امکانات موجود در سطح جامعه محلی برای درمان کمک گرفته می شود و گذشت نسل های مختلف تجربیات پیشین را تکمیل می کند.
,در گذشته نیز محیط و شرایط اجتماعی احاطه کننده در جامعه مهدیشهر سبب شده تا مردم ایل عشایر سنگسری خود به فکر درمان باشند و در پی کشف و راه حل هایی برای بیماریهایی که بیشتر گریبانگیر عشایر می شود بیفتند و چاره ای بیندیشند. بر همین اساس عشایر سخت کوش این ایل هوش خود را به کار انداخته و با روش هایی بر اساس تجربیات درمان هایی را برای بیماران به کار می بستند. این شیوه های درمانی که در ذیل می آید عملا نتیجه تجربیاتی است که در میان عشایر منطقه مهدیشهر رواج پیدا کرد.
,گره گونده GAREH GUNDA غده ها:
,۱ – پاب Pawb : گیاهی است وحشی شبیه کلم. برگ پهن. این گیاه را جوشانیده برای پاشیدن غده های تازه به موضع آن می بندند.
,۲ – کلکوت Kalkut: بمعنی آرد گندم سرخ شده که بعداً با افزودن آب بصورت خمیر درآمده باشد همراه با ماست بموضع غده ها بسته می شود تا آن را از هم بپاشد یا سرآن باز شود.
,۳ – چرانگوم Charangum و باریجه Bawrijah و انگومِ باره Bawrah: که یک بوته سالانه کوهستانی است برای رفع درد مصدوم و مضروب و یا پاشیدن غده های غیر دائمی بزرگ بدن (یامون Yawmun) بهموضع آن مالیده می شود.
,۴ – گل سرشور را بتنهائی یا با گل رختشوئی با هم می پزند ویرای پاشیدن غده های زیر جلدی بموضع آن می بندند این روش مداوا بسیار مؤثر بوده است.
,۵ – خوزه Khowzah و سُ تول So Tul : یعنی «خزه ولجن» ته استخر را برای علاج عقده های بدن به موضع آن می بندند.
,۶ – پندیرگ Pandirak: بمعنی پنیرک پختة آن را برای رفع درد ودرمان ور گلو (بمعنی درد لوزه) و چارشاخی که نوعی زخم گلو است ودرد نای و عقدة شکم یا درد شانه بموضع زخم یا درد می بندند.
,۷ – شولک انگوم Shullak Angum: انگوم درخت زردآلو را آسیا می کنند و با اندکی آب یا زرده تخم مرغ درهم آمیخته و بمحل لوزه ها ومواضع درد می بندند تا درد زایل شود. این درمان وقتی است که زخم باز نباشد.
,۸ – داغی واش Dawghi Vawsh: گیاهی است که کوبیده برگ تازه آن مثل تیزآب پوست بدن را می سوزاند. از این گیاه برای باز کردن و کشیدن چرک زخم های بدن استفاده می کنند.
,۹ – غدومه Ghadduma: بذر نوعی گیاه صحرائی است. آن را در آب می خیسانند و اندکی گرم می کنند و برای رفع لوزتین و درد گلو بموضع درد می بندند.
,۱۰ – شیلا توم Shillaw Tum: یعنی بذر «شیلا» که یک گیاه صحرائی است با تخم بزرگ در شیر جوشانده می شود و این معجون را برای باز کرد غده های بزرگ بموضع آن می بندند.
,۱۱ – اسپه میز Aspa Miz : نوعی بوته وحشی شبیه «جاج» است که خشک آن رود می سوزد وخاکستر می شود. خاکستر آن را با اندکی آب مخلوط کرده خمیری درست می کنند و خمیر را در پوست گردو و یا بادام یا پسته یا فندق می گذارند و روی دمل قرار می دهند و می بندند. این خمیر موضع دمل را می سوزاند وآن را باز می کند. پوست گردو و یا غیر ان از این رو بکار می رود که خمیر به قسمت سالم بدن آسیب نرساند.
,۱۲ – سیمنج Simannj: نوعی گیاه برگ پهن است که در نواحی مرطوب مثلاً در کنار جویبارها می روید آن را برای رفع التهاب و کشیدن چرک روی زخم می بندند.
,۱۳ – کارده Kawarda : نوعی گیاه شبیه «سیمنج» با برگ نازک است که در مزارع می روید آن را نیز گاهی بطوریکه هست وگاهی کوبیده بر زخم می گذارند تا رفع التهاب نماید و چرک کشیده شود. برگ آن را برای تقویت لثه و دندان می جوند.
,۷ – شولک انگوم Shullak Angum: انگوم درخت زردآلو را آسیا میکنندو با اندکی آب یا زرده تخم مرغ درهم آمیخته و بمحل لوزه ها ومواضع درد می بندند تا درد زایل شود. این درمان وقتی است که زخم باز نباشد.
,۸ – داغی واش Dawghi Vawsh: گیاهی است که کوبیده برگ تازه آن مثل تیزآب پوست بدن را می سوزاند. از این گیاه برای باز کردن و کشیدن چرک زخمهای بدن استفاده می کنند.
,۹ – غدومه Ghadduma : بذر نوعی گیاه صحرائی است. آن را در آب می خیسانند واندکی گرم می کنند و برای رفع لوزتین و درد گلو بموضع درد می بندند.
,۱۰ – شیلا توم Shillaw Tum: یعنی بذر «شیلا» که یک گیاه صحرائی است با تخم بزرگ در شیر جوشانده میشود و این معجون را برای باز کرد غده های بزرگ بموضع آن می بندند.
,۱۱ – اسپه میز Aspa Miz: نوعی بوته وحشی شبیه «جاج» است که خشک آن رود میسوزد وخاکستر می شود. خاکستر آن را با اندکی آب مخلوط کرده خمیری درست می کنند و خمیر را در پوست گردو و یا بادام یا پسته یا فندق می گذارند و روی دمل قرار می دهند و می بندند. این خمیر موضع دمل را می سوزاند وآن را باز می کند. پوست گردو و یا غیر ان از این رو بکار می رود که خمیر به قسمت سالم بدن آسیب نرساند.
,۱۲ – سیمنج Simannj : نوعی گیاه برگ پهن است که در نواحی مرطوب مثلاً در کنار جویبارها می روید آنرا برای رفع التهاب و کشیدن چرک روی زخم می بندند.
,۱۳ – کارده Kawarda : نوعی گیاه شبیه «سیمنج» با برگ نازک است که در مزارع می روید آن را نیز گاهی بطوریکه هست وگاهی کوبیده بر زخم میگذارند تا رفع التهاب نماید و چرک کشیده شود. برگ آن را برای تقویت لثه و دندان می جوند.
,۱۴ – تولا Towalaw : یعنی تبخال را با گذاشتن مس بسیار سرد روی آن علاج می کنند.
,۱۵ – سائیده ذغال چندین ساله لای جرز را با آب دهن آمیخته روی «زرد زخم» میمالند که فوراً آن را درمان می کند.
,۱۶ – از آب انار ترش و خاکستر مرحمی می سازند و بموضع – س گره Sogareh – یعنی سیاه زخم می بندند.
,۱۷ – برای معالجه سیاه زخم آن را داغ می کنند و برای اینکه پوست سالم بدن نسوزد اطراف زخم خمیر می گذارند.
,۱۸ – جوشانده ریشه «چینی» که یک علف کوهستانی است برای معالجه سیاه زخم به بیمار خورانده می شود.
,۱۹ – ریشه زرشک را می جوشانند مایع زردرنگی به دست می آید که زرد سرب Zardasarb نامیده می شود آن را برای معالجه تراخم و جوش ها به پشت چشم می مالند که بسیار مفید و مؤثر است.
,۲۰ – خکیجه Khokijah یا هوچو How Chu یا هوچویه How Chuiyeh : نوعی علق صحرائی است مرهم آن که به شرح ذیل تهیه می شود برای علاج هر زخم و همچنین چشم درد بکار می رود وتأثیر قطعی دارد : مقدری پیه بز را در ماهیتابه ریخته سرخ می کنندتفاله آن را برمی دارند بعد درحالیکه همچنان روی آتش ملایم است اندکی موم وپس از آن مقداری کره بی نمک بآن اضافه می کنند. سپس ریشه خکیجه را که سرخ رنگ است بداخل آن می ریزند و پس از آنکه چربی گداخته را رنگین کرد تفاله آن را برمی دارند و آن را در گوشه ای می گذارند تا از حالت گداختگی خارج شود. اکنون دیگر این مرهم آماده برای درمان انوع زخم هاست.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه