گزارش/
بازیهای بومی محلی نباید فراموش شود
بازی های بومی و محلی یکی از مهم ترین عرصه های بروز شادی و ایجاد نشاط در افراد جامعه است که این روزها تحت فشار ابزارهای الکترونیکی به حاشیه رانده شده و یا در حال فراموشی است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ارس تبار ،ترغیب جوانان به روی آوردن به ورزش های بومی نه تنها سبب فراموش نشدن بازی های سنتی در نسل های آینده می شود بلکه با این روش ریشه و اصل بازی های بومی و محلی به دیگر نسل ها و فرهنگ ها نیز شناسانده می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , ارس تبار, ,باید به اشاعه ورزش های روستایی ،عشایری و بومی محلی که با کمترین امکانات و هزینه راه اندازی می شوند توجه جدی در کنار توسعه و تجهیز و ساخت امکان ورزشی روستایی داشته باشیم.
,متاسفانه غبار فراموشی امروز بر چهره بازیهای بومی و محلی مغان نشسته از این رو میطلبد برای زدودن غبار فراموشی همگان تلاش مضاعف داشته باشند.
,ورزشها و بازیهای بومی و محلی بخشی از هویت و فرهنگ ساکنان مناطق مختلف کشور را تشکیل می دهند که در شادی و نشاط جوامع بشری نقش بسزایی دارند.بازی های بومی و محلی یکی از مهمترین عرصه های بروز شادی و ایجاد نشاط در افراد جامعه است.
,در اینجا می خواهیم شما بازدیدکنندگان عزیز را با 2 مورد از بازیهای بومی محلی منطقه اصلاندوز آشنا کنیم.
,,
نام بازی: گُل گُل
, نام بازی: گُل گُل,نام محلی: گول گول
,اهداف کلی: تحریک حس کنجکاوی و پرورش دقت و هوشیاری
,اهداف جزیی: پیروی از سرگروه و آموزش چپ و راست
,تعداد بازیکن: محدودیتی ندارد
,سن بازیکنان: محدودیتی ندارد
,ابزار لازم: یک عدد دکمه کوچک و یک پارچه بزرگ
,محوطه بازی: محدودیتی ندارد
,شرح بازی:
,افراد به دو گروه مساوی تقسیم می شوند، دو سر گروه شرایط بازی را از قبیل حد نصاب امتیازات و تعداد امتیازی که تک گل دارد، مطرح می کند. (به طور مثال: تک گل 5 امتیاز و حد نصاب هم 21 باشد.)
,بنابر انتخاب او یکی از گروهها، در شروع بازی 3 امتیاز دارد و گروه دیگر، امتیاز کنترل و گردانیدن بازی را.
,سرگروه صاحب گل، در زیر پارچه یا چادری، دست بچه ها را یکی یکی به خاطر فریب گروه حریف می گیرد و فقط در یکی از دستها گل را قرار می دهد و همه مشت گره کرده، بیرون می آیند.
,نفرات گروه دوم با کنجکاوی، دقت و هوشیاری، از حرکت دست سرگروه و نفرات، نگاه ها و حالت چهره ها حدسی می زنند و به سرگروه می گویند و سرگروه بنابر حدس خود و یاران، دستهای مشکوک را کنار گذاشته و بقیه را یکی یکی ، با گفتن واژه ی (پوچ یا خالی) کنار می گذارد و به این ترتیب به گل نزدیک تر می شود و چنانچه اگر آن را پیدا کند با کسب یک امتیاز صاحب گل شده و در دور بعدی آنها، گل را مخفی خواهند کرد و چنانچه اگر نتوانند، باز گروه مقابل با احتساب یک امتیاز گل را میان دستها پخش خواهند کرد.
,در ابتدای بازی اگر حدس قدری قوی باشد که به یقین مبدل شود، سرگروه می تواند با تک گل گفتن، 5 امتیاز بگیرد ولی اگر نتواند بنا به قراردادی که دارند 1 تا 5 امتیاز از دست می دهند.
,
در خاتمه برنده بازی، گروهی است که تعداد امتیازاتش زودتر به 21 برسد.
,
نکات: در شب نشینی های گرم آذربایجان سرد مرسوم بود، هنوز هم در گوشه و کنار شهرها و روستاها با لطافت خاص خود اجرا می شود.
,نتیجه بازی: بازیکن با اجرای این بازی ضمن لمس آنچه در هدفهای کلی و جزیی آمده، قوه ی مدیریت و رازداری را پرورش می دهد.
,,
چیلینگ آغاج
تعداد بازیکنان : دو نفر و بیشتر
نحوه بازی:
این بازی نیاز به فضای باز و دو چوب به نام های چیلینگ(چوبی به اندازه کف دست و به ضخامت انگشت انسان) و آغاج (چوب دستی به اندازه تقریباً 75 سانتی متر) دارد و معمولاً دو نفره و گاهی گروهی توسط پسران اجرا می شود. در شکل دو نفره، به قید قرعه نفر اول مشخص می شود و سپس محل شروع بازی را با کشیدن یک خط در روی زمین تعیین می کنند و آن را مَره می نامند.
این بازی شامل دو مرحله است که مرحله ی اول آن را توخماقی و مرحله ی دوم آن را حلاسی می گویند. در مرحلهی اول بازیکن آغاج را در کف دست برتر و بین انگشتان خود طوری می گیرد که دو تا سه سانتی از آن در بالای دست و بقیه در زیر دست او قرار داشته باشد. آن گاه چیلینگ را در قسمت بالای دست روی آغاج گذاشته، آن را به هوا پرتاب و سعی می کند با حرکت قسمت پایین آغاج به آن ضربه بزند و چیلینگ را به دورتر بفرستد. بازیکن رقیب در فاصلهی مشخصی قرار می گیرد و سعی می کند تا چیلینگ پرتاب شده را در دست بگیرد و یا حداقل دستش را به چیلینگ بزند. اگر بازیکن مقابل موفق گردد در نوبت بعدی وی بازی را شروع خواهد کرد. در غیر این صورت نفر اول آغاج را به صورت افقی روی مَره قرار می دهد و بازیکن مقابل موظف است چیلینگ را بردارد و آن را از همانجا به طرف آغاج بیندازد. اگر چیلینگ به آغاج بخورد، بازی عوض می شود و در غیر این صورت نفر اول دوباره مرحله بالا را تکرار خواهد نمود و اگر سه بار پشت سر هم موفق شود، وارد مرحله حلاسی می شود که این مرحله چیلینگ را با یک دست می گیرند و با دست دیگر به آغاج ضربه می زنند. در مرحله حلاسی نیز نفر مقابل سعی در گرفتن چیلینگ و یا زدن دست خود به آن می کند و در صورت موفق شدن بازی عوض می شود و در غیر این صورت بایستی چیلینگ را به مَره بیندازند که بر خلاف مرحلهی قبلی در این مرحله بازیکن اول با داشتن آغاج در دست سعی می کند که چیلینگ را زده، مانع از رسیدن آن به مَره شود، اگر چیلینگ نزدیک مَره بیفتد و فاصلهی آن تا مَره کمتر از اندازه باشد، بازی عوض خواهد شد. بازی به همین شکل ادامه پیدا میکند تا این که بازیکن مقابل بتواند با گرفتن چیلینگ در هوا و یا انداختن آن به نزدیک مَره بازی را عوض کند.
اگر تعداد بازیکنان بیشتر از دو نفر باشد، ابتدا بازیکنان به دو گروه تقسیم می شوند و بعد از قرعه کشی، گروه اول بازی را شروع میکند. نحوه بازی همانند بازی دو نفره است با این تفاوت که اگر بازیکنان گروه مقابل چیلینگ را در هوا بگیرند، همه بازیکنان گروه اول سوخته و بازی عوض خواهد شد. و هرگاه در هوا به چیلینگ دست بزند و یا چیلینگ آنها به مَره اصابت نماید، نفر اول گروه یک سوخته و بازی را نفر دوم ادامه خواهد داد. همچنین در این بازی طبق توافق دو گروه می توان بازیکن سوخته را دوباره وارد بازی کرد و آن زمانی است که در مرحلهی حلاسی یکی از بازیکنان بتواند سه بار با موفقیت چیلینگ را زده، از مَره دفاع نماید.
در بازی گروهی زمانی که همه افراد گروه اول سوختند، گروه دوم به مَره می آمدند و گروه قبلی می بایست به میدان می رفتند.
در روز های آینده چندین بازی بومی محلی مرسوم منطقه اصلاندوز مغان برای شما معرفی خواهد شد.
شهر اصلاندوز در 200 کیلومتری شمال استان اردبیل واقع شده و هم مرز کشور جمهوری آذربایجان است.
چیلینگ آغاج
, چیلینگ آغاج,تعداد بازیکنان : دو نفر و بیشتر
,نحوه بازی:
,این بازی نیاز به فضای باز و دو چوب به نام های چیلینگ(چوبی به اندازه کف دست و به ضخامت انگشت انسان) و آغاج (چوب دستی به اندازه تقریباً 75 سانتی متر) دارد و معمولاً دو نفره و گاهی گروهی توسط پسران اجرا می شود. در شکل دو نفره، به قید قرعه نفر اول مشخص می شود و سپس محل شروع بازی را با کشیدن یک خط در روی زمین تعیین می کنند و آن را مَره می نامند.
,این بازی شامل دو مرحله است که مرحله ی اول آن را توخماقی و مرحله ی دوم آن را حلاسی می گویند. در مرحلهی اول بازیکن آغاج را در کف دست برتر و بین انگشتان خود طوری می گیرد که دو تا سه سانتی از آن در بالای دست و بقیه در زیر دست او قرار داشته باشد. آن گاه چیلینگ را در قسمت بالای دست روی آغاج گذاشته، آن را به هوا پرتاب و سعی می کند با حرکت قسمت پایین آغاج به آن ضربه بزند و چیلینگ را به دورتر بفرستد. بازیکن رقیب در فاصلهی مشخصی قرار می گیرد و سعی می کند تا چیلینگ پرتاب شده را در دست بگیرد و یا حداقل دستش را به چیلینگ بزند. اگر بازیکن مقابل موفق گردد در نوبت بعدی وی بازی را شروع خواهد کرد. در غیر این صورت نفر اول آغاج را به صورت افقی روی مَره قرار می دهد و بازیکن مقابل موظف است چیلینگ را بردارد و آن را از همانجا به طرف آغاج بیندازد. اگر چیلینگ به آغاج بخورد، بازی عوض می شود و در غیر این صورت نفر اول دوباره مرحله بالا را تکرار خواهد نمود و اگر سه بار پشت سر هم موفق شود، وارد مرحله حلاسی می شود که این مرحله چیلینگ را با یک دست می گیرند و با دست دیگر به آغاج ضربه می زنند. در مرحله حلاسی نیز نفر مقابل سعی در گرفتن چیلینگ و یا زدن دست خود به آن می کند و در صورت موفق شدن بازی عوض می شود و در غیر این صورت بایستی چیلینگ را به مَره بیندازند که بر خلاف مرحلهی قبلی در این مرحله بازیکن اول با داشتن آغاج در دست سعی می کند که چیلینگ را زده، مانع از رسیدن آن به مَره شود، اگر چیلینگ نزدیک مَره بیفتد و فاصلهی آن تا مَره کمتر از اندازه باشد، بازی عوض خواهد شد. بازی به همین شکل ادامه پیدا میکند تا این که بازیکن مقابل بتواند با گرفتن چیلینگ در هوا و یا انداختن آن به نزدیک مَره بازی را عوض کند.
,اگر تعداد بازیکنان بیشتر از دو نفر باشد، ابتدا بازیکنان به دو گروه تقسیم می شوند و بعد از قرعه کشی، گروه اول بازی را شروع میکند. نحوه بازی همانند بازی دو نفره است با این تفاوت که اگر بازیکنان گروه مقابل چیلینگ را در هوا بگیرند، همه بازیکنان گروه اول سوخته و بازی عوض خواهد شد. و هرگاه در هوا به چیلینگ دست بزند و یا چیلینگ آنها به مَره اصابت نماید، نفر اول گروه یک سوخته و بازی را نفر دوم ادامه خواهد داد. همچنین در این بازی طبق توافق دو گروه می توان بازیکن سوخته را دوباره وارد بازی کرد و آن زمانی است که در مرحلهی حلاسی یکی از بازیکنان بتواند سه بار با موفقیت چیلینگ را زده، از مَره دفاع نماید.
,در بازی گروهی زمانی که همه افراد گروه اول سوختند، گروه دوم به مَره می آمدند و گروه قبلی می بایست به میدان می رفتند.
,در روز های آینده چندین بازی بومی محلی مرسوم منطقه اصلاندوز مغان برای شما معرفی خواهد شد.
,شهر اصلاندوز در 200 کیلومتری شمال استان اردبیل واقع شده و هم مرز کشور جمهوری آذربایجان است.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه