تا جوان هستم بها بدهند، سی سالگیِ من به دردِ ورزش نمیخورد
عرب رستمی: در پارک هنگام تمرین به ما حمله میشود!/ ورامین پیست ندارد
رکورددار پرتاچ چکش بانوان ایران گفت: در پارکی که تمرین میکنیم بارها به ما حمله شده است و هر بار نیروی انتظامی به دادمان رسیده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زهرا عرب رستمی رکورددار پرتاب چکش بانوان ایران در گفتگو با خبرنگار دانا اظهار داشت: من در ورامین زندگی میکنم و برای تمرین به پارک دانشسرا میروم. پشت این پارک محوطهای وجود دارد که برای تمرینات پرتاب چکش به آنجا میرویم. متاسفانه هر بار که آنجا میرسیم افراد معلومالحال حاضر هستند و برای ما مزاحمت ایجاد کنند. بارها شده که عدهای معتاد متجاهر به دنبال ما افتادهاند و ما برای حفظ جانمان فرار کردهایم. چندین نوبت به نیروی انتظامی اطلاع دادیم و خوشبختانه پلیس به داد ما رسیده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,عرب رستمی درباره چرایی تمرین کردن در پارک تصریح کرد: متاسفانه ما در ورامین پیست مخصوص پرتاب چکش نداریم. با اینکه بارها به ما قول ساخت پیست دادهاند اما الان دو سال است که در پارک تمرین میکنیم. یکبار به همتمرینیم ارسلان قشقایی حمله کردند و با چاقو به کتفش آسیب زدند. خلاصه تمرین است با اعمال شاقه!
,
, ورزشکار کلاس دوازده و رکوددار ردههای سنی پرتاب چکش بانوان به مسابقات لیگ دوومیدانی اشاره کرد و در مورد رکورد جدیدش گفت: چند روز پیش مسابقات لیگ برگزار شد که من از تیم پلیمر خلیج فارس موفق شدم رکورد خانم ریحانه آرانی را بزنم و در حال حاضر رکورددار سه رده سنی ایران هستم. امیدوارم مسئولین از من بیشتر حمایت کنند تا بتوانم رکوردهای بهتری بزنم.
,زهرا عرب رستمی در ادامه اظهار داشت: هر چه قدر سطح رقابتها و رقیبان بالاتر باشد من هم میتوانم عملکرد بهتری داشته باشم. الان که جوان هستم و بدنم سرحال است باید برای ما هزینه بکنند وگرنه من 30 ساله که بشوم به امکانات ویژه و مسابقه بینالمللی نیازی ندارم. در حال حاضر من حتی دستکش مخصوص پرتاب چکش هم ندارم و از داروخانه باند میخرم و دور دستم میبندم. در مورد خودِ چکش هم چیزی نگویم بهتر است و واقعا کمبود امکانات داریم.
,صاحب عنوان چهارم پرتاب چکش آسیا در پایان متذکر شد: آقای بختیاری به عنوان مربی حسابی هوای من را دارد و بهترین تمرینات را برایم درنظر میگیرد. من برای ورودیه المپیک 15 متر کم دارم که در 18 سالگی عدد زیادی نیست و قول میدهم اگر حمایت بیشتری بشوم نهایت تا یکسال دیگر به حدنصاب المپیک برسم. امیدوارم در لیگ دوومیدانی تیمهای حامی و دلسوزی مثل پلیمر خلیج فارس بیشتر بشوند تا ورزشکاران این رشته با شرایط بهتری تمرین کنند و مسابقه بدهند. هدف نهایی همه ما سربلندی ایران در میادین بینالمللی است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه