به گزارش سرویس چندرسانه ای شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آئین بزرگ پیادهروی اربعین، به مثابه رود خروشانی است که قطرههای آن را زائران عاشق اباعبدالله الحسین(ع) تشکیل میدهند؛ قطرههایی که در مسیل ذکر و مناجات به دریای بیکرانه کربلا میپیوندند. چهره زائران مشتاق و بیادعای عاشق حسینی، نمادی از میلیونها زائر است که در همایش بزرگ «الحسین یجمعنا» ما را با اتمسفری بیش از فردیت آشنا میکند و برخلاف مفهوم عکس پرتره فردی، آن را به محملی برای وحدت و کثرت فراتر از سرزمین و ملیت بدل میکند. رستاخیزی که بشر غرق در مادیگرایی را با سور «هل من ناصر ینصرنی» و ندای «ما رأیت الا جمیلا» حضرت زینب کبری(س) به محشر کربلای حسین(ع) میخواند. محشری که آرمانشهر است و هر انسانی به مثابه قطرهای با هر نژادی و هر زبانی، پرچم ملیت خود را تحت لوای حسینی میگذارد، کربلا را به مثابه دریا برای ورود به اقیانوس ظهور به عنوان وطن بر میگزیند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ]
ارسال دیدگاه