چیستی و چرائی هجمه های اخیر علیه حضرت امام خمینی(ره)
اقیانوس ها کدر نمی شوند
اقیانوس ها کدر نمی شوند، این شاید مختصر و در عین حال مفصل ترین پاسخ به توهین کنندگان به ساحت ملکوتی امام خمینی در هفته های اخیر باشد، مساله ای که البته مسبوق به سابقه است، 37 سال پیش در 16 دی ماه 1356، تنظیم کنندگان مقاله "ایران و استعمار سرخ و سیاه" که در آن شدیدترین توهین ها را به حضرت امام نسبت دادند هرگز گمان نمی کردند طوفانی به پا گردد که 13 ماه بعد طومار سلطنت پهلوی را در هم بپیچد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از "ناصرون"اگر بخواهیم توهین های صورت گرفته به امام در فضای مجازی را مانند نمونه های مشابه آن یعنی شوخی و گاها استهزاء دیگر شخصیت ها بررسی کنیم، از منظر "پدیده شناسانه" به مساله ورود کرده ایم و البته دچار اشتباه محاسباتی گشته ایم. گسترش فضای مجازی و تنوع در ارتباطات و چرخش اطلاعات موجب می شود برخی از مسائل به سرعت تبدیل به پدیده شوند و بنا به اهمیت و جذابیت موضوع دوام داشته باشند. شاید بتوانیم توهین به لیونل مسی و سیل ایجاد صفحات مجازی و ارسال کامنت به فرناندولیما(مجری قرعه کشی جام جهانی برزیل)، موضوع قرار دادن افرادی مثل جواد خیابانی، حسین فسنقری، ابراهیم طهامی و یا افراد گمنامی که به واسطه یک مصاحبه مشهور شده اند را در زمره پدیده های زودگذری تفسیر کرد که درون مایه عمده آن فکاهی و سرگرمی باشد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , "ناصرون",اما داستان این روزهای توهین به شخصیت امام که عمدتا در قالب بیان جملات کوتاه در قالب خاطرات جعلی صورت می گیرد ماهیتی "پروژه ای" دارد که خود بخشی از یک "پروسه" بزرگتر است. پروژه بر خلاف پدیده، یک مساله خلق الساعه و ناگهانی نیست، پروژه را باید طراحی کرد، نیاز به اتاق فکر و مغز متفکر دارد، نیاز به طرح، برنامه ریزی، هدف گذاری، ساماندهی و سازماندهی دارد. پروژه تخریب چهره امام خمینی در راستای پروسه تضعیف بنیان های ایدئلوژیک نظام و تقدس زدائی از انقلاب اسلامی صورت گرفته است دقیقا مانند پروژه هجمه به امام علی النقی الهادی(ع) که خود بخشی از پروسه تقدس زدائی از دین اسلام بود. شاید جملات بالا را قدری سنگین و دور از واقعیت بدانیم اما بررسی دقیق توهین به امام خمینی که در 16 آذر سال 1356 در روزنامه اطلاعات صورت گرفت و خاطراتی که بعدها از مقامات مسئول وقت نقل شد به روشنی نشان میدهد که تقدس زدائی از چهره بزرگی مثل حضرت امام به منظور توقف و انحراف مسیر انقلاب از دلایل اصلی چنین هجمه ای بوده است.
,در طراحی هجویه ها و توهین های صورت گرفته علیه امام خمینی سه نکته مشهود است؛ اول ادبیات ساده و بی تکلف امام خمینی، دوم بیان آنها از زبان شاگردان و اطرافیان ایشان و نهایتا جملات کوتاه و مختصر. طراحان این پروژه سعی کرده اند از یکی از نقاط قوت امام خمینی یعنی عامه فهم بودن و سادگی زبان ایشان را مورد حمله قرار دهند، این مساله یعنی تبدیل فرصت ها به تهدید ها، در جنگ روانی پیچیده ترین و سخت ترین امور محسوب می گردد. طراحی توهین ها از در قالب خاطره نیز به این دلیل صورت می گیرد که بیان هرگونه نقل قول و خاطره ای از امام خمینی، سبک و هجو آلود جلوه نماید.
,در مورد کوتاهی جملات نیز باید عنوان داشت که بسیاری از اصول و مبانی انقلاب اسلامی و مسیر جمهوری اسلامی از دل جملات کوتاه امام مستخرج شده اند جملاتی مانند مجلس در راس امور است، میزان رای ملت است، آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند، اگر سپاه نبود کشور نبود، اسرائیل غده سرطانیست و... روشن است که خفیف نمودن جملات کوتاه از دیگر اهداف طراحان پروژه تخریب امام خمینی است. همه گیر شدن توهین ها در فضای مجازی و عادی شدن آن موجب خواهد شد با دیدن و یا شنیدن جملات ساده و کوتاه و احیانا نقل قول شده از امام خمینی، به صورت ناخودآگاه هجویه ها در ذهن ها تداعی گردد و پس از مدتی جملات را سبک بشماریم.
,اما اینکه چرا این حملات در قالب طنز بیان شده اند نیز جای بررسی دارد. طراحان این استراتژی اولا از جذابیت و طبع طناز ایرانیان باخبرند و ثانیا دیگر راه کارها از جمله جنگ رسانه ای، فیلم و مقاله و را برای تخریب امام خمینی بی تاثیر دانسته اند و ثالثا بر آنند که این هجویه ها را نوعی شوخی جلوه دهند که نه تنها هیچ کراهتی ندارد بلکه مصداق ادخال سرور فی قلب مومن است!.
,اما چه باید کرد؟ از منظر اجتماعی، واکنش قاطع گروه ها، احزاب، شخصیت ها و اقشار لازم است. اگر واکنش حوزه های علمیه و اقشار مختلف در داستان توهین به حضرت امام در 16دی 1356 و 22دی 1381 و 16 آذر 1388 نبود مسلما دامنه توهین ها بسیار گسترده تر می شد. لذا لازم است تشکل ها اعم از سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و دانشجوئی ضمن حفظ نظم و قانون و تبدیل آن به جنگ سیاسی و حزبی و به تعبیری بازی در میدان حریف مخالفت و حساسیت خود در قبال این موضوع را بیان دارند. به بیان دیگر جامعه باید نسبت به این مسله حساس باشد، در غیر این صورت آستانه تحمل جامعه در قبال توهین ها چنان بلند خواهد شد که ترویج هجویه علیه پیامبر اسلام و شهداء و اولیاء الله نیز عادی جلوه می شود و شاید برخورد با توهین کنندگان و مروجان آن را بی فرهنگی و تحجر شمرده شود.
,از بُعد فردی نیز روشن است، با ارسال کنندگان این گونه مطالب باید نحوی از انحاء برخورد شود از تذکر گرفته تا اظهار ناراحتی از ارسال چنین مطلبی. واقعیت آن است که برخی از دوستان حزب الهی نیز نادانسته در زمین دشمن بازی میکنند و قبح ترویج اینگونه مطالب برایشان شکسته است.
,و مساله سوم برخورد قضائی با طراحان و مجریان این مساله است، ماده 514 قانون مصوب سال 1375صراحتا بیان میدارد که توهین به امام خمینی و مقام معظم رهبری به هر نحوی از انحاء در صورت محکومیت خاطی، مستوجب 6 ماه تا 2 سال حبس است. این به مساله امنیتی کردن فضا نیست بلکه قانون مند کردن رفتارهاست. این به معنی مبارزه با شادی و طنز نیست بلکه تفکیک قائل شدن بین طنز و توهین است. و در نهایت به آن دسته از افرادی که از سر عناد به ترویج این مطالب می پردازند باید سخنان رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای که در دیدار با روحانیون و طلاب در 22 آذر 1388و در پی توهین برخی از عناصر ضد انقلاب به تصویر امام خمینی را متذکر شوم که فرمودند: "این کسانی که در مقابل شما قرار دارند، اینها کسانی نیستند که ریشه ای داشته باشند، بتوانند بمانند و بتوانند در مقابل عظمت این ملت و عظمت این انقلاب مقاومت کنند."
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه