به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از ندای سرخه؛ شاید کمتر برایمان پیش آمده باشد که با خانواده ای که دارای فرزند یا فرزندان معلول باشند ارتباط برقرار کنیم و پای صحبت شان بنشینیم؛ به همین دلیل همیشه فکر می کنیم این خانواده ها افرادی مطرود و مغموم و سرخورده هستند که البته چنین نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای سرخه,در این گفت و گو پای صحبت هایصغری بزرگر می نشنیم که مادر یک معلول کم توان ذهنی است که راه می رود؛ می شنود، اغلب کارهایش را خودش انجام می دهد؛ اما حرف نمی تواند بزند.
,وی گفت: دارای پنج فرزند هستم که چهار فرزندم سالم و فرزند آخرم که دختر است؛ دچار معلولیت ذهنی است که علت آن را نیز گفته اند که ژنتیکی است و به دلیل نسبت فامیلی من و همسرم بوده است.
,این بانو می گوید: دخترم الان 30 سال دارد و مسلما به دلیل معلولیتی که دارد نیاز به مراقبت فراوان دارد و نمی شود که او را تنها گذاشت به دلیل همین نمی توانم بسیاری از مسافرت ها و گردش و تفریحاتی که شاید دیگران داشته باشند را داشته باشم.
,وی گفت: داشتن فرزند معلول سختی های فراوان دارد؛ به دلیل همین سختی ها بارها دوست و آشنا به من گفته اند که او را به بهزیستی ببرم تا در آنجا از او مراقبت کنند؛ اما من هرگز دل این را نداشتم و با خود عهد بسته ام که تا زمانی که زنده ام و جان در بدن دارم از او مراقبت کنم.
,بزرگر در پاسخ به این سوال که آیا تا کنون به خداوند گله هم کرده است که چرا من؟ بیان کرد: اوایل و سالها قبل تر با خود می گفتم که چرا باید قسمت من اینگونه باشد نه برای خودم بلکه بیشتر دلم برای دخترم می سوزد که در این شرایط باید زندگی اش را بگذراند و طبیعتا از بسیاری از نعمت ها محروم است نعمت حرف زدن و شاد بودن و زندگی کردن.
,وی بیان کرد: متأسفانه جامعه نگاه خوبی به خانواده هایی مثل من که دارای فرزند یا فرزندان معلول هستند ندارد؛ و برای خود من پیش آمده که ارتباط فامیلی کم شده است و به عقیده بنده باید فرهنگ سازی شود؛ به هر حال اینها نیز آفریده خداوند هستند و تقدیرشان این بوده است و نباید برخی افراد نگاهی تنگ نظرانه داشته باشند؛ افرادی که معلول هستند نیز حق حیات و زندگی دارند.
,صغری بزرگر از جمله هزاران هزار مادر فداکاری است که خداوند در حقشان فرموده است بهشت زیر پای مادران است.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه