به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان ادعیه روزانه این ماه شریف بسیار جای دقت و تفکر دارد. این دعاهای روزانه که در محافل مذهبی خوانده میشود توسط ابنعباس از پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم نقل شده است و علمای بزرگ اسلام آنها را در کتاب خود ثبت و ضبط کردهاند و ما این ادعیه را از کتاب «اقبال الأعمال» سیدبن طاووس عالم بزرگ شیعه نقل میکنیم. این کتاب مانند سایر کتابهاى سید از اعتبار و ارزشی ویژه بین علماى شیعه برخوردار است تا جایی که شیخ عباس قمی در «مفاتیح الجنان» بسیار از ادعیه این کتاب استفاده کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
اینک بهمناسبت فرا رسیدن ششمین روز ماه مبارک رمضان، دعای این روز بههمراه شرحی بر آن منتشر شده است:
,
اللَّهُمَّ لا تَخْذُلْنِی فِیهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِیَتِکَ، وَ لا تَضْرِبْنِی بِسِیَاطِ نَقِمَتِکَ، وَ زَحْزِحْنِی فِیهِ مِنْ مُوجِبَاتِ سَخَطِکَ، بِمَنِّکَ وَ أَیَادِیکَ، یَا مُنْتَهَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِینَ
,
خدایا مرا در این ماه به خاطر نزدیک شدن به نافرمانی ات وامگذار، و با تازیانه های انتقامت عذاب مکن، و از موجبات خشمت دورم بدار، به فضل و عطاهایت، ای نهایت دلبستگی دل شدگان
,
حجتالاسلام محمود ریاضت محقق و کارشناس علوم دینی در توضیح دعای این روز برای تسنیم نوشت: دوری از خواری و ذلت معصیت و نافرمانی حق تعالی و اجتناب از تازیانههای خشم و غضب خداوند متعال و جدا شدن از عوامل و بسترهای زمینه ساز عذاب الهی از جمله خواستههای ششمین روز ضیافت الهی است. آنچه موجب دوری انسان و بنده پروردگار از ذلت و پستی و خواری گناه و معصیت میشود، مراقبت بر افکار و رفتار و کردار و گفتار است، آنچنان که خداوند را در همه حالات شاهد و ناظر ببینیم «اَلَم یَعلَم بِاَنَّ اللهَ یَرَی ...» آیا انسان نمیبیند که خداوند مراقب اوست؟
,
فراهم آمدن شرایط استجابت این دعا آن است که بدانیم که عالم محضر خداست و این محضر با دوربین مدار بسته کنترل میشود، دوربینی که هیچگاه خاموش نمیشود و نقص و ایراد فنی پیدا نمیکند. مراقبه، محاسبه و مشارطه در تمامی زوایای زندگی بر اساس اوامر و نواهی خالق هستی بنده را از معصیتها و نافرمانیها باز میدارد و این بازدارندگی زمینههای اجتناب از تازیانههای عذاب الهی را فراهم میآورد.
,
رمضان و سفره ضیافت الهی زمینهساز سوزاندن زمینههای خشم و غضب حق تعالی است چراکه رمضان یعنی سوزاننده، یعنی فرصتی که زمینههای غضب و عذاب الهی را میسوزاند و انسان را از خواری و ذلت گناه و معصیت نجات میدهد و باعث خروج از ذلت گناه و ورود به عزت طاعت و بندگی میشود. خوشا به حال کسانی که با استفاده از خوان گسترده ضیافت الهی از ذلیل بودن به واسطه معصیت و گناه به عزیز بودن بواسطه طاعت و بندگی نائل میشوند.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه