پیله کردن به واردات ابریشم چینی، صنعت تولید نوغان تفت را گسسته است/نوغانداران تفت گرفتار در پیله مشکلات

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از یزدرسا، پرورش کرم‌ ابریشم که به‌ عنوان فعالیت نوغانداری نام گرفته، با پیشینه 4500 ساله در جهان، از دیر باز در کشور ما رواج داشته است.

 به‌ طوری‌که این مرز و بوم همواره از تأثیر این صنعت بر تعاملات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و … بهره جسته است؛ نوغانداری در ایران تاریخ پر فراز و نشیبی را پیموده است که دوره فراز آن در عهد صفویه و فرود آن در عهد قاجاریه مشهود بوده است.

در ایران نیز کرم‌ ابریشم از آنچنان اهمیتی برخوردار بود که جمشید (پادشاه هخامنشی) رواج و توسعه پرورش کرم‌ ابریشم در ایران را بخشی از اقدامات مهم خویش می‌شمرد یا اینکه در قرون اخیر بخش عظیمی از نوشته‌های غربی‌ها در مورد ایران طی سده نوزدهم به ابریشم (ابریشم گیلان) اختصاص یافته است.

 برخی از مورخین معتقدند ایران منشاء تولید ابریشم زرد بوده است. اوج تولید ابریشم در ایران به 400 سال قبل و عهد صفویه باز می‌گردد که در آن زمان تولید ابریشم خام کشور به 3000 تن در سال می‌رسید. اما با بروز بیماری پبرین این میزان تولید کاهش یافت.

تولید نخ ابریشم چین معادل 170000 و کشور هند 28523 تن می باشد. چین با 84/1 درصد از کل تولید نخ ابریشم در جهان حائز رتبه اول و به ترتیب هند، ازبکستان و تایلند با 14/1، 0/6 و 0/2 درصد در مقام های دوم تا چهارم دنیا قرار دارند. بیش از 90 درصد تولیدات پیله و ابریشم جهان در آسیا متمرکز شده و ایران حائز رتبه هشتم تولید جهانی نخ ابریشم می باشد.

 صنعت نوغانداری در تفت 

پرورش کرم ابریشم یا همان نوغانداری سابقه چند صد ساله در تفت دارد اما  خشکسالی های پی درپی از یک طرف و تغییرات در وضعیت بازار جهانی پیله و ابریشم و رشد سریع سایر کشورهای حاشیه خزر باعث شده تا این صنعت در دو دهه کم کم به فراموشی سپرده شود.

سالانه حدود ۵۰۰ جعبه توسط نوغاندارن در تفت پرورش داده و حدود۲۰تن پیله ابریشم از آن برداشت می شد اما با روند نزولی دو دهه اخیر این میزان تقریبا به صفر رسیده است.

واردات ابریشم چینی، نوغانداری را به ورطه نابودی کشید

کارشناس حفظ نباتات جهاد کشاورزی تفت در گفتگو با خبرنگار صبح تفت، اذعان داشت: حدود سه دهه پیش نوغانداری و پرورش کرم ابریشم یکی از اصلی ترین مشاغل و محل درآمد مردم تفت بوده است.

کاوه صالحی، با اشاره فراموشی این صنعت، ادامه داد: در حال حاضر فعالیتی در این صنعت در شهرستان تفت انجام نمی شود و عواملی باعث شده است تا این صنعت به دست فراموشی سپرده شود.

وی افزود: اصلی ترین دلیل عدم رونق و تعطیلی صنعت تولید نوغان را می توان عدم توانایی رقابت ابریشم تولید داخل در مقایسه با نمونه وارداتی آن از کشورهایی مانند چین دانست.

وی با بیان اینکه منبع اصلی تغذبه کرم ابریشم برگ درخت توت است، اذعان داشت: خشکسالی های یک دهه  اخیر باعث شده است تا منبع اصلی تغذیه کرم ابریشم کم شود به گونه ای که سالیان گذشته در حیاط اکثر خانه های تفت درخت توت وجود داشت اما اکنون وضعیت متفاوت است.

کارشناس جهادکشاورزی تفت، گفت: تغییر ذائقه نسل جدید باعث شده تا کم کم این صنعت نیز به فراموشی سپرده شود و علاقه ای برای ادامه آن وجود نداشته باشد.

صالحی، اذعان داشت: برای پویایی و رونق صنعت نوغانداری باید برنامه ریزی ها را به سمتی برد که تولید این محصول صرفه اقتصادی داشته باشد؛ اگر ما تغییر الگوی کشت و در کنار آن تولید درخت توت را از سربگیریم قطعا می توانیم شاهد رشد صنعت نوغانداری نیز باشیم البته که حمایت مسئولان و برنامه های مدون وارداتی می تواند به پویایی این صنعت کمک کند.

به نظر می رسد واردات بی رویه ابریشم از چین به عنوان بزرگترین تولید کننده ابریشم دنیا باعث شده است تا تولید ابریشم داخلی به صرفه نباشد.

انتهای پیام/