چاقی و اضافه وزن باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان می‌شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ کاظم فرهمند، در گفتگو با صبح توس با بیان اینکه برخی از انواع سرطان رابطه تنگاتنگی با افزایش وزن بدن دارند، عنوان کرد: چاقی یا اضافه وزن بدان معنی است که مقدار چربی بدن نسبت به بافت کم چرب بدن، مانند عضلات، بسیار زیاد است تعاریف متعددی در این زمینه وجود دارد، ولی یک تعریف علمی که مورد قبول اکثر صاحب نظران است، استفاده از شاخص توده بدنی (BMI ) می باشد.

وی گفت: سرطانهای پستان (در زنان یائسه)، روده بزرگ، رحم، کلیه، مری، پروستات و ریه با اضافه وزن ارتباط دارند، همچنین اضافه وزن و چاقی با ابتلا به بسیاری از بیماریهای دیگر مانند بیماریهای قلبی، سکته مغزی، فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت نوع دو، آرتروز، آسم، قطع تنفس (آپنه) در هنگام خواب، بیماریهای کیسه صفرا، اختلالات قاعدگی، اختلالات روانی مثل افسردگی در ارتباط است

قائم مقام معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد متأسفانه جامعه ما نیز به سمت کم تحرکی، پرخوری و در نتیجه افزایش وزن در حال حرکت است به طوری که حدود نیمی از جمعیت مردان و زنان ایرانی اضافه وزن دارند.

وی با بیان اینکه شواهد موجود حاکی از آن است که حفظ وزن مناسب بدن در پیشگیری از سرطان مهم بوده و حتی در روند بهبود بیماران مبتلا به سرطان نیز تأثیرگذار است، اظهار کرد: علاوه بر افزایش وزن در دوران بزرگسالی که با افزایش خطر سرطان مرتبط است، بالا بودن وزن به هنگام تولد نیز احتمالا رابطه مختصری با افزایش خطر سرطان دارد ممکن است تغییرات مکرر وزن (کاهش و افزایش وزن مکرر) رابطه ای با افزایش خطر بروز سرطان داشته باشد.

قائم مقام معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به اینکه افزایش وزن پس از درمان سرطان نیز اهمیت دارد به گونه ای که در بیماران مبتلا به سرطان بهبودیافته، امکان دارد افزایش وزن باعث ایجاد بیماریهای دیگر شود و میزان بقای مرتبط با سرطان و میزان بقای کل را کاهش دهد، تصریح کرد: علاوه بر آن در بیماران مبتلا به سرطان که درمان شده اند، خطر ایجاد سرطانهای ثانویه و بیماریهای دیگر، مانند بیماری قلبی و دیابت بیشتر است، که این بیماریها رابطه نزدیکی با اضافه وزن دارند.

فرهمند با تاکید براینکه در افراد چاق مقدار بافت چربی بیشتر است، که این بافت چربی می تواند هورمونهایی مانند انسولین یا استروژن را تولید کند و امکان دارد باعث رشد سلولهای سرطانی شود، ابراز کرد: برای کاهش وزن راههای مختلفی وجود دارد که از آن جمله تعریف اهداف دست یافتنی است که منجر به محدودیت دریافت کالری و افزایش فعالیت بدنی شود بنابراین بهتر است به جای برنامه ریزی های دست نیافتنی، تغییرات کوچک و ادامه داری را در رژیم غذایی خود در نظر بگیرید مثلا در قدم اول، کاهش وزن به میزان ۵ تا ۱۰ درصد از وزن فعلی مناسب است و دیده شده که کاهش معنی داری را در عوامل خطر بیماریهای مختلف به همراه داشته است بعد از دستیابی به کاهش وزن اولیه، در صورت لزوم می توان به کاهش وزن بیشتری مبادرت کرد.

وی اظهار کرد: اگر کالری دریافتی خود را حدود ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوکالری در روز کاهش دهید، می توانید هفته ای نیم تا یک کیلوگرم وزن خود را کم کنید؛ برای اینکه به این هدف برسید تلاش کنید دریافت روزانه خود را ۳۵۰ کالری کم نمایید و  سی دقیقه ورزش نیز انجام دهید، ۱۵۰ کالری دیگر بسوزانید ورزش نه تنها به کاهش وزن کمک می کند بلکه کاهش وزن را به مدت بیشتری نگه می دارد لازم نیست ورزش های سنگین انجام دهید حتی ورزش سبک، کالری ها را می سوزاند و موجب کاهش خطر بیماری می گردد.

قائم مقام معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان اینکه رفتار درمانی یکی دیگر از راهکارهای کنترل وزن است، خاطرنشان کرد: تغییرات رفتاری شامل اقداماتی از جمله مدیریت استرس، شیوه های حل مسئله و حمایت اجتماعی است؛ رفتار درمانی وقتی با دیگر تلاش های کاهش وزن ترکیب شود، می تواند در کاهش وزن به ویژه در سال اول مفید باشد.

وی با اشاره به اینکه بعضی از افراد که رفتارهای غذایی ناسالم و افراطی دارند مانند بی اشتهایی عصبی و پراشتهایی روانی، را نیز می توان با رفتار درمانی مدیریت کرد، گفت: برای کاهش وزن در افرادی که اضافه وزن دارند و یا از اندازه اندام و وزن خود نگرانند رفتار درمانی راهکار مناسبی است.

فرهمند با تاکید براینکه درمان های دارویی فقط در برخی از موارد و آن هم اگر همراه با اصلاح شیوه زندگی مانند رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی و رفتاردرمانی باشد، موثر است، خاطرنشان کرد: این داروها می توانند سبب عوارض جانبی خطرناکی شوند، بیماران باید فقط با تجویز پزشک یا متخصص تغذیه آنها را مصرف کنند.

وی گفت: جراحی یک انتخاب برای بیمارانی است که چاقی شدیدی دارند و به عنوان بخشی از یک برنامه جامع زمانی استفاده می شود که همراه با رژیم غذایی، ورزش و حمایت اجتماعی باید همراه باشد؛ جراحی همچنین می تواند در بیمارانی که درمان دارویی موفقیت آمیزی نداشته اند و شدیدا چاق هستند، مورد توجه قرار گیرد.

انتهای پیام/