غفلت دانشگاه صنعتی اصفهان از فرهنگ
اگر در مسائل سیاسی با دادن بیانیه ای می توان موضع خود را مشخص کرد و کاری پیش برد، لیکن کار فرهنگی از جنس "بیانیه" نیست. بسیار آرام و نرم و حساب شده باید مدیریت شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، اعتلای فرهنگی و مدیریت امور فرهنگی یک محیط علمی در ساختار اداری آن لحاظ شده است به همین منظور وقتی صحبت از دانشگاه می شود، بی شک این مکان هم مسئولین فرهنگی دارد و هم برنامه های فرهنگی و هم جهت دهی فرهنگی. اما چیزی که بسیار تجربه شده، تغییر دولت ها است و به تناسب آن تغییر مسئولین دانشگاه و تغییرِ گاه ۱۸۰ درجه ای سیاست ها و برنامه ها. باید به این واقعیت بروکراسی اداری و عوض شدن یا تقلیل هدف در مسیر رسیدن به اجرا در ساختار اداری و هم چنین میانگین سنی کارمندان دانشگاه را که هر چند خیلی هم بالا نیست ولی به جوانی و پویایی دانشجویان هم نیست، اضافه کرد. این دلایل کافی است که جوانان انقلابی هر دانشگاه دل به مسئولین فرهنگی نبندند و هر چند وظیفه ی مطالبه و پیگیری از آن ها را دارند اما به توانایی های خود بیشتر بپردازند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , صاحب نیوز,دانشگاه صنعتی اصفهان دانشگاه مادری است که فضای حاکم بر آن فنی مهندسی است. اکثر دانشگاه های مادر کشور رشته های علوم انسانی ، علوم پزشکی و علوم فنی و مهندسی را در کنار هم دارند اما این دانشگاه جو غالب فنی مهندسی دارد.
,دانشگاه از مرکز شهر دور است و هر روز باید مسافت قابل توجهی را برای رفتن و برگشت صرف کرد. مکانیزم های ارزیابی در صنعتی بیشتر و جزئی تر و پیچیده تر از بقیه ی دانشگاه هاست و از همان ابتدای ترم ذهن هر دانشجو را به خود مشغول می سازد. در چنین فضایی لزوم رسیدگی عمیق به مسائل فرهنگی بیشتر احساس می شود.
,این دانشگاه در اصفهان، پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی واقع شده است. شهری با تاریخ غنی، فرهنگ دینی و استعدادها و امکانات فراوان. والبته به همین دلایل انتظارات بیشتری از دانشگاه مادر این شهر می رود. انتظار می رود دانشگاه صنعتی اصفهان تراز این شهر فرهنگی باشد.
,این باید ها وضعیت ایده آل فضای فرهنگی دانشگاه صنعتی است اما هست ها چیز دیگری است.
,فضای فرهنگی موجود، فضای پویایی نیست. این پویایی بیشتر از آن که از مسئولین آن انتظار برود از دانشجویانش و باز از میان دانشجویان، تشکلی ها را شامل می شود.
,تشکل های دانشجویی علی رغم داشتن مشترکات بسیار به نظر می رسد در آن ها هنوز به لزوم وحدت بر سر اهداف مشترک پی نبرده اند و همتی برای تشکیل “جبهه ی فرهنگی” در آن ها دیده نمی شود. هنوز تعریف مشخصی از کار فرهنگی وجود ندارد تا از آسیب همیشگی “حاشیه شدن فرهنگ ” در برابر اصل شدن فعالیت های سیاسی جلوگیری شود.
,تشخیص خلأهای فرهنگی امر مهم دیگری است که مغفول مانده است. تا بیماری درست تشخیص داده نشود داروهای درجه یک و گران قیمت کاری از پیش نمی برند و بیماری روز به روز پیشرفت می کند.
,خلأهای فرهنگی نظیر استفاده ی صحیح از وسایل و امکانات دانشگاه، تحمل شنیدن و تفکر در مورد حرف مخالف در مناظره ها و جلسات سخنرانی ، رابطه ی صحیح استاد و دانشجو ، به راستی از نگاه تشکل ها دور مانده اند.
,اگر در مسائل سیاسی با دادن بیانیه ای می توان موضع خود را مشخص کرد و کاری پیش برد، لیکن کار فرهنگی از جنس “بیانیه” نیست. بسیار آرام و نرم و حساب شده باید مدیریت شود.
,ذکر “ایام الله” و بزرگداشت روزهای خدا بسیار لازم است و از عقلانیت نشئت می گیرد اما “مناسبتی” کار کردن آفتی است که گریبانگیر این روزهای تشکل های دانشگاه صنعتی است.
,به نظر می رسد علاوه بر برنامه های مناسبتی باید برای “روز” دانشجو برنامه داشت. یعنی هر روز تحصیلی یعنی روزهای عادی دانشگاه، همان روزهایی که هر دانشجو از اتاقش در خوابگاه یا از منزلش در شهر با عجله به کلاسش می رسد و کلاسهایش را می گذراند و عصرهنگام خسته به مأمنش باز می گردد.
,لازمه ی پویایی، طرح نو در انداختن است و جسارت و جرأت انجام آن ها. زمان آن رسیده که در سیر برنامه های معمول فرهنگی که هر سال تکرار می شوند تاملی جدی صورت گیرد و هر کدام نسبتی با زمان حال ندارند یا حذف شوند یا تغییری متناسب با امروز داشته باشند.
,
____________
فهیمه حسن پور
, فهیمه حسن پور, فهیمه حسن پور,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه