به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علی شفیعی در گفتگو با خبرنگار یزدرسا عنوان کرد: تورم، اختلاس، بی عدالتی و بیکاری چهار مشکل مهمی است که در کشورمان وجود دارد و مدام در تریبونهای مختلف نحوه ریشه کن کردن آنها مطرح میشود. به نظر بنده ریشه اصلی همه این مشکلات به سیستم بانکداری کشور و نرخ بهره ای که وجود دارد، باز می گردد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا,استاد دانشگاه یزد افزود: سیستم بانکداری کنونی کشور مبتنی بر نرخ ذخیره جزئی است. نرخ ذخیره جزئی یعنی وقتی شما پولی را در بانک سپردهگذاری میکنید، بانک ها درصدی از این پول را بر اساس قانون بانک مرکزی به عنوان نرخ ذخیره قانونی و بخشی را به عنوان نرخ ذخیره احتیاطی در بانک نگه داری کرده و مابقی مبلغ را یا به صورت مستقیم -یعنی توسط خود بانک- سرمایه گذاری می کنند و یا به صورت غیر مستقیم یعنی اعطای وام به کارآفرین سرمایه گذاری می کنند. البته باید به این نکته توجه داشت که بخش زیادی از وامها از مسیر سرمایهگذاری خارج شده و به بازار سفتهبازی (خرید زمین، طلا، سکه و ...) وارد میشود.
این کارشناس اقتصادی در ادامه بیان داشت: این مسئله باعث می شود حجم پول در جامعه بینهایت زیاد شود و مقامات پولی نتوانند هیچ کنترلی روی حجم پول داشته باشند. در نتیجه نقدینگی که در سال ۸۴ طبق آمارهای رسمی بانک مرکزی ایران ۹۲ هزار میلیارد بود در سال ۹۲ به 639 هزار میلیارد تومان تبدیل شد و اکنون به رقم ۱۴۴۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. به اندازه این حجم پولی که در جامعه وجود دارد، باید کالا نیز وجود داشته باشد، به بیان دیگر همانگونه که این نقدینگی رشد کرده باید تولید کالا نیز رشد کرده باشد. این در حالی است که در ۱۲ سال اخیر نقدینگی 16 برابر شده است اما تولید ناخالص داخلی واقعی 1.2 برابر شده است.
مدرس دانشگاه یزد تاکید کرد: این افزایش نقدینگی باعث می شود روز به روز ارزش پول ملی ایران کم شود، روز به روز تورم زیاد شود، روز به روز هزینه های تولید کننده ها زیادتر شود و از طرفی باعث کاهش رقابتپذیری تولیدکنندگان داخلی در مقابل کالاهای خارجی میشود که نهایتاً به بیکاری منجر میشود.
شفیعی اختلاف طبقاتی را یکی دیگر از نتایج افزایش نقدینگی توصیف و تاکید کرد: به هر حال این نقدینگی وقتی به جامعه وارد می شود افراد مختلف بهره مختلفی از آن می برند. کسی که رانت و نفوذ دارد وام های خیلی کلان میگیرد و این عامل باعث می شود روز به روز اختلاف طبقاتی و بی عدالتی و تبعیض در جامعه بیشتر شود.
وی به تلاطم در بازار به عنوان یکی دیگر از نتایج افزاش نقدینگی اشاره کرد و افزود: نقدینگی فراوانی که توسط بانک ها ایجاد می شود یک روز سر از بازار طلا، یک روز بازار ارز و یک روز بازار مسکن در می آورد و از این طریق اقتصاد و اشتغال کشور را نابود میکند.
این کارشناس اقتصادی گفت: اگر بخواهیم این وضعیت را درست کنیم؛ باید نظام بانکداری مبتنی بر نرخ ذخیره 100 درصد را پایهریزی کنیم. یعنی بانک ها فقط باید نقش واسطه مالی خود را انجام دهند. ممکن است سؤال شود که پس چطور بانکها سود بدست میآورند؛ در این حالت بازهم بانکها با کارمزدی که از وامها دریافت میکنند میتوانند سود خوبی بدست آورند.
انتهای پیام/
استاد دانشگاه یزد افزود: سیستم بانکداری کنونی کشور مبتنی بر نرخ ذخیره جزئی است. نرخ ذخیره جزئی یعنی وقتی شما پولی را در بانک سپردهگذاری میکنید، بانک ها درصدی از این پول را بر اساس قانون بانک مرکزی به عنوان نرخ ذخیره قانونی و بخشی را به عنوان نرخ ذخیره احتیاطی در بانک نگه داری کرده و مابقی مبلغ را یا به صورت مستقیم -یعنی توسط خود بانک- سرمایه گذاری می کنند و یا به صورت غیر مستقیم یعنی اعطای وام به کارآفرین سرمایه گذاری می کنند. البته باید به این نکته توجه داشت که بخش زیادی از وامها از مسیر سرمایهگذاری خارج شده و به بازار سفتهبازی (خرید زمین، طلا، سکه و ...) وارد میشود.
,این کارشناس اقتصادی در ادامه بیان داشت: این مسئله باعث می شود حجم پول در جامعه بینهایت زیاد شود و مقامات پولی نتوانند هیچ کنترلی روی حجم پول داشته باشند. در نتیجه نقدینگی که در سال ۸۴ طبق آمارهای رسمی بانک مرکزی ایران ۹۲ هزار میلیارد بود در سال ۹۲ به 639 هزار میلیارد تومان تبدیل شد و اکنون به رقم ۱۴۴۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. به اندازه این حجم پولی که در جامعه وجود دارد، باید کالا نیز وجود داشته باشد، به بیان دیگر همانگونه که این نقدینگی رشد کرده باید تولید کالا نیز رشد کرده باشد. این در حالی است که در ۱۲ سال اخیر نقدینگی 16 برابر شده است اما تولید ناخالص داخلی واقعی 1.2 برابر شده است.
,مدرس دانشگاه یزد تاکید کرد: این افزایش نقدینگی باعث می شود روز به روز ارزش پول ملی ایران کم شود، روز به روز تورم زیاد شود، روز به روز هزینه های تولید کننده ها زیادتر شود و از طرفی باعث کاهش رقابتپذیری تولیدکنندگان داخلی در مقابل کالاهای خارجی میشود که نهایتاً به بیکاری منجر میشود.
,شفیعی اختلاف طبقاتی را یکی دیگر از نتایج افزایش نقدینگی توصیف و تاکید کرد: به هر حال این نقدینگی وقتی به جامعه وارد می شود افراد مختلف بهره مختلفی از آن می برند. کسی که رانت و نفوذ دارد وام های خیلی کلان میگیرد و این عامل باعث می شود روز به روز اختلاف طبقاتی و بی عدالتی و تبعیض در جامعه بیشتر شود.
,وی به تلاطم در بازار به عنوان یکی دیگر از نتایج افزاش نقدینگی اشاره کرد و افزود: نقدینگی فراوانی که توسط بانک ها ایجاد می شود یک روز سر از بازار طلا، یک روز بازار ارز و یک روز بازار مسکن در می آورد و از این طریق اقتصاد و اشتغال کشور را نابود میکند.
,این کارشناس اقتصادی گفت: اگر بخواهیم این وضعیت را درست کنیم؛ باید نظام بانکداری مبتنی بر نرخ ذخیره 100 درصد را پایهریزی کنیم. یعنی بانک ها فقط باید نقش واسطه مالی خود را انجام دهند. ممکن است سؤال شود که پس چطور بانکها سود بدست میآورند؛ در این حالت بازهم بانکها با کارمزدی که از وامها دریافت میکنند میتوانند سود خوبی بدست آورند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه