درآمد پرستاران متناسب با زحمات و سختی‌ کار آنها نیست/ بهبود حال بیماران؛ شیرین‌ترین لحظات کاری‌ام است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح قزوین؛ پرستاری یکی از مشاغل مهم و در عین حال حساس و دشوار جامعه است که داشتن صبر و بردباری فراوان لازمه فعالیت در این حرفه است؛ زیرا جامعه هدف آنها بیمارانی هستند که به دلایل مختلف دچار مشکلات جسمی بوده و در شرایط سخت روحی نیز قرار دارند. از این رو در سخنان ائمه اطهار(ع) نیز بسیار در مورد خدمت به هم نوعان تاکید و از بهترین عبادت‌ها و ارزش‌های انسانی شمرده شده است.

پنجم جمادی الاولی مصادف با روز ولادت باسعادت حضرت زینب کبری(س) چه نیکو با عنوان روز پرستار نامیده شده است؛ چراکه آن بانوی بزرگوار در شرایطی سخت ضمن انجام رسالت مهم حفظ و تبلیغ نهضت حسینی، پرستاری از امام زمانش حضرت زین‌العابدین(ع) و دیگر همراهان را برعهده داشت و در این مسیر از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.

پرستاران امروز نیز با تاسی از بانوی صبر و استقامت حضرت زینب(س) علی رغم داشتن مشکلات فراوان، تلاش دارند تا با ارائه خدمات دلسوزانه و آگاهانه، تسکین بخش آلام بیماران باشند.

روز پرستار بهانه‌ای شد تا به گفتگو با یکی از این بانوان پرتلاش بنشینیم. هاجر گروسی دارای لیسانس رشته پرستاری و فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی قزوین، 11 سال است که در حرفه مقدس پرستاری به ارائه خدمات به بیماران می‌پردازد. وی پیش از این در بیمارستان بوعلی و اکنون در بیمارستان ولایت قزوین مشغول به فعالیت است.

صبح قزوین: چه عاملی باعث شد که شغل پرستاری را انتخاب کنید؟

گروسی: از همان کودکی به رشته‌های مرتبط با درمان علاقمند بودم و از طریق دوستانم که در رشته پرستاری تحصیل می‌کردند بیشتر با این حرفه آشنا شدم؛ ضمن اینکه خانواده‌ام به ویژه پدرم مشوق اصلی من برای ورود به این حرفه بود.

صبح قزوین: با تجربه کاری 11 ساله شما، امروز چه نگاهی به این حرفه دارید؟
گروسی: معتقدم پرستاری فقط یک شغل نیست بلکه کمک به هم نوع در جهت رسیدن به سلامتی، احساس رضایتمندی بالایی را در انسان ایجاد می‌کند.

پرستاری حرفه مقدسی است که الگوی آن حضرت زینب(س) است و در آموزه‌های دینی ما نیز پرستاری از بیماران عبادت محسوب می‌شود؛ لذا هیچ وقت از اینکه پرستار شدم ناراضی نبودم هرچند که مشکلات زیادی در این حرفه وجود دارد.

صبح قزوین: اگر پرستار نمی‌شدید چه شغلی را انتخاب می کردید؟

گروسی: من بعد از پرستاری به هنر و ادبیات هم علاقه زیادی دارم، شاید دبیر ادبیات یا دبیر هنر می‌شدم.

صبح قزوین: یک پرستار خوب باید چه ویژگی‌های داشته باشد؟

گروسی: از نظر من یک پرستار خوب باید در درجه اول مهارت و دانش لازم در حرفه خود را داشته باشد و علم خود را به روز نگه دارد و در کنار آن صبور و آرام باشد تا بتواند به بیمار بی‌قراری که با مشکلات جسمی و اقتصادی و غیره وارد محیط بیمارستان می‌شود، رسیدگی کند.

صبح قزوین: عوامل موثر برای شکل گیری ارتباط مناسب بین بیمار با پرستار چیست؟

گروسی: برای این منظور پرستار می‌تواند با روی خوش و دادن اطلاعات لازم به بیمار او را آرام کند و شرایط را در جهت درمان بهتر بیمار فراهم کند؛ چون معمولا پزشک دقت کافی برای همه بیماران را ندارد و در دسترس‌ترین فرد بر بالین بیمار پرستار است پس انتظار این است که پرستاران با صبر و بردباری تسکین دهنده آلام بیماران باشند.

صبح قزوین: مهمترین مشکلات پرستاران چیست؟

گروسی: مهمترین مشکلات پرستاران از نظر من ساعات و شیفت‌های نامنظم کاری و شب کاری‌هایی است که مطمئنا در زندگی شخصی افراد تاثیرگذار است. کمبود نیروی انسانی در این حرفه وجود دارد و پرستاران و کلأ کادر درمان در مواجهه با بیماری‌های مختلف قرار دارند.

نکته مهم دیگر درآمد این شغل است که در مقایسه با سایر مشاغل و زحمات و مشقات قابل تامل این حرفه، رضایت بخش نیست و اکثر پرستاران با علاقه شخصی خود در این حرفه مشغول به کارند و اگر این علاقه را از این رشته حذف کنیم سختی‌ها از طاقت بیرون است.

صبح قزوین: شیفت‌های نامنظم کاری به ویژه داشتن شیفت شب برای شما خسته کننده نیست؟

گروسی: شیفت شب قطعا در سلامت هر فردی تاثیرگذار است ولی علاوه بر شخص پرستار، افراد خانواده او هم تحت تاثیرند بنابراین همکاری خانواده را هم می‌طلبد.

صبح قزوین: تاثیر پرستاری در زندگی شخصی شما چه بوده است؟

گروسی: علاوه بر احساس مفید بودن و آرامشی که به دست می‌آید در خانواده و اطرافیان هم مفید و موثر هستیم؛ ولی قطعا انتظارات بیشتری از ما وجود دارد.

صبح قزوین: چه توصیه‌ای به علاقمندان شغل پرستاری دارید؟

گروسی: با آگاهی و علاقه وارد این رشته شوند.

صبح قزوین: در پایان بفرمایید شیرین‌ترین خاطره شما در طول دوران کاری چیست؟

گروسی: بدون شک بهبود بیماران برای ما همیشه شیرین بوده مانند سی‌پی‌آر‌های موفق و دیدن بیمارانی که با حال عمومی خوب بیمارستان را ترک می‌کنند. اما یکی از خاطرات به یادماندنی من مربوط به ماجرایی است که چندی پیش رخ داد.

یکی از بیماران، پیرمردی است که برای انجام شیمی درمانی به بیمارستان مراجعه می‌کند. یک روز به او گفتیم دفعه بعدی که اینجا می‌آیی روز تولدت هست، وی در پاسخ گفت تا به امروز کسی برای من جشن تولد نگرفته است. با شنیدن این حرف جرقه‌ای در ذهن ما روشن شد و تصمیم گرفتیم که با برگزاری جشن تولد او را خوشحال کنیم؛ لذا دقیقا روز تولدش بخش را تزئین کرده و کیک و کادو هم خریدیم و به محض اینکه وارد بخش شد برایش دست زدیم و او را غافلگیر کردیم. آن روز بقیه بیماران و همراهانشان را هم برای حضور در جشن تولد وی صدا کردیم که آمدند و دور هم جشن کوچکی برایش گرفتیم.

این کار ما بسیار مایه خوشحالی او شد و به همین نسبت رضایت و شادمانی زائد الوصفی در وجود همه ما ایجاد کرد.

انتهای پیام/