کشت زیرپلاستیکی، بحران خاموش زیست محیطی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قوچان خبر، طی سال های اخیر، ردپای کشت های زیر پلاستکی پس از شهرستان های تایباد و سرخس در قوچان مشاهده شده است، روشی که در سایه کاهش مصرف آب باعث آلودگی شدید زمین می شود و به دلیل مشهود نبودن این مساله، این روش روز به روز بیشتر توسط کشاورزان استفاده می شود و به همین دلیل اگر این مساله مدیریت نشود در آینده ای نزدیک شاهد بحرانی جدی تر از بحران کمبود آب، به نام بحران نابودی زمین خواهیم بود.

بلایی که پلاستیک بر سر زمین می آورد

رها شدن پلاستیک ها به ویزه در روش کشت زیر پلاستیکی در بلند مدت منجر به واکنش آب با این مواد شده و مواد شیمایی خطرناکی را آزاد می کند و این آلودگی ها ضمن تاثیر بر آب و خاک، حتی بر روی کوچکترین موجودات  زمین همچون پلانکتون ها تاثیر گذاشته و هنگامی که این جانداران به دلیل آلودگی های پلاستیکی مسموم می شوند، روی موجودات و حیوانات بزرگ تری که از آنها تغذیه می کنند نیز تاثیر گذاشته و آنها را نیز آلوده می کنند و این چرخه  ادامه پیدا می کند تا به حیوانات و گیاهانی که انسان ها از آنها تغذیه می کنند می رسد و باعث آلودگی غذا انسان ها نیز می شوند.

همچنین، بادها پس مانده های به جا مانده از مواد پلاستیکی زمین هش کشاورزی را به مکان های دیگر نیز منتقل کرده و باعث آلودگی بستر زمین شده و این آلودگی ها منجر به مرگ گیاهان و حیوانات مختلف می شود.

آلودگی 500 ساله...

براساس تحقیقات انجام شده تنها در ایران سالانه بیش از 3 میلیون تن پلاستیک تولید شده و به طور متوسط هر شهروند روزانه سه کیسه نایلونی را در طبیعت رها می کند و این در حالیست که وقتی کیسه‌های پلاستیکی به عنوان زباله دور ریخته می‌شوند با توجه به اینکه بر پایه نفت می باشند، بیش از 500 سال در طبیعت باقی می مانند و باعث آلودگی شدید محیط‌‌‌ زیست می‌شوندو علیرغم اینکه تمام کارشناسان بر ضرورت کاهش مصرف پلاستیک تاکید دارند، متاسفانه روز به روز شاهد افزایش استفاده از این مواد شیمایی در بخش های مختلف از جمله کشاورزی هستیم.

تهدید بحران خاموش کشت زیرپلاستیکی در قوچان

مرتضی قوچانیان، یکی از فعالان محیط زیست در گفتگو با خبرنگار ما اظهار داشت: متاسفانه طی سال های گذشته، کشت زیر پلاستیکی در دهستان دوغایی از جمله روستاهای اسلام آباد و اراضی روستای ینگه قلعه هودانلو شهرستان قوچان آغاز شده است.

وی با بیان اینکه این نوع کشت برای سیفی جات اعم از گوجه، خیار، هندوانه، خربزه و... مورد توجه کشاورزان قرار گرفته است، ادامه داد: در سالهای گذشته افرادی از سایر شهرستان های استان  به قوچان ورود کردند و زمین هایی را از کشاورزان اجاره کرده  وپس از کشت زمین به روش زیر پلاستیکی و برداشت محصول زمین ها را با همان حجم انبوه پلاستیک ها رها کرده و به شهرستان خود باز گشته اند و به دلیل پوسیدگی پلاستیک ها امکان جمع آوری وجود ندارد و پس از کشت عملا حاصل خیزی خاک پایین می آید.

وی عدم رشد علف هرز، مصرف کم آب و بازده نسبتا مناسب در سال اول کشت را از مزایای این روش دانست و تصریح کرد: متاسفانه کشاورزان بومی نیز به استفاده از این طرح ترغیب شده اند و اگر این کشت همه گیر شود عملا در چند سال آینده حاصل خیزی خاک از بین می رود و شاهد آلودگی شدید زمین های کشاورزی خواهیم بود.

با هرگونه آلودگی آب و خاک برخورد می کنیم

رحمان حسین زاده، رئیس اداره محیط زیست قوچان در پاسخ به پیگیری های خبرنگار ما گفت: متاسفانه در سال های گذشته شاهد گسترش روش کشت زیر پلاستیکی در برخی از شهرستان های استان بوده ایم اما خوشبختانه این مساله در قوچان نسبت به سایر شهرستان ها خیلی گسترش نیافته اما بازهم شاهد استفاده از این روش آلاینده زمین در این شهرستان نیز می باشیم.

وی ادامه داد: متاسفانه برخی از افزاد با اجاره کردن زمین های کشاورزی قوچان بعنوان مستاجر از این روش استفاده کرده و پس از برداشت محصول، زمین را به همان شکل رها کرده که این اقدام منجر به آلودگی شدید منابع آب و خاک می شود.

وی تصریح کرد: در سال های گذشته شاهد چندین مورد آلودگی زمین به دلیل عدم پاکسازی پس از برداشت محصول بوده ایم که بلافاصله ای مساله را در کمیته پسماند کشاورزی کارگروه پسماند شهرستان پیگیری و با متخلفان برخورد شده است.

رئیس اداره محیط زیست قوچان در پایان با بیان اینکه استفاده از این روش باعث آلودگی شدید خاک می شود، تاکید کرد: طبق قانون مدیریت پسماند، ایجاد هرگونه الودگی از جمله به روش کشت زیر پلاستیکی، جرم بوده و درصورت ارائه گزارش مستند از سوی شهروندان حتما با متخلفین و آلوده کنندگان آب و خاک برخورد قانونی انجام خواهد شد.

قاتل خاموش، سلامت محیط زیست را تهدید می کند

شاید برای بسیاری از کشاورزان، کشت زیر پلاستیکی به دلیل کاهش مصرف آب، افزایش بهره برداری و زودرس شدن محصولات بسیار جذاب و قابل توجه باشد اما نباید فراموش کرد که معایب این روش بسیار خطرناک تر و بیشتر از مزایای آن است، به ویژه اگر در این روش بجای استفاده از پلاستیک های مخصوص از پلاستیک های رنگی معمولی استفاده شود و یا در پایان برداشت محصول، بقایای باقیمانده پلاستیک ها جمع آوری نشود عملا خودمان برای نابودی آرام زمین اقدام کرده ایم.

 پس می توان با افزایش حمایت ها از کشاورزان برای استفاده از روش های نوین آبیاری و افزایش سطح آکاهی از گسترش بیش از پیش این روش جلوگیری کرد و اجازه ندارد که این قاتل خاموش، سهم آیندگان را از منابع آب و خاک از بین ببرد.

گزارش: جواد غلامی

انتهای پیام/