انتقال پسآب تصفیه شده شیراز به دشت سروستان ضرورتی انکار ناپذیر است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از سروآنلاین، از شیراز، محمدباقر شیخ الاسلام سروستانی چهره ماندگار کشاورزی فارس در سال 92 با ارسال یادداشتی به دلایل کارشناسی خود را در خصوص ضرورت انتقال پسآب تصفیه شده شیراز به دشت سروستان توضیح داده است.

وی در بخش هایی از این یادداشت ،اجرای این پروژه ملی را ضرورت انکارناپذیر در جهت حفظ بقای صنعت کشاورزی در سروستان عنوان کرده و گفته است: ما در خاورمیانه ای زندگی میکنیم که 5% جمعیت جهان و فقط 1% آب شیرین تجدید پذیر دنیا را در خود جای داده است.

بی تردید آب مساله اول ایران و منطقه در سده پیش روست.

در یک نگاه کلان مدیریتی ایران برای جبران کمبود آب دو دسته راهکار بیشتر ندارد:

1-واردات آب مجازی از طریق واردات محصولات آب بر مثل گوشت قرمز و دانه های روغنی و ... (جهت تولید هر کیلو گوشت قرمز 13 تا 15 تن آب مصرف می شود)

2-تولید آب جدید از طریق:

-شیرین سازی آب دریا

-واردات یا خرید آب حقیقی از همسایگان شمالی با خط لوله

-واردات یا خرید آب حقیقی از دیگر کشورها با کشتی

-تصفیه پساب ها

10% آب شیرین دنیا از طریق تصفیه پساب ها حاصل می شود که یکی از منابع اصلی طرح انتقال آب های سطحی شیراز به دشت سروستان هم جزء همین مورد است که از دو د هه پیش تاکنون معطل مانده است.

از آنجائیکه دولت ها محق به نقض عهد فرض می شوند پس از سالها تاخیر در اتمام این پروژه،به تازگی زمزمه هایی مبنی بر غیراقتصادی بودن مصرف این آب در بخش کشاورزی شنیده می شود که با ترسیم موقعیت ویژه در دشت همجوار شیراز و سروستان که یکی از بالا بودن سطح آب زیرزمینی و خسارت به مناطق مسکونی در رنج است و دیگری از پائین بودن سطح آب زیرزمینی و نداشتن منابع آبی کافی جهت تولید محصولات پر ارزش و ارز آور،آینده ای جزء فقر و مهاجرت و بیکاری در انتظارش نیست،روشن خواهد شد که نه تنها اقتصادی است بلکه هر روز تاخیر در اتمام پروژه  ضرر و زیان های جبران ناپذیری از جنبه های گوناگون تولیدی، اجتماعی و اقتصادی به منطقه و کشور تحصیل می کند.

کاهش شدید منابع آب طی سالیان اخیر از یک طرف و افت شدید کیفیت همین آب باقیمانده،باعث شد که کشاورزان خطه سروستان با لطف الهی و سازگاری اقلیم در یک انتخاب هوشمندانه با تغییر الگوی کشت نسبت به احداث بیش از 3000 هکتار باغ مکانیزه پسته اقدام نمایند در اجرایی شدن این تصمیم کمک های تسهیلاتی و بلاعوض حاکمیت از طریق بانک کشاورزی سهم بسزایی داشته است.

در حال حاضر که اکثر آن باغات و سرمایه گذاری های انجام شده و به بارنشسته است با قهر طبیعت و کاهش نزولات جوی و افت روزافزون منابع آب های زیر سطحی روبرو شده ایم و بیم آن می رود تا نتیجه سالها رنج و مشقت باغداران و کمک های فنی و اعتباری دولت های مختلف به باد رود اما بارقه امیدی طی سالیان گذشته پیوسته ما را چشم به راه انتقال آب های سطحی شیراز به دشت سروستان نگاه داشته است.

ارزش این سه هزار هکتار باغ بالغ بر 200/000/000/000 تومان است به اضافه ارزش اشتغالزایی که ایجاد کرده است از نظر دیگر اقلیم سروستان وباغداران آن ثابت کرده اند که توانایی تولید 2 تا 3 برابر متوسط تولید پسته کشور را دارند.

بنابراین چنانچه طی سالیان پیش رو با همین سطح فعلی 2 تن در هکتار تولید داشته باشیم .با توجه به صادراتی بودن 80% پسته تولید کشور و با عنایت به قیمت جهانی 10 دلار به ازاء هر کیلو پسته و 100 دلار به ازاء هر بشکه نفت 60/000/000 دلار در سال ارز آوری دارد که معادل ارز آوری 600/000 بشکه نفت است که از ذخایر تجدید ناپذیر برداشت می کنیم.

همگان میدانند که برداشت هر لیتر نفت خام غیر قابل جایگزین به هیچ وجه قابل مقایسه با تولید محصول مانند پسته نیست که در صورت حمایت و نیک اندیشی هر ساله     می تواند تولید و عرضه شود.

نظرات غیر کارشناسی برخی از کارشناسان مبنی بر عدم توجیه مصرف آب انتقالی به دشت سروستان کاملا خلاف واقع است چرا که مصرف سالانه هر هکتار باغ پسته در سروستان که غالبا از شیوه های نوین آبیاری بهره می برند معادل 6000متر مکعب است بنابراین جهت تولید هر کیلو پسته تنها 3 متر مکعب آب صرف می شود که در مقابل 10 دلار ارز آوری و حفظ اشتغال مستقیم و غیرمستقیم و تولید پایدار با در نظر گرفتن جمیع جهات و قیمت تمام شده انتقال به ازاء  هر متر مکعب در حدود 20 سنت کاملا توجیه پذیر است.

با توجه به اشتغال اکثر قریب به اتفاق اهالی شهرستان سروستان و 27 روستای تابعه آن به امر کشاورزی که در این مختصر فقط به یک محصول اشاره شد،علیرغم وجود قابلیت های فراوان دیگر در تولید محصولات زراعی و باغی و دامی از جمله زیتون، بادام و غیره و روند صنعتی شدن شهرستان که نیاز به تامین آب را تشدید می کند تقاضای مردم این دیار به 2 مورد خلاصه می گردد.

1-تسریع در انتقال آب های سطحی شیراز به دشت سروستان

2-جلوگیری از پروژه زیان بار احداث سد تنگ سرخ که باعث نابودی زیست بوم دریاچه مهارلوست، عواقب مترتب بر آن از جمله   تولید ریزگرد نمک و تخریب اراضی و باغات خواهد شد.

انتهای پیام/ج