فرار به جلوی سیاسی جریان اصلاحات با اظهارات موسوی خوئینی‌ها!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح قزوین؛ فشارهای بی امان اقتصادی در ماه‌های آخر عمر دولت تدبیر و امید، منجر به حجم قابل توجهی از توقعات و مطالبات برحق مردم برای بهبود وضع موجود شده است. در همین حین رفتار و واکنش احزاب و شخصیت‌های سیاسی به شرایط نامیمون کنونی می‌تواند در آینده و حیات سیاسی ایشان موثر باشد.

در روزهای گذشته نامه سرگشاده و بی انصاف و منطق محمدموسوی خوئینی‌ها خطاب به رهبر معظم انقلاب بازتاب فراوانی را در برداشته است.

این نامه از دو زاویه قابل بررسی و تأمل است. "بازنشر باورهای فکری غلط و اندیشه‌های التقاطی موسوی خوئینی‌ها" و "تاکتیک انتخاباتی و برنامه محور به منظور فرار از پاسخگویی".

در باب اندیشه و منظومه فکری محمدموسوی خوئینی‌ها برکسی پوشیده نیست که او از جمله افراد رادیکال و تندروی تمام سال‌های انقلاب بوده و هست. این اعتراف دوست و دشمن و موافق و مخالف اندیشه‌های مارکسیستی موسوی خوئینی‌هاست که او همواره بر زین جنجال و التقاط سوار بوده است و در روزهای تاریخ ساز انقلاب اسلامی بارها و بارها این را ثابت کرده است.

از اقدام پرحاشیه و خودسرانه در حادثه تسخیر لانه جاسوسی و اتفاقات پس از آن، تا ترویج باورهای مارکسیستی در قالب جلسات تفسیر قرآن سال‌های قبل و بعد انقلاب اسلامی تا الهام بخشی و تاثیرگذاری در رهبران و اعضای گروهک تروریستی فرقان و ردّپای جدی در پرونده ترور بزرگانی همچون فیلسوف شهید مرتضی مطهری، شهید مفتح و سپهبد شهید قرنی و نیز نقش کلیدی در فتنه‌های 78 و 88 همه و همه از موسوی خوئینی‌ها چهره ای سراسر التقاط و غیرقابل اعتماد و مرموز ساخته است.

کارنامه ناموفق و سراسر شک و شبهه موسوی خوئینی‌ها چه در دوران کوتاه تصدّی دادستانی کل کشور و چه در دوران مدیریت روزنامه پرحاشیه سلام و چه در تغییر ۱۸۰ درجه ای دیدگاهش در خصوص موضع جمهوری اسلامی در قبال ایالات متحده امریکا همگی گواه عدم تعادل در تحلیل و فقدان توازن در گفتار و بیان مسائل دارند.

اما وجه دوم نامه پراشکال و سوال برانگیز موسوی خوئینی‌ها به رهبر معظم انقلاب، بازتاب سیاسی این اظهارات و نتیجه گیری مورد انتظار وی و هم‌پیمانان اوست.

بیش از پیش برهمگان آشکار است که دولت تدبیر و امید حاصل تبلیغ و تائید جریان اصلاحات و به پشتوانه مادی و معنوی امثال مرحوم هاشمی رفسنجانی، سیدمحمد خاتمی و موسوی خوئینی‌ها روی کار آمده است و بالطبع احزاب و جریان‌ها و اشخاص شاخص حامی و مبلّغ این دولت می‌بایست پاسخگوی عملکرد دولت مطبوع خود باشند و نه در مقام مطالبه آنهم از رهبر انقلاب زبان به شکوه باز کنند و باورهای ناشی از ضعف ایمان خود را به مردم شریف ایران نسبت بدهند.

برای مخاطب این نامه (مردم) سوالات بسیاری پیش می‌آید که لازم است در یک فضای علمی و دوطرفه پاسخ منطقی و محکمی داده شود تا روشن شود که کدام سبک مدیریت، عامل عقب افتادگی و بروز ناکارآمدی‌ها و ناکامی‌های سال‌های اخیر کشورمان در حوزه حکومت داری بالاخص سیاست خارجی و اقتصاد بوده است!؟

فرار رو به جلو و متهم سازی و ترور شخصیت و شانه خالی کردن از پاسخگویی و معرفی خود به عنوان فرشته نجات و تنها منجی وضع موجود، از جمله حربه‌های دیرینه و تاکتیک‌های پرتکرار و البته نخ نما و فاقد اثردار بودن جریان رفاه طلب و منفعت جوی اصلاحات است.

انتشار نامه سرگشاده و پمپاژ یأس و ناامیدی در جامعه و تلاش برای کلید زدن فتنه‌ای جدید در کف خیابان با شرایط افتضاح اقتصادی امروز، نتیجه‌ای جز تسهیل شکست گفتمان لیبرال محور مذاکره و احساس ضرورت برای اصلاح ساختار اجرایی کشور را نداشته و ندارد.

جناب آقای موسوی خوئینی‌ها باید پاسخگو باشند که در تمام این هفت سالی که دولت مطبوع شما تمام داشته‌هایش را در سبد برجام گذاشت و آمریکا یک طرفه و ظالمانه از برجام خارج شد و بزرگترین و وسیع ترین سطح تحریم‌ها را علیه ملت شریف ایران اسلامی اعمال کرد، چرا احساس خطر نکردید؟!

چرا رییس دولت ایده آل شما که با همه کارشکنی‌ها و تفاوت دیدگاه و جهان بینی، از حمایت‌های رهبری و نهادهای فرهنگی و امنیتی کشور بهره‌های فراوانی برده است، در آستانه خداحافظی با کاخ ریاست جمهوری همچنان در مقام یک پرسش گر و مطالبه گر ظاهر می‌شود و هیچ راه حلی برای عبور از بحران‌های اقتصادی و فرهنگی و حتی بهداشتی کشور ندارد!؟ در حالی که حجم وعده‌های زمین مانده و قول‌های عمل نکرده اش سر به فلک کشیده است.

مردم شریف و بصیر ایران اسلامی می‌دانند و بر این باور دارند که هرجا گشایش و پیشرفت قابل ذکری بدست آوردیم (از جمله خودکفایی در امورات دفاعی و اقتدار نظامی و امنیتی)، حاصل نگاه ولایت محور و در سایه ولایت فقیه و مکتب انسان ساز اسلام سیاسی بوده است و برعکس، هرجا وادادگی و درماندگی داشته ایم (از جمله برجام)، نتیجه انفعال و ارتجاع و برآیند بی تدبیری و القای تردید و بی اعتمادی و بَزَک کردن چهره اصلی آمریکا و تفکر لیبرالیسم بوده است.

جناب موسوی خوئینی‌ها! امروز کسانی باید پاسخگو باشند که امکانات مادی و معنوی و مدیریتی کشور را در دست دارند اما به جای خدمت بی دریغ به مردم و پیاده سازی سیاست‌های نجات بخش اقتصاد مقاومتی و برطرف کردن حداقل بخشی از مشکلات معیشتی مردم، بدنبال تغییر ماهیت خود از خدمتگزار به اپوزیسیون اند! که رییس و برخی از وزرای دولت یازدهم و دوازدهم به حق مصداق این ادعا هستند.

در پایان انتظار می‌رود نخبگان و فرهیختگان، دانشجویان و فعالان عرصه پرالتهاب و تاثیرگذار فضای مجازی با نقد این دست نامه نگاری‌ها و فرافکنی‌ها، بیش از پیش در تبیین مواضع امامین انقلاب اسلامی و تشریح باورهای دینی و مکتبی و برملاساختن نقشه‌های پیچیده و محکوم به شکست دشمنان خارجی و پیاده نظام بی تقوای داخلی‌اش کوشا باشند.

انتهای پیام/