هفته‌ای یک کامیون نان از تفرش به جبهه‌ها فرستاده می‌شد/شهید «زین‌الدین» حضور در بین رزمندگان و فرماندهی میدانی را از هر مسئله‌ای مهمتر می دانست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیارآفتاب؛ علی اکبر محمودیان از رزمندگان جنگ تحمیلی و همرزم شهید زین الدین در میزگرد چهلمین سالگرد دفاع مقدس که به همت پایگاه خبری ندای تفرش و با حضور تعدادی از رزمندگان تفرشی برگزار شد، با اشاره به فعالیتهایش در زمان دفاع مقدس گفت: در سالهای آغازین جنگ، به صورت خودجوش کمکهای مردمی را برای کمک به رزمندگان جمع آوری می کردم و تحویل جهاد سازندگی می دادم. با تشکیل سپاه پاسداران در تفرش، همکاری خود را با سپاه پاسداران در جهت جمع آوری کمکها ادامه دادم.

محمودیان اظهار کرد: روزها کمکهای مردمی را جمع آوری می کردم و شبها به همراهی سایر افراد، در عملیاتهای گشت زنی در اطراف شهرستان شرکت داشتم. هر هفته حدود ۷ تا ۸ کامیون کمکهای مردمی جمع آوری شده از سطح شهرستان تفرش را به قم می بردیم.

وی افزود: در همان ایام با دستور شهید مهدی زین الدین که فرمانده لشکر ۱۷ علی ابن ابی طالب(ع) بود به عنوان رابط کمکهای مردمی انتخاب شدم. که از آن زمان به بعد کمکهای مردمی را به خط مقدم انتقال می دادیم.

همرزم شهید زین الدین ادامه داد: میزان کمکهای مردمی ارسالی  تفرش برای رزمندگان خیلی بالا بود و در استان مرکزی، تفرش بالاترین میزان کمک های ارسالی را داشت. مردم تفرش هم با جان و دل به رزمندگان کمک می کردند. در منازل، خانمها با تنور نان می پختند و هفته ای یک کامیون نان از شهرستان تفرش در کنار سایر کمکها به جبهه ها فرستاده می شد.

محمودیان با اشاره به یکی از خاطراتش گفت: در یکی از مراحل جمع آوری کمکهای مردمی، خانمی به سپاه تفرش مراجعه کرد؛ در حالی که خودش مستحق و نیازمند بود. او تعدادی گردو را آورده بود تا برای رزمندگان بدهد. کمکهای این خانم را در پاکت هایی گذاشتم و شرحی از او و دعایش برای رزمندگان بر روی کاغذی نوشتم و در داخل پاکت قرار دادم.

وی ادامه داد: این بسته ها پس از انتقال به خط مقدم در وسط دو نماز به رزمندگان داده شد. این مسئله که یک خانم نیازمند از دارایی خود گذشته و برای رزمندگان داده است سبب گریه رزمندگان شد. آنها می گفتند ما چگونه می توانیم در آخرت جواب این زن را بدهیم.

این رزمنده دفاع مقدس یادآور شد: در بیشتر عملیاتها کنار شهید زین الدین بودم و او را همراهی می کردم. شهید زین الدین بسیار پر تلاش، خستگی ناپذیر بود؛ در روزهای نزدیک به عملیات و تا پایان آن، حتی مرخصی هم نمی رفت و دفاع از کشور و حضور در بین رزمندگان و فرماندهی میدانی را از هر مسئله ای مهمتر می دانست.

محمودیان با اشاره به یکی از سفارشات شهید زین الدین خاطر نشان کرد: در یکی از دیدارهای حضوری من به همراه شهید زین الدین با پدر و مادرش، شهید زین الدین به خانواده اش گفت که هر وقت در تفرش برنامه ای بود برای سخنرانی با آقای محمودیان به تفرش بروید.