داستان غم انگیز مهاجرت ورزشکاران ایرانی

بی سرزمین‌ تر از باد

بی سرزمین‌ تر از باد
«کشتی‌گیر ایرانی در تیم ملی جمهوری آذربایجان»؛ خبری بود که در خروجی اکثر خبرگزاری ­ها قرار گرفت و حکایت از کوچ یکی دیگر از سرمایه­‌های ورزش ایران داشت.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه خبری تهران نیوز، محمدرضا آذرشکیب که در چند سال اخیر از تیم ملی کشتی آزاد ایران دور شده بود، حالا در رقابت های قهرمانی اروپا برای تیم ملی جمهوری آذربایجان بر روی تشک می‌­رود. لیست تیم ملی کشتی آزاد جمهوری آذربایجان برای حضور در مسابقات قهرمانی اروپا در حالی اعلام شد که نام محمدرضا آذرشکیب شگفتانه­‌ این لیست به حساب می­‌آید. دارنده مدال برنز مسابقات قهرمانی آسیای ۲۰۱۰ حالا دیگر برای کشور خود کشتی نخواهد گرفت و برای ترک های خزر به روی تشک می­‌رود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه خبری تهران نیوز,

واکنش های مختلفی نسبت به این خبر و اخبار مشابه آن شکل می­‌گیرد که بیشتر آن جنبه­‌ انتقادی و ملامت آمیز دارد که شاید درست هم باشد اما کمتر کسی نیمه­‌ خالی لیوان زندگی یک ورزشکار را می­‌بیند و با آن به قضاوت می­‌پردازد.

,

نهایت عمر حرفه ­ای یک ورزشکار ۱۰، ۱۲ سال است که بخشی از آن را هم به مصدومیت می‌­گذراند و بخش دیگر این دوران را پشت در تیم ملی می‌­ماند و یا به دلایلی مختلفی کنار گذاشته می­‌شود. عدم وجود بودجه مناسب در بسیاری از رشته­‌های ورزشی و باشگاه­‌های حرفه­‌ای که حداقل نیاز زندگی یک ورزشکار را برآورده کند، خیلی از آنها را به بیراه می­‌کشاند.

,

کارشناسان این پدیده را فرار مغزها و عضلات می­‌نامند و پول، احترام، آزادی بیشتر و نیات و وسوسه­‌های سیاسی را به عنوان دلایل پناهندگی ورزشکاران ایرانی به سایر کشورها می‌دانند. خروج ورزشکاران ایرانی از کشور هرآنچه که باشد ضربه­‌ای به اعتبار ملی محسوب می­‌شود و علاوه بر از بین رفتن سرمایه­‌های ملی وجه ملی را خدشه دار می­‌کند. در این گزارش به مناسبت کوچ یکی دیگر از این سرمایه‌ها به بررسی برخی از این کوچ ها می­‌پردازیم.

,

 

,

کشتی

, کشتی,

, ,

در رقابت‌های المپیک ۲۰۱۶  ریو شاهد حضور دو تن از ورزشکاران ایرانی با دوبنده‌­ جمهوری آذربایجان بودیم. معروف ­ترین کشتی گیر ایرانی حاضر در تیم ملی آذربایجان سامان طهماسبی بود.  او نخستین کسی بود که مدال جهانی مسابقات سنگین وزن را برای ایران بدست آورد و در سال ۲۰۰۷ نیز برنز جهانی‌ خود را تکرار کرد اما سال ۲۰۰۸ به المپیک پکن رفت و حذف شد. طهماسبی بعد از این‌که تصمیم به مهاجرت گرفت، به ایسنا گفت: شما هم جای من بودید، می‌رفتید. کسانی که از من انتقاد می‌کنند، نمی‌دانند که مجبور بودم بروم. این کشتی‌گیر با تجربه­ در مسابقات المپیک ریو با شکست برابر حبیب الله اخلاقی‌ از دور مسابقات کنار رفت و برای همیشه از دنیای حرفه­ ای کنارگیری کرد.

,

صباح شریعتی دیگر کشتی‌گیر ایرانی تیم ملی آذربایجان است که در مسابقات المپیک ریو توانست به مدال برنز این مسابقات در وزن ۱۳۰ کیلوگرم دست پیدا کند. کشتی­ گیران زیادی در راه مهاجرت به آذربایجان از تصمیم خود صرف نظر کردند اما آخرین کسی که به این تصمیم دست زد محمدرضا آذرشکیب است که باید منتظر تقابل او و هموطنان ایرانی‌اش در قالب دو تیم ملی جدا از هم در مسابقات بین المللی بود.

,

 

,

قایقرانی

, قایقرانی,

, ,

آرزو معتمدی یکی از قربانیان واقعی در ورزش محسوب می­ شود. قصه­‌ خانم معتمدی از یک بازی انتخابی آغاز شد. آرزوی داستان ما سهمیه­‌ المپیک لندن را کسب کرد اما فدراسیون تصمیم گرفت میان او و آرزو حکیمی، رای به انتخاب یکی بدهد و مسابقه­‌ انتخابی را حَکم بین این دو  قرار داد.

,

معتمدی معترض شد که در اوج دوران بدن سازی است و آماده رقابت نیست اما فدراسیون فرصت بیشتری در اختیار نداشت و او محکوم به شرکت در مسابقه­‌ انتخابی بود که نهایتاٌ در آن مسابقه شکست خورد و به نشانه اعتراض اردو را ترک کرد.

,

بعد از این ماجرا خانم معتمدی برای ادامه­‌ تحصیل به آمریکا رفت و با شرکت در چند دوره مسابقات بین دانشگاهی، نظر فدراسیون قایقرانی آمریکا را جلب کرد تا از او برای پوشیدن لباس تیم ملی آمریکا دعوت شود و همراه آنها به رقابت‌های جهانی و انتخابی المپیک برود.

,

مینا علیزاده دیگر ملی‌پوش قایقرانی بود که در سال ۲۰۰۹ به همراه تیم ملی کشورمان در مسابقات جهانی دراگون بت جمهوری چک شرکت کرده بود اما به‌ یکباره اردوی تیم ملی را رها کرده و به آلمان پناهنده شد. شروین پاکدلان دیگر قایقران تیم ملی نیز بعد از پایان مسابقات تیم ملی به چک پناهنده شد تا مسابقات جهانی دو تلفات به همراه داشته باشد.

,

سعید فضل اولی یکی دیگر از افرادی است که قید پوشیدن پیراهن تیم ملی را زده است. فضل اولی قایقران تیم ملی ایران و از مدال آوران تیم ملی در بازیهای آسیایی به حساب می‌­آمد که به یکبار تصمیم به ترک تیم ملی و مهاجرت گرفت. از لابلای صحبت های این ورزشکار اینطور برمی­‌آید که شرایط فضل اولی در ایران چندان هم بد نبوده اما وی به دنبال مسائل دیگری تن به خروج از ایران داده است.

,

 

,

تکواندو

, تکواندو,

, ,

حجم بالای ورزشکاران و فضای اندک در این رشته­‌ مدال آور المپیکی، بازار مهاجرت تکواندوکاران را حسابی داغ کرده است. بعد از رفتن رضا مهماندوست پرافتخارترین مربی ایرانی به تیم ملی جمهوری آذربایجان، نقل و انتقالات و مهاجرت تکواندوکاران ایرانی به خارج از ایران شدت بیشتری گرفت. مهماندوست پیش از المپیک لندن از طرف فدراسیون جهانی تکنواندو به ‌عنوان برترین مربی جهان معرفی شد. وی توانست برای اولین بار بعد از ۴۰ سال به قهرمانی کره‌ای‌ها در جهان پایان دهد، اما بعد از آن در آستانه المپیک لندن از سمت خود برکنار شد.

,

دلایل مختلفی در مورد دلایل این برکناری مطرح شد، از اختلاف سلیقه در نحوه­‌ انتخاب اعضای تیم ملی با رییس فدراسیون تا اختلافات نظر سیاسی مربی تیم ملی و رییس فدراسیون اما به گفته­‌ی خود مهماندوست وی به دنبال دریافت مطالباتش برای درمان فرزندش بوده اما موفق به وصول حقوقش نشد و فرزند خود را از دست داده است و به دلیل عصبانیت از این موضوع از ادامه‌ی همکاری با تیم ملی سر باز زده و برکنار شده است.

,

رضا پولادگر، رییس فدراسیون تکواندو، بارها مهماندوست را متهم به انتقال تکواندوکاران ایرانی به آذربایجان کرده است و درجنجالی­‌ترین اظهار نظر وی را مزدور خواند. مهماندوست بارها تأکید کرده که بازیکنان را تنها ازنظر فنی بررسی می‌کند و در این نقل و انتقالات نقشی ندارد. تاکنون بیش از پنج تکواندوکار ایرانی به آذربایجان رفتند اما گل سر سبد این تکواندوکاران میلاد بیگی است

,

بیگی در سال ۹۳ به همراه تیم ملی ایران به مسابقات جهانی روسیه رفته بود ولی در ادامه به دلیل مصدومیت از تیم ملی کنار گذاشته شد. خود ورزشکار معتق است که مصدوم نبوده و مسئولین فدراسیون می‌خواستند او را از تیم ملی خط بزنند اما چون بازی انتخابی را برده بوده، فدراسیون بهانه ‌آورده است.

,

سال ۹۴ بیگی تبعه­‌ آذربایجان شد. این ورزشکار ایرانی الاصل در المپیک ریو با غلبه بر مهدی خدابخشی به مدال برنز المپیک رسید تا آه و افسوس از دست دادنش بلند شود.

,

توماس باخ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک سال ۲۰۱۶ در یک اظهار نظر رسمی، تکواندو و جودو را رشته­‌هایی دانست که بیشترین تعداد مهاجر را دارند. به گفته­‌ی بلند پایه ترین مقام کمیته بین المللی المپیک، این مهاجران عموماُ از خاورمیانه و کشورهای ایران، عراق و سوریه هستند. رشته­‌ ورزشی جودو با  ۱۹ مهاجر رکوردار فدراسیون‌های ورزشی ایرانی محسوب می­‌شود. وشو، هندبال، شطرنج، شمشیر بازی و بوکس نیز از رشته­‌های مهاجرتی بودند که ورزشکاران زیادی را به خارج کوچ داده‌­اند.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه