ولایتمداری، منش سیاسی غزال بیشه خبر
سیاسی ترین منش جابر معافی ولایتمداری او بود، به رهبر عشق می ورزید، اعتقاد به روحانیت داشت، ولایی می اندیشید، بصیرت داشت، اهل مرزبندی بود، اسلامیت و جمهوریت نظام را توأماً می ستود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ از مازندران؛ صادقعلی رنجبر «تحلیلگر مسائل روز» غزلی برای غزال بیشه خبر و یادداشتی برای نکوداشت این عزیز از دست رفته نوشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,دیر گذشت
,ایّام پشت سر، چه دلگیر گذشت
,یکسال گذشت و امّا چه دیر گذشت
,سخت و باور نکردنی است، هجر یار
,هجری که ما را پای در زنجیر گذشت
,لحظه لحظه مملو از یاد اوست، دل
,دلی که در محبسش، اسیر گذشت
,نه صید زمان شد، نه صید جهان
,غزال تیزپای، که ز نخجیر گذشت
,کی می شود صید روبهان پست
,شیری که از کمین تزویر گذشت
,خوشا به جابر لبیک گوی ما
,که مستانه از فصل تقدیر گذشت
,جابر صبور بود و صبر او مَثَل
,آرام تر از همه، زین مسیر گذشت
,آری خزان شد بهار عمر ما
,روزی که عشق ما ز کویر گذشت
,آن بی خبر از رنج بی حساب ما
,چه داند ز شبی که بی منیر گذشت
,جابر که شهره میهن شد به عشق
,ز تقصیر امثال حقیر گذشت
,"صادق" دگر از حُسن او هیچ مگوی
,حدّ حُزنش از جوان و پیر گذشت
,مرحوم جابر معافی، نمونه بارز یک خبرنگار متعهد
,نگاه جابر به خبرنگاری، نگاه شغلی نبود، احساس رسالتی بود که هرگز از او جدا نشد و بی هدف، خبری را تولید نکرد و فارغ از احساسات، از عقلانیت ویژه ای برخوردار بود.
,جابر، به معنی واقعی کلمه، یک خبرنگار بود، نه خبرمزد بود و نه خبردزد، او خبر را جز برای جلب رضایت خدا تولید نمی کرد، کاسب و خبرفروش نبود، حاشیه ساز، شایعه ساز و خبرساز نبود، ضمناً خبری را هم نمی دزدید و رنج خودش را درو می کرد.
,جابر، یک حرفه ای تمام عیار بود و دانستن را حق مردم می دانست، هرگز خبری را سانسور یا تحریف نمی کرد، او به شعور مخاطبانش، بسیار احترام می گذاشت.
,بارزترین ویژگی جابر:
,صبوری و شکیبایی اوست و عادت کرده بود که هرگز زود قضاوت نکند، به ظاهر افراد و قضایا بسنده نکند، بی جهت از کوره در نرود و عصبانیت را ملاک تصمیم قرار ندهد.
,زیباترین جلوه جابر:
,مهربانی و صمیمیت او با مردم بود، او دارای رابطه ای ستودنی با مکتبش، وطنش، فرهنگش، تاریخش، هنجارها و ارزشهای اجتماعی اش بود و با آنها زندگی می کرد.
,ماندنی ترین خاطره از جابر:
,بی شیله و پیله بودن، ساده دل بودن و بی کینه بودن اوست، مکدر می شد، اما می گذشت، کدورت او ماندگار نبود، با لبخندی ملیح، از بدی های دیگران عبور می کرد.
,گران ترین سرمایه جابر:
,نگاه معنوی به زندگی و تقوای الهی بود که در آن، دنیا را بیش از حدّ جدی و تحویل نمی گرفت و به چنین روزهایی می اندیشید که دستش از این دنیا کوتاه می شود.
,بزرگترین دستاورد عمر کوتاه جابر:
,تسخیر دلهائیست که خالصانه او را می ستایند، برایش دعا می کنند، مراسم می گیرند، بیاد اویند، تنهایش نمی گذارند و هنوز هم که هنوز است، با او زندگی می کنند.
,متجلّی ترین وجه زندگی جابر:
,فرهنگی-اجتماعی بود که فراتر از اقتصاد، دغدغه اعتقاد داشت، متملق نبود و از روند امور انتقاد داشت، اما هرگز به قعر درّه های تخریب و ترور شخصیت دیگران، سقوط نکرد.
,مؤمنانه ترین رفتار جابر:
,فکور بودن او بود، در متن اتفاقات، عمیق می شد، مسائل بیربط را به هم نمی بافت، تحمیل نمیکرد، فریب نمی داد. اهل سیاه نمایی و بزرگ نمایی نبود. ساده و صادق بود.
,سیاسی ترین منش جابر:
,ولایتمداری او بود، به رهبر عشق می ورزید، اعتقاد به روحانیت داشت، ولایی می انیشید، بصیرت داشت، اهل مرزبندی بود، اسلامیت و جمهوریت نظام را توأماً می ستود.
,انتهای پیام/ه
]
ارسال دیدگاه